Liber

in corde tuo: plures ſūt getes iſte qͣꝫ ego: quō poterox delere eas noli metue̓ ſꝫ reycordare q̄ fecerit dn̄s detuus. Pharaoni et cūctisegyptijs plagas maximasqͣs viderūt oculi tui. ⁊ ſigͣatqꝫ portēta manūqꝫ robuſtā ⁊ extentū brachium: vteduceret te dn̄s deꝰ tuus.Sic faciet cūctis ppl̓is qͦsmetuis. Inſuper ⁊ crabrones mittet dn̄s deꝰ tuꝰ ineos donec deleat oēs atqꝫdiſꝑdat qͥ te fugerint ⁊ latere nō poterint. Nō timebis eos: qꝛ dn̄s deꝰ tuꝰ inmedio tui ē: deꝰ magnus ⁊terribil̓. Ipſe conſumet nationes has in ꝯſpectu tuopaulatim atqꝫ ꝑ ꝑtes. Nōpoteris eas delere pariterbne forte multiplicētur ꝯͣ tebeſtie terre. Dabitqꝫ eosdn̄s deꝰ tuꝰ in ꝯſpectu tuo⁊ int̓ficiet illos donec penitꝰ deleant̉. Tradetqꝫ reges eoꝝ in manus tuas: ⁊diſꝑdas noīa eoꝝ ſub celoNullꝰ poterit reſiſtere tibic donec ꝯteras eos. Sculptilia eoꝝ igne comburesdNō ꝯcupiſces argentū etauꝝ de qͥbꝰ facta ſunt: neqꝫaſſumes ex eis tibi qͥcqͣꝫ neoffendas ꝓpt̓ ea: qꝛ abominatio ē dn̄i dei tui: nec inferes qͥppiā ex idolo ī domūtuā: ne fias anathema: ſic̄⁊ illud ē. Quaſi ſpurcitiādeteſtaberi ⁊ velut inqͥnamentū ac ſordes abominationi habebis. qꝛ anathema eſt.¶ Capitulum. viij.

Mne mandatū quodego p̄cipio tibi hodiecaue diligent̓ vt facias: vt poſſitꝭ viue̓ ⁊ multiplicemī: īgreſſiqꝫ poſſideatis t̓rā ꝓ qͣ iurauit dn̄s pab tribꝰ vr̄is: ⁊ recordaberiscuncti itinerꝭ ꝑ qd̓ adduxitte dn̄s deꝰ tuꝰ. xl. ānis perdeſertū vt affligeret te atqꝫtentaret: ⁊ nota fierēt q̄ intuo aīo verſabant̉ vtꝝ cuſtodires mādata illiꝰ an nōAfflixit te penuria ⁊ dedittibi cibū māna qd̓ ignorabas tu ⁊ pr̄es tui vt oſtenderet tibi ꝙ non in ſolo paa ne viuit hō: ſꝫ in oī verboh qd̓ egredit̉ de ore dn̄i. Ueſtimentū tuū qͦ operiebarꝭneqͣqͣꝫ vetuſtate defecit: etpes tuꝰ nō eſt ſubtritꝰ. Enqͣdrageſimꝰ annꝰ ē: vt recogites in corde tuo. qꝛ ſicuterudit filiū ſuū hō: ſic dn̄sdeꝰ tuꝰ erudiuit te vt cuſtodias mādata dn̄i dei tui etambules in vijs eiꝰ ⁊ timekas eū. Dn̄s em̄ deꝰ tuꝰ introducet te in terrā bonā:i terrā riuoꝝ aquarūqꝫ ⁊ fonintiū in cuiꝰ campis ⁊ montibus erūpūt fluuioꝝ abyſſin terrā frumenti ordei ac vineaꝝ: in qͣ ficus ⁊ malogranata ⁊ oliuēta naſcunt̉: trāolei ac mellis: vbi abſqꝫ vlla penuria comedes panētuū: ⁊ rerū oīm abundātiao ꝑfrueris: cuiꝰ lapides ferꝝꝑ ſunt ⁊ de montibꝰ eiꝰ erismetalla fodiuntur vt cumcomederis ⁊ ſatiatus fueris benedicas domīo deotuo ꝓ terra optima quam

Ldei retraherent̉ ⁊ ad ydolatriā ꝯuerterent. hoc remouet dicens. x ¶ Noli metuere .ſ. eoꝝ multitudinē ⁊ foītitudinēcuiꝰ cauſa ſubdit̉. y ¶ Sed recordare q̄ fecerit dn̄s deustuus pharaoni. cuiꝰ exercitū magnum ⁊ forte in vno flatuſubmerſit. z ¶ Sic faciet cūctis qͦs metuis. ⁊ ideo nō habes cauſā metuendia ¶ Paulatim atqꝫ ꝑꝑtes. nō qꝛ deus nonpoſſit eaſ delere ſiml̓ſꝫ ꝓpter aliud qd̓ ſeqͥtur. b ¶ Ne fortemultiplicent̉ ꝯͣ te beſtie. quia filij iſrl̓ nōerāt adhuc in tantonūero ꝙ poſſent t̓rāſufficient̉ populare.c ¶ Sculptilia eorū.h̓ remouet̉ terciū impedimentū ꝓueniēsex cupiditate. videlicet ſi de ydolis confractis acciperēt aurum et argentū et invſus ſuos ꝯuerterēt⁊ ſic deū offenderentiō ꝓhibet hoc dicēs.d ¶ Nō ꝯcupiſces argentū ⁊ aurū de quibus facta ſunt ⁊cͣ. etpatet litera.¶ Capitulū. viij.Nne mādao Itum. Hic ponuntur īcitamēta ad dei dilectionem ſumpta ī reſpectu ad deū ⁊ pͥmo etꝯſideratōe ſue munificentie. ſcd̓o ex cōſideratione ſue miſericordie. ix. capi. Prima in duas qꝛ pͥmoonunt̉ incitamētaex dei munificētia inbeneficijs p̄teritis. ſecundo in futuris: ibiDn̄s deꝰ tuꝰ introducet te. Circa pͥmū dr̄.a ¶ Omne mandatūqd̓ ego ⁊cͣ. facias. ⁊ hͦex dei dilectione. cuius incitamētū ſubditur cū dr̄. b ¶ Etrecordaberis cunctiitinerꝭ. ab egreſſu deegypto vſqꝫ ad diemhanc. c ¶ Ut affligeret tę. non ex defectu dilectionis: ſꝫ adbonū tuū ſicut pateraliqn̄ ex dilectionemittit affligi filiū. ioſubditur. d ¶ Atqꝫ tentaret. vt patiētia tua alijs eſſet nota ad eoꝝ exemplū. ⁊ tibi ad meritū. Et loqͥtur h̓ ſcripturaqͣꝫtū ad bonos illiꝰ ppl̓i. qꝛ ẜm regulā yſido. ad intelligendū ſacrā ſcripturā. ſacra ſcriptura frequēter attribuit totippl̓o: qd̓ tn̄ ei cōuenit rōne vnius ꝑtis. e ¶ Afflixit te penuria. in defectu cibi ⁊ potꝰ. vt hr̄ in Exo. ⁊ li. numeroꝝ inpluribꝰ locis: hͦ tn̄ ceſſit ad bonū eoꝝ. qꝛ ex hoc dulcior et

acceptior fuit abundantia potus ⁊ cibi a deo dati. iō ſubditur. f ¶ Et dedit tibi ⁊cͣ. ꝙ nō ſolū in ſolo pane viuit hō.i. cibo hoīs labore parato. g ¶ Sed in oī verbo qd̓ egreditur de ore dn̄i .i. ex māna q̄ ad p̄ceptū dn̄i deſcēdebat. inhebreo em̄ nō hr̄ verbo. tn̄ ẜm trāſlationē noſtrā vbi habetur. Nāna pōt diciv̓bū: inquātū ex mādato dn̄i deſcēdebatſicut ⁊ verbum aliqn̄accipit̉ ꝓ re q̄ verbodr̄. ſicut hr̄. ij. Reg. j.ca. qd̓ eſt verbū qd̓ factū eſt .i. res geſta velfacta h ¶ Ueſtimētū tuū qͦ oꝑiebarꝭ nequaqͣꝫ vetuſta. d̓fecit.dicit aūt h̓ Ra. ſa. ꝙveſtimentū pueroꝝcreſcebant cū eis ẜmaugmētū ſue quantitatis i ¶ Et pes tuꝰnō eſt ſubtritꝰ: hͦ nōpōt intelligi generaliter. ſꝫ tm̄ de bonis.ꝓut dictū fuit Nūe.xj. ca. in principio ſuper illud. Dolentiuꝫꝓ labore. qꝛ ſi ex itinere fuit dolor in corporibꝰ. hoc maximefuit in pedibus. ⁊ ibirequiratur expoſitiohuius paſſus.k ¶ Dn̄s em̄ deꝰ tuꝰ.Hic ponit̉ incitamētu ex dei beneficijsfuturis. Et primo ſacit ꝓpoſitū. ſcd̓o infert correlarium ibi.Obſerua ⁊ caue. Circa primū dicit̉ ſic.k ¶ Dn̄s em̄ deꝰ tuintroducet te in t̓raꝫbonam. hoc dr̄ vt ſcirent ꝙ terrā illā nonobtinerent virtute ꝓpria. ſed diuina.l ¶ Terraꝫ riuoꝝ aqͣrumqꝫ ⁊ fontium: dicuntur auteꝫ fontesaque exiſtētes in origine riui fluentes aborigine ſtagna: lacꝰ ⁊paludes retinēt ſibinomen cōmune. ſcꝫaquarum.m ¶ In cuius campis ⁊ montibus erūpunt fluuioꝝ abyſſi.hoc dicitur ad oſtendendum. ꝙ illa terraerat humida et paſcualis ꝓ animalibꝰnutriendis.n ¶ Terrā frumenti ⁊ ordei ac vineaꝝ. ad oſtendendū fertilitatē terre ꝓ ſuſtentandis hominibꝰ. o ¶ Cuiꝰ lapidesferrū ſunt. qꝛ minera ferri eſt in t̓ra lapidoſa. ⁊ cōmuniter.p ¶ Et de montibꝰ eius eris metalla fodiunt̉ .i. minere vn̄fiut metalla: iſta aūt dicunt̉ ad on̄dendū bonitatē illiꝰ t̓reqͣꝫtum ad metalla de qͥbus fiūt vaſa varia. ⁊ inſtrumēta invſus vite humane neceſſaria. q ¶ Bn̄dicas dn̄o deo tuo.