Legum I
d meū ī deo meo. Dilatatū ēē os meum ſuꝑ inimicos meos quia letata ſuꝫ ī ſalutarit tuo. Non ē ſanctꝰ vt ē dn̄sneqꝫ em̄ ē aliꝰ extra te. ⁊ nōs eſt fortis ſic̄ deꝰ nr̄. Nolitemultiplicare loqͥ ſublimiah gloriātes. Recedāt veteira de ore vr̄o qꝛ deꝰ ſcīarūdn̄s eſt: ⁊ ipſi ꝑ̄ꝑant̉ cogiktatōnes. Arcus fortiū ſuinperatus ē: ⁊ infirmi accīctiſunt robore. Repleti priuſn ꝓ panibꝰ ſe locauer̄t: et fao melici ſaturati ſūt. Donecpſterilis peꝑit plurimos: etq̄ multos hēbat filios infirmata eſt. Dn̄s mortificat ⁊s viuificat deducit ad infe-
ę ros ⁊ reducit. Dn̄s pauperem facit ⁊ ditat: hūiliat etſubleuat. Suſcitat de puluere egenum et de ſtercoreeleuat paupereꝫ: vt ſedeatcū principibꝰ ⁊ ſoliū gloriex teneat. Dn̄i em̄ ſunt cardines terre. ⁊ poſuit ſuꝑ eosy orbē. Pedes ſctōꝝ ſuoruꝫꝫ ſeruabit ⁊ impij in tenebrꝭa ꝯtīceſcēt: qꝛ nō ī fortitudīeſua roborabitur vir. Dn̄mformidabūt aduerſarij eiꝰ⁊ ſuper ipſos in celis tonabbil̓. Gn̄s iudicabit fines t̓cre ⁊ dabit imperiū regi ſuod ⁊ ſublimabit cornu xp̄i ſuiEt abijt helchana in ramatha.
at regula rōnis ⁊ legis diuine dr̄ cornu ſuꝑbie. Si autemdictis regulis menſuret̉. dr̄ cornu magnanimitatꝭ vel magnificentie. qd̓ eſt qn̄ animꝰ ex bn̄ficio a deo collato in preſenti ꝑ ſpētendit ad maiꝰ bn̄ficiū ex dei liberalitate ꝯſequēdum ſic aūt mouebat̉ anna in augmentū gr̄e ꝯſequēduꝫa deo in vita pn̄ti. etꝯplementuꝫ glorie īſuturo. d ¶ Dilatatū eſt os meū ad deum. aꝑte ⁊ magnifice laudandū de collato mihi filio. et qͥafennena et liberi eiꝰde hoc torquebant̉:ideo ſubditur.e ¶ Suꝑ inimicosmeos. odiebat eniꝫeoꝝ maliciaꝫ: ſꝫ diligebat naturam ẜmcharitatis formam.ſ¶Non eſt ſanctusvt eſt dn̄s. qꝛ ipſe eſtſanctꝰ ꝑ eſſentiā. alijaūt ꝑ ꝑticipatōeꝫ. ethoc mō exponit̉ qd̓ſubdit̉. Et nō ē fort⁊cͣ. g ¶ Nolite. hicꝯn̄r anna inuehit̉?ingratam ſuꝑbiam.qꝛ fenēna de ꝓle ſibia deo data ſuperbierat. de qͦ tn̄ debereteē humilior ⁊ deo gratior: ⁊ hoc ē qd̓ dr̄. g ¶ Nolite ml̓.loqͥ ſublimia .i. ſuꝑba ⁊ alioꝝ ꝯtemptiua. qͣlia erant verbafenēne ꝯͣ annā: vtꝫ ex p̄dictis ca. j. h ¶ Recedāt vetera .i.mala v̓ba iam qͣſi ex longa ꝯſuetudine inueterata.¶ Quia deꝰ ſcīaꝝ ⁊cͣ. q. d. nihil latet eū: ſꝫ om̄ia certitudīaliter retinet ad iudicandū etiā ſecreta cordiū: ideo ſubdit̉.Et ipſi p̄parant̉ cogitatōnes. k ¶ Arcus fortiū ſuꝑatuseſt. arcū fortiū vocat linguā fenēne ⁊ pueroꝝ eiꝰ ex qͣ ꝓcedebant verba pungitiua qͣſi ſagitte. ¶ Et infirmi ⁊cͣ. 1oquit̉ ꝓ ſe ⁊ ſibi ſil̓ibꝰ: natura em̄ in ea erat infirma ⁊ impoteus ad ꝓlificandū: ſꝫ roborata eſt ad hoc ex dono dei.m ¶Xepleti ⁊cͣ. loqͥtur metaphorice. qꝛ priꝰ ſatiati ſi poſteaincutrūt famē ⁊ defectū cibi plus cruciant̉: ſic fuit d̓ fenēna q̄ fuit prius liberis plena: ⁊ poſtea mortui ſunt.n ¶ Et famelici ⁊cͣ. qꝛ anna priꝰ famelica ⁊ deſiderās de ꝓle habenda. habuit ꝓlem ad ſufficientiā: iō ſubditur.o ¶ Donec ſterilis ⁊cͣ. Hebrei dicūt hic. Donec ſterilis peperit ſeptē. Sꝫ hoc videt̉ eſſe ꝯͣ illud qd̓ poſteā dr̄ eodē ca.ꝙ anna ꝯcepit ⁊ peꝑit tres filios ⁊ duas filias. ⁊ iō dicuntaliqͥ hebrei ꝙ duo filij ſamuelis ꝯputant̉ h̓ int̓ liberos anne. qꝛ de ipſa exiuerūt mediāte ſamuele. ⁊ ſic dr̄ peperiſſeſeptē. Alij v̓o hebrei dicūt ꝙ qn̄ anna pariebat vnū pueru. fenēna ſepeliebat duos de ſuis. ⁊ iō nato qͣrto ipſiꝰ ānepuero. octo liberi fenēne fuerūt mortui. ⁊ ſic nō remanſerūt niſi ſibi duo pueri. qꝛ ẜm ipſos deceꝫ hūit. vt dictū eſtsͣ. jͣ. ca. Igit̉ qn̄ vidit ꝙ anna qͥntū ꝯceꝑat. ⁊ appropinqͣbatpartui: timuit de morte duoꝝ liberoꝝ qͥ ſibi remāſerāt. ꝑꝑqd̓ humiliauit ſe corā anna. ⁊ inſtāter petijt vt oraret ꝓ vitapueroꝝ ſibi remanentiū. qd̓ ⁊ factū eſt: ⁊ iō illi duo puerilicet eēt ipſiꝰ fenēne. tn̄ decetero vocati ſunt pueri anne:eo ꝙ eiꝰ or̄onibꝰ vita erat eis ꝯceſſa. Iſte aūt expōnes nonhabent̉ de textu ſꝫ ponunt̉ ab hebreis ad verificandū hocdictū peꝑit ſeptē. Et iō meliꝰ vr̄ dd̓m ꝙ tranſla. nr̄a ſit melior in qͣ dr̄. Peꝑit plurimos. Ad cuiꝰ intellectū ſcienduꝫdictio hebraica q̄ ponitur h̓ .ſ. Sybea eqͥuoca ē ad deſibnandū ſeptē ⁊ hāc ſignificatōeꝫ ſequunt̉ h̓ hebrei moderni: vt p̄dictū ē ⁊ ad ſigͣndū ſatietatē: ⁊ hāc ſignificatiōeꝫ ſetutꝰ e trāſlator nr̄: ⁊ forſitā illo tꝑe hebrei illā ſeq̄bant̉. ẜmVigit ana peꝑit ſacietatē .i. hūerat pueros ad ſufficientiaꝫ
Iquā ſufficientiā exp̄ſſit trāſlator dicēdo plurimos qd̓ ꝯuenientiꝰ fuit dice̓ qͣꝫ ſi dixiſſet ſacietatē vel ſatꝭ. ẜm em̄ ꝙ dic̄hiero. ī epl̓a ad pāmachiū d̓ optimo gnͣe interp̄tādi. Nelior interp̄tatio nō ſꝑ ē tranſferēdo v̓bum ex v̓bo. ſꝫ aliqn̄meliꝰ ē trāſferre ſenſum ex ſenſu vt eadē v̓itas diuerſis ꝓprietatibꝰ idiomatūapplicet̉. p ¶ Et q̄mul. ha. ⁊cͣ. qꝛ ſicutanna multiplicabatur in ꝓle ita fenēnadiminuebat̉ ẜm ꝙdicunt expoſitoreshebrei catholici.r ¶ Et viui. puerosanne. q ¶ Dominus mortificat. pͥueros fenēne.s¶ Deducit ad inferos. In heb̓. hr̄. Adfoſſam .i. ſepulcruꝫ.t ¶¶ Et reducit. qꝛ aliqn̄ ꝯtingit ꝙ aliqͥ deqͦꝝ ſepultura iaꝫ tractat̉ ad vitā reſeruātur. ſic̄ de Ezechiahr̄. iiij. Reg. ꝓ hūlliatōne ſua corā dn̄o.v ¶ Dn̄s pau. fa. ⁊cͣ.qꝛ de diuitijs et honoribꝰ freq̄nter deijcit aliqͥs ꝑꝑ eoꝝ ſuꝑbiaꝫ ⁊ aliqͦs pauꝑes⁊ abiectos eleuat ad diuitias ⁊ honores ꝑꝑ eoꝝ huilitateꝫꝑ hoc innuit āna ꝙ ſic factū eſt a dn̄o de ipſa ⁊ fenenna.x ¶ Dn̄i em̄ ſunt ⁊c. Hic ꝯn̄r ponit̉ dei magnificatio. ⁊ pͦ qͣꝫtū ad potentiā ⁊ hͦ in actu creatōnis cū dr̄. Dn̄i em̄ ſūt cardines ⁊cͣ. ſcd̓o qͣꝫtum ad ſapīam in actu gub̓natiōis: cū dr̄.y ¶ Pedes ſan. ⁊cͣ. dirigendo eos in via moꝝ. tercio qͣꝫtumad eiꝰ iuſticiā in actu debite punitōis cū dr̄. z ¶ Et impijin tene. ꝯtiteſcent .ſ. in tenebris culpe. ⁊ poſtea in tenebrisgehenne. a ¶ Quia nō in fortitudine ⁊cͣ. qꝛ ꝑ potentiamſecularē nullus poterit manū dei euadere. b ¶ Dn̄s iudicabit ⁊cͣ. in iudicio extremo. ¶ Et dabit imperiū regiſuo .i. ipſi xp̄o cui pater dedit iudiciū: vt dicit Ioh̓. v. ca. etqꝛ iudicabit in forma humanitatꝭ in qͣ fuit corā pylato iudicatus: iō ſequit̉. d ¶ Et ſublimabit cornu xp̄i ſui .i. vncti ſui. Xp̄c em̄ in hūanitate fuit vnctꝰ plenitudine gr̄e. licet aūt xp̄c appareat in iudicio in forma hūanitatꝭ: tn̄ nōerat infirmitati ſubiecta. ſic̄ fuit coram pylato. Sꝫ apparebit in forma glorioſa om̄i creature etiā ſup̄mis angelis p̄lata: ideo bn̄ dr̄. d ¶ Et ſublimabit cornu .i. ptāteꝫ xp̄i ſuitūc em̄ ptās xp̄i ſublimabit̉ qn̄ oīa ei ꝑfecte ſb̓ijcient̉. qd̓ n̄eſt adhuc impletū. ẜm ꝙ dicit paulꝰ apl̓s Hcb̓. ij. Nūc ātnecdū videmꝰ om̄ia eē ſubiecta ei. Ad cuiꝰ intellectu ꝯſiderandū ꝙ in xp̄o eſt duplex natura .ſ. diuina ⁊ hūana. ẜmdiuinā naturā om̄ia plene ſunt ei ſubiecta. nec ptās eiꝰ deprimi pōt aut ſublimari cū ſit infinita ẜm v̓o naturā hūanam ſublimata ē prās xp̄i. ⁊ adhuc ſublimabit̉. lꝫ em̄ ab īſtanti illiꝰ ſctē vnionis nature dīne ⁊ hūane in ſuppoſitov̓bi oīa plene ſubiecta fuerīt hūanitati xp̄i aucͣtatiue. n̄ tn̄executiue. primū pꝫ. qꝛ quāto aliqͣ ſt̓ deitati ꝓpinquiora: tāto alia ſt̓ ei magꝭ ſubiecta. ſic̄ pꝫ de elemētari regione q̄ tota ſb̓iecta ē latōi aſtroꝝ: vt oīs v̓tꝰ eiꝰ inde gub̓net̉: vt dr̄ pͦmetheoroꝝ. Corꝑa v̓o celeſtia ſb̓iecta ſt̓ angelis ſiue intelligētijs mouētibꝰ ea. ⁊ iteꝝ angeli inferioris hierarchie etmedie hierarchie angelis hierarchie ſuꝑioriſ naͣ āt hūanain xp̄o ab inſtanti vnioniſ p̄dicte ꝓpinquior fuit deitati oībus angelis. qꝛ vnita ē ei in eē hypoſtatico. Angeli em̄ qͣꝫtūcunqꝫ ſup̄mi nō ſunt ei ſic vniti. qꝛ nuſqͣꝫ angelos apprehendit. vt dicitur ad Heb̓. ij. ſꝫ tm̄ ꝑ oꝑatōeꝫ .ſ. ꝑ apertamviſionem ⁊ fruitōnem ꝑfectaꝫ. ⁊ ideo ab inſtiꝯnis
B n iij