Deuteronomiū
Ne comedatis q̄ immūdaſūt. Hoc ē aīal qd̓ comede̓debetis: bouē ⁊ ouem ⁊ caprā: ceruū ⁊ capreaꝫ bubalū trāgelaphuꝫ pygargumorygen camelopardalum.Om̄e aīal qd̓ in duas ꝑteſfindit vngulā ⁊ ruminat comedetis: d̓ his aūt q̄ rumināt ⁊ vngulā nō findūt heccomedere non debetis: camelū leporeꝫ cyrogrillumQuia rumināt ⁊ non diuidūt vngulā: immūda erūtvobiſ. Sus qͣꝫ qm̄ diuiditvngulā: ⁊ nō ruminat īmūda erit Carnibꝰ eoꝝ nō veſcemini: ⁊ cadauera nō tangetis. Hec comedetꝭ ex oībus q̄ morāt̉ in aqͥs. Quehabēt pēnulas ⁊ ſquamascomedite q̄ abſqꝫ pennul̓ ⁊ſquamis ſūt ne comedatisqꝛ immūda ſunt. oēs auesmūdas ꝯmedite. Immundas ne comedatis: aqͥlamſcꝫ ⁊ gryphem ⁊ halyetuma ixion ⁊ vulturē ac miluū iuxta genꝰ ſuū: ⁊ oē coruinigeneris: ⁊ ſtrutionē ac noctuā ⁊ larū atqꝫ accipitremiuxta genus ſuū: herodiuꝫac cignuꝫ ⁊ ibin: ac mergublum porphyrionem et nycticoracem: onocrotaluꝫ ⁊caradrion ſingula in genere ſuo: ypupam quoqꝫ ⁊ veſpertilionem ⁊ omne quodreptat ⁊ pēnulas hꝫ immūdū erit ⁊ nō comedet̉. om̄eqd̓ mundum eſt comediteQuicqͥd autē morticinumc ē: ne veſcamī ex eo. Peregrino qͥ intra portas tuaseſt: da vt comedat aut vende ei: qꝛ tu ppl̓s ſctūs dn̄idei tui es. Nō coques hedū in lacte matris ſue. De
cimā partē ſeparabis d̓ cūctis frugibꝰ tuis qͥ naſcūt̉in terra ꝑ annos ſingulos⁊ comedes in ꝯſpectu dn̄idei tui in loco quē elegeritvt in eo nomē illiꝰ inuocet̉decimā frumēti tui ⁊ vini ⁊olei ⁊ pͥmogenita de armētis et ouibꝰ tuis: vt diſcastimere dn̄m deū tuuꝫ in oītꝑe cū āt lōgior fuerit via ⁊locꝰ quē elegerit dn̄s deꝰtuꝰ tibiqꝫ bn̄dixerit nec poteris ad eū hec cūcta portare: vendēs oīa ⁊ in p̄ciuꝫrediges: portabiſqꝫ manutua ⁊ ꝓficiſceris ad locumque̓ elegerit dn̄s deꝰ tuus⁊ emes ex eadē pecunia qͥcqͥd tibi placuerit ſiue ex armētis ſiue ex ouibꝰ: vinuꝫquoqꝫ et ficerā ⁊ oē qd̓ deſiderat aīa tua et comedescorā dn̄o deo tuo: ⁊ epulaberis tu ⁊ domꝰ tua ⁊ leuita qͥ intra portas tuas eſt.Caue ne derelinqͣs eū: qͥanō hꝫ aliā ꝑtē in poſſeſſiōes tua. Anno tercio ſeꝑabisaliā decimā ex oībꝰ qͥ naſcunt̉ tibi eo tꝑe: ⁊ repōesintra ianuaſ tuas venietqꝫleuites qͥ aliā nō hꝫ parteꝫnec poſſeſſionē tecū ⁊ peregrinus ac pupilluſ ⁊ viduaqͥ intra portas tuas ſt̓: ⁊ comedēt ⁊ ſaturabunt̉: vt bn̄dicat tibi dn̄s deꝰ tuꝰ ī cūctis oꝑbꝰ manuū tuarumque feceris.Capitulum. xv.Eptimo anuo faciesremiſſionem q̄ hoc ordine celebrabit̉. Cui debetur aliqͥd ab amico vl̓ ꝓxīoae fratre ſuo: repetere n̄ poterit qꝛ annus remiſſionis
Yd ¶ Ne comedatis. h̓ ꝯn̄r ꝓhibet̉ modꝰ idolatraꝝ circa cibos. ⁊ pͦ in carnibꝰ aīaliū. ſcd̓o piſciū: ibi. Hec comedetistercio auiū: ibi. Oēs aues. Circa primū dr̄. d ¶ Ne cōedatis q̄ īmūda ſūt. Sciēdū ꝙ nulla īmūdicia ſpūal̓ p̄t eēin brutis q̄ peccare nō pn̄t: p̄t tn̄ aliqͦ mō redūdare in eisinqͣꝫtū hoīes vtūtureis ad mala: vtpoteqꝛ ydol̓ īmolāt ipſaip̄a vl̓ eis vtūtur admaleficia alia. p̄t ātin eis eē directe immūdicia corꝑalis vtqꝛ immūdo cibo nutriunt̉. ſic̄ porcꝰ. velqꝛ in loco immūdohabitāt ſicut muresin t̓ra. vn̄ ⁊ ex hͦ fetōrē ꝯͣhunt ⁊ ex hͦ abominabilia ſūt. ꝓptervtrāqꝫ em̄ cauſā ⁊ cōſimilē. multa aīalia⁊ aues ⁊ piſces ꝓhibent̉ in lege iudeis.Sunt ēt p̄ter hͦ aliecauſe myſtice ⁊ figurales inquantū ꝑ talia deſignant̉ homines hn̄tes aliqͣ viciaſic̄ carnalis aſſimilatur porco. piger aſino ⁊ ſic de alijs.e ¶ Hoc ē aīal qd̓ comedē debetis. tanqͣꝫcarēs immūdicijs p̄dictꝭ ⁊ enumerat aliqua in ſpāli dicens.f ¶ Houē ⁊cͣ. tragelaphū. aīal ē munduꝫ⁊ ē partim ſil̓e hirco⁊ partī ceruo. ⁊ dr̄ atragos qd̓ ē hircꝰ etlaphos qd̓ eſt ceruꝰ¶ Camelopardalū. aīal ē ſil̓e cameloin capite. ⁊ iō ab eodenoīat̉. hꝫ tn̄ maculas albas in corꝑe ſicut pardꝰ. ⁊ equo ſimil̓ ē in collo. bubalo vero inˡ pedibus.Conſequēter ponitregulā cōem. cū aliqua tn̄ exceptiōe cūdicit̉. h ¶ Omneanimal ⁊cͣ. cet̓a expoſita ſūt Leuit̓. xj. vbihͨ materia pleniustractat̉ aliqͣ tn̄ ponūtur h̓ q̄ nō ſūt ibi. etilla ſūt h̓ exponēda.a ¶ Ixion auis ē degenere vut uris alba. ⁊ minor qͣꝫ ſit vultur. b ¶ Nycticoracem: auis ē de nocte volans: a nyctosqd̓ ē nox: ⁊ corax qd̓coruꝰ qͣſi coruus noctis. Dicūt tn̄ aliqͥ ꝙ eſt idem qd̓ noctua: ſꝫ hoc nō videt̉.quia hic ſeꝑatim ꝓhibentur. c ¶ Peregrino qui intraportas tuas eſt da. ſi eſt pauper
o ¶ Aut vende ei. ſi habet vnde emat ⁊ loquit̉ hic de peregrino qͥ eſt cōuerſus ad iudaiſmū aliter n̄ poſſet comedēlicite. e ¶ Non coques hedum ⁊cͣ. hoc fuit expoſitum:Exo. xxiij. f ¶ Decimā frumēti tui ⁊cͣ. Hic ꝯn̄r inducitad latriam per hoc ꝙ inducit ad ſuſtentationem ſacerdotuꝫ ⁊ miniſtroꝝ: adquos ꝑtinebat colere deū ꝓ ſe ⁊ ꝓppl̓opͥmogenita eī debebant̉ ſacerdotibꝰ. etdecime leuitis portabant̉ tamen ad tēplū qͣꝫtū ad ꝑtes leuitaꝝ qͥ manebāt ibiadminiſtrandum: ⁊patet lr̄a ex his quedicta ſunt sͣ. xij. cap.Cōſequēter inducitad ſuſtētationē pauperū cum dicitur.g ¶ Anno tcio ſeparabis aliā decimā .ſ.ꝓ ſuſtentandis pauperibꝰ. vtꝫ ex ſequētibꝰ qd̓ fiebat ex legepietatis naturalis etne iudei pauꝑes cogerent̉ q̄rere elemoſynas a gentilibus.vel ſeruire eis ꝓ ſuſtentatione vite ſue.⁊ ſic cogerent̉ d̓ idoloticis comedē cumgentilibꝰ: ꝑ ꝯſequēspoſſent pertrahi adculū idolatrie.¶ Capitulum. xv.Eptimo an7no. Hic īhi¶Vbet̉ idolatriaqͣꝫtum ad pͥncipiummotiuū ſeu occaſionē. ſi em̄ obligati debitis: ⁊ īpotētes ſoluere artarētur ꝑ penas corꝑis vel aliomō poſſent hr̄e occaſionē fugiēdi de t̓raiſrl̓ ⁊ hītare int̓ gētiles. ⁊ ſic ſeruire dijsalienis. ẜm ꝙ dic̄ dauid de ſeip̄o fugitiuo. j. reg. xxvj. Naledicti ſūt in conſpectu dn̄i qͥ eiecer̄t mehodie vt n̄ habitē inhēditate dn̄i dicētesvad ẜui dijs alienislꝫ eī dd̓ hͦ n̄ fecerit tn̄ꝑſecutores eꝰ dabātei occaſionē faciēdiAd hoc igit̉ amonēduꝫ ſeptimꝰ annꝰ remiſſiōis fuit in legeinſtitutꝰ. ī qͦ remittebāt̉ debita īpotentibꝰ ſolue̓. Sic̄ gͦ pͦ aufert idolatrie occaſionē. ſcd̓o īducit ad latrie culturā ibi. de pͥmogenitis. Adhuc pͦ īducit ad relaxationē debitoꝝ. ſcd̓o ad relaxationēẜuoꝝ tibi. cū tibi vēditꝰ fuerit Adhuc pͦ īducit adoꝝ
S e iij