Liber

n fons ſolis ⁊ erūt exitꝰ eiꝰad fontē rogel: aſcēditqꝫ ꝑo ꝯuallē filij ennō ex late̓ iebuſei ad meridiē: hͨ ē irl̓m.⁊ inde ſe erigēs ad ꝟticemmōtis qͥ eſt ꝯtra iehēnō adoccidētē in ſūmitate valliſraphaim ꝯtra aqͥlonē: percraſitqꝫ a ꝟtice mōtis vſqꝫad fontē aq̄ nepthoa ⁊ peruenit vſqꝫ ad vicos montꝭephron inclināturqꝫ ī balay q̄ eſt cariathiarim .i. vrbsſiluaꝝ: ⁊ circuit de bala cōtra occidentē vſqꝫ ad montem ſeir trāſitqꝫ iuxta latuſmōtis iarim ad aqͥlonē incheſlon: ⁊ deſcēdit ī bethſames trāſitqꝫ ī thamna etq ꝑuenit ꝯtra aqͥlonē ꝑtꝭ accaron ex late̓: inclinaturqꝫſecrona ⁊ trāſit montē baala peruenitqꝫ ī gebneel: etr magni marꝭ ꝯtra occidētēfine ꝯcludit̉. Hi ſunt termini filioꝝ iuda ꝑ circuitū ins ꝯgnationibꝰ ſuis. Calephꝟo filio iephone dedit ꝑtēī medio filioꝝ iuda: ſic̄ p̄ceperat ei dn̄s. Cariatharbepr̄is enach ipſa eſt hebrondeleuitqꝫ ex ea caleph tres

filioſ enach: ſeſai ⁊ haymā⁊ tholmai de ſtirpe enacht atqꝫ inde cōſcendēs venitad habitatores dabir quepͥꝰ vocabat̉ cariathſepheri. ciuitas lr̄aꝝ. Dixitqꝫ caleph Qui ꝑcuſſerit cariathſepher ⁊ ceperit eā dabo eiaxam filiam meam vxorē.Cepitqꝫ eam othoniel filius ceneꝫ frater caleph iuv nior: deditqꝫ ei axam filiāx ſuam vxorem. Que cum ꝑgeret ſimul: ſuaſa eſt a viro ſuo vt peteret a pr̄e ſuoy agrum: ſuſpirauitqꝫ vt ſedebat in aſino. Cui calephquid habes inquit. At illareſpondit. Da mihi benezdictionem. Terram auſtralem ⁊ arentem dediſti mia hi: iunge ⁊ irriguam. Dedit itaqꝫ ei caleph irriguuꝫſuperius et inferius. Heceſt poſſeſſio tribus filioruꝫiuda ꝑ cognationes ſuasberantqꝫ ciuitates ab extremis ꝑtibus filioꝝ iuda iuxta terminos edom a meridie. Cabſeel ⁊ eder ⁊ iagur⁊ cina ⁊ dimona ⁊ adada ⁊cedes ⁊ aſor ⁊ iethan ſiph

n ¶ Et erunt exitus eiꝰ ad fontē rogel: qͥ eſt ꝓpe irl̓m. vt hr̄iiij. Reg .j. Hebrei dicūt ad fontē fullonis: ita ꝙ rogel ẜmeos nō eſt nomē ꝓpriū: ſꝫ cōe. ibi em̄ fullones lauabant veſtes. ⁊ ẜm hͦ d̓r. iiij. Reg. xviij. venerūt irl̓m ⁊ ſteterūt iuxtaaqueductū piſcine ſuꝑioris q̄ eſt ī via agri fullonis.o ¶ Ex latere iebuſead meridiē. hͨ ē irl̓m⁊ dixit. Ex latere admeridiē. qꝛ linea diuidēs ſortem iude aſorte beniamin ꝓcedens de oriēte ī occidentem in latē aqͥlonari declinabat ad. ꝑtem meridionalē iuxta irl̓m. ⁊ ſic hirl̓merat extra linā illā ī ꝑte aqͥlonari vbi eratſors bēiamin: non tn̄tota: ſꝫ qͣꝫtū ad illā ꝑtē ī qͣ poſtea fuit fundatuꝫ tēplū et altareholocauſti: qd̓ ſcd̓moēs expoſitores fuitin ſorte beniam in.p ¶ Chariathiarim.i. vrbs ſiluaruꝫ iſtudvrbs ſiluaꝝ nō eſt inhebreo: ſꝫ additū ē atrāſlatore ad on̄dendum īterp̄tatōeꝫ huius noīs cariathiarCariathem̄ idē ē qd̓ciuitas: iarini ſilue.¶ ¶ Et ꝑ. ꝯͣ. aqͥ. ꝑ. accahͦ riō d̓r h̓: eo ꝙ lineadeterminās latꝰ iſtd̓ꝓcedat rcē v̓ſus aqͥIonē: qꝛ linea deſcribens latꝰ aqͥlonareIrāſit ab oriēte ī occidentē: ſꝫ qꝛ ī hͦ loco linea p̄dcā a ſua rectitudine flectit̉ verſusaquilonē. iō ſubdit̉.¶ ¶ Et mag. ma. ꝯͣ ocfi. ꝯcludi. mare magnū h̓ vocat̉ mare mediterraneū: vt. sͣ. dictū ē. vbi terminat̉ latꝰ aqͥlonare ſortisiude: ⁊ incipit latꝰ occidētale. latꝰ em̄ occidētale ſortꝭ iudeē totū ſuꝑ illd̓ mare: qd̓ ec̄ claudit totā terrā ꝓmiſſionis aꝑte occidētis: ⁊ ſic pꝫ deſcriptio qͣrti lateris ſortis iude.s ¶ Caleph v̓o. h̓ ꝯn̄r d̓ſcribit̉ ſors iude ī ſpāli qͣꝫtū ad ip̄mcaleph. qꝛ cepit ꝑtē ſpālē vt dictū eſt ca. xiiij. ⁊ h̓ repetit: ⁊pꝫ lr̄a ex p̄dictis vſqꝫ ibi. t ¶ Uenit ad ha. dabir: q̄ priusvoca. cariathſepher .i. ciuitas lr̄aꝝ: hͦ ē additū a tranſlatoread on̄dendū īterp̄tationē huiꝰ noīs cariathſepher. qꝛ cariath interp̄tat̉ ciuitas: ſepher ſcpͥtura vel liber. Dicūt āt hebrei: ꝙ iō ſic vocata ē iſta ciuitas: eo ꝙ othoniel qͥ iſtā ciuitatē cepit: vt ſtatim ſubdit̉: aliqͣ legis capl̓a: q̄ ob fuſcata etdeleta fuerāt tꝑe luctꝰ moyſi ibidē reꝑauit: ſꝫ hͦ pꝫ ficticiū.qꝛ hͦ ē māifeſte ꝯͣriū textui vbi d̓r. t ¶ Uenit ad ha. da. q̄pͥus voca. cariathſepher. ſi āt dictū hēbreoꝝ eēt veꝝ dice̓tecōuerſo. Uenit ad hītatores cariathſepher: q̄ priꝰ dabirvocabat̉: ⁊ iō oꝑtet dicē ꝙ alia rōe vocabat̉ cariathſepheri. ciuitas lr̄aꝝ: anqͣꝫ othoniel ⁊ chaleb venirēt illuc: vtpoteqꝛ ibi inuēte fuerāt lr̄e: qͥbus vtebant̉ chananei hītatoresterre: vel qꝛ ibi vigebat ſtudiū alicuiꝰ ſcīe. vel aliqͥd hmōiv ¶ Deditqꝫ ei axā filiā ſuā vxorē. hͦ vr̄ eē ꝯͣ legē leui. xviij.vbi ꝓhibet̉ mr̄imoniū īter filiū alicꝰ ⁊ ſororē eiuſdē: ẜm ꝙibi dr. turpitudinē ſororis pr̄is tui nō reuelab̓. ⁊ in eodem

I7gradu ſunt frater alicuiꝰ ⁊ filia eiuſdē. Dthoniel āt hͦ dicit̉frater chaleb: ⁊ iō ꝯͣ legē vr̄ ꝙ accepit eiꝰ filiā. Ad hͦ dicuntaliqͥ: ꝙ chaleb ignorās euentū belli futuꝝ .ſ. ꝙ othoniel fr̄eius deberet ꝑcutere cariathſepher. dixit publice ⁊ ī generali illud qd̓ p̄mittit̉ h̓. Qui ꝑcuſſerit cariathſepher daboei axā filiā meā vxorem. poſt fctm̄ v̓o exqͣdaꝫ magnificentianoluit retractare dictum ſuū: ſic̄ iepthevoluit īplere votū ſuum de īmolatōe filieſue: ſic̄ hr̄ Iudi. xj. ſꝫiſtd̓ nō vr̄ veꝝ. tū qͥacaleph erat vir ſctūs⁊ bonꝰ vt dictū eſt c.xiiij. ⁊ iō nō ē viſil̓eꝙ feciſſet ꝯͣ legē tumqꝛ Othoniel fuit virſctūs ⁊ bonus. ẜm ꝙd̓r Iud. iij. Suſcitauit eis ſaluatorē otoniel ⁊ ſequit̉. Fuitqꝫin eo ſpūs dn̄i: ⁊ iudicauit iſrl̓: ⁊ iō nō ēveriſil̓e ꝙ vellet ꝯͣ legem vxorē acciꝑe: ꝓpter hͦ dicūt alij: ꝙ ceneꝫ pr̄ othoniel fuitfrat̓ ip̄iꝰ caleph vt dictum eſt. sͣ. xiiij. ca. ⁊ſic othoniel fuit nepos eiꝰ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nonfuit ꝯͣ legē: ꝙ acciꝑeteiꝰ filiā: qꝛ iſte gradꝰin lege non fuit ꝓhihitus. Ꝙ āt othoniel h̓ d̓r frat̓ caleph hͦem̄ eſt eo mō loq̄ndiqͦ loth d̓r frater abraam. Gen̄. xiij. qͥ tam̄erat eiꝰ nepos: vt ptꝫibidē. Pōt ec̄ dici ꝓbabiliter vt vr̄ ꝙ licꝫothoniel eſſet fratercaleph: nō tn̄ pecca.uit accipiēdo neptēſuā: nō em̄ hͦ ē ꝯͣ legēnature. qꝛ abraam accepit ſarai filiā fratris ſui arā nec eſtꝯͣ legē moyfi exp̄ſſe: ſꝫ tm̄ hͦ d̓r ex qͣdam argumētatōe vt dictum eſt: ſꝫ argumentū nō vr̄ valere. qꝛ in ꝓhibēdis gradibus attendit̉ irreuerētia nature. vxor āt ē ſubiecta viro etnō ecōuerſo. ⁊ iō magis ē ꝯͣ reuerentiā nature ꝙ amita ſitvxor nepotis ſui. qͣꝫ ꝙ neptis ſit vxor auūculi. Itē in legemoyſi vir ⁊ mulier nō erāt ad paria in ꝯͣhendo mr̄imonium. qꝛ licitū fuit viro hr̄e plures vxores ſil̓: nō aūt mulieri ꝙ hr̄et plures viros: ⁊ iō nō ſepuit̉: ꝙ ſi fuerit ꝓhibituꝫmatrimoniū inter amitā ⁊ nepotē ꝙ ex hͦ fuerit ꝓhibituꝫinter auūculū ⁊ neptē: niſi aliūde īueniat̉ expreſſum.x ¶ Que cū ꝑgeret ſil̓ ſuaſa eſt a viro ſuo ⁊cͣ. In hebreo hr̄Que cū ꝑgeret incitauit eū .i. viꝝ ſuū ad petendū agrū caleph. Ex vtrūqꝫ fuit veꝝ. qꝛ ip̄a pͦ īcitauit viꝝ ſuū ad petendu agꝝ a caleph: ⁊ ille ꝑſuaſit ei ꝙ ip̄amet face̓t. qꝛ ꝯueniētiꝰ erat ꝙ ip̄a petēt hͦ a pr̄e ꝓpͥo qͣꝫ vir ſuꝰ. y ¶ Suſpirauit⁊cͣ. heb̓. dicūt. lapſa ē deſuꝑ aſinū: qꝛ ſb̓ito: volūtarie tn̄ deſcēdit d̓ aſino. vt ponet ſe ad pedes pr̄is ſui. vt ſic faciliusimpetraret. z¶ Terrā ⁊cͣ .i. īfructiferā ꝓpter ſiccitatē.¶ Deditqꝫ itaqꝫ ei caleph ⁊cͣ. qͥa dedit ei terram ſic diſpoſita. ꝙ in ꝑte ſuꝑiori erat irriguū fontis ⁊ ſil̓iter in ꝑte inferiori. b ¶ Erantqꝫ ciuitates. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ nuerꝰ ciuitatum q̄ erāt in ſorte iude. ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi.