Druckschrift 
Prima pars (1493) super Genesim Exodum Leuiticu[m] Numeri Deutronomiu[m] Josue Judicu[m] Regum [et] Paralyppomenon
Entstehung
Seite
211a
Einzelbild herunterladen
 

Deuteronomium

Ec ſunt p̄ce Ca. vj.hIpta et ceremonie atqꝫIiudicia que mādauitdn̄s deus veſter vt docerēb vos: vt faciatis ea in terraad quā trāſgredimini poſſidendam: vt timeas dn̄mdeum tuū: ⁊ cuſtodias omnia mandata ⁊ p̄cepta eiꝰ:⁊ que ego precipio tibi ⁊ filiis ac nepotibus tuis cundctis diebus vite tue vt proe longentur dies tui. Audiiſrael et obſerua vt faciasque precepit tibi dominuſ⁊ bene ſit tibi. ⁊ multipliceris amplius ſicut pollici-

tus eſt dominus deus patrum tuorum tibi terraꝫ laēcte ⁊ melle manantem Auf di iſrael. Dominus deusg noſter deus vnus eſt Diliges dominum deū tuumh ex toto corde tuo: ⁊ ex toi ta anima tua. ⁊ ex tota forktitudine tua. Eruntqꝫ verba hec que ego precipio tiſibi hodie ī corde tuo: ⁊ nan rabis ea filijs tuis. et meditaberis ſedens in domoo tua: ⁊ ambulans in itinereydormiens atqꝫ conſurgēsqͦ et ligabis ea quaſi ſignumin manu tua: eruntqꝫ ⁊ mo

prout deo duce ibidem declarabit̉.In capitulo. v. vbi dicit̉ in poſtilla. Cuius cauſa ſubdit̉Quis det eos talem habere mentem. Additio. iij.N hͦ qd̓ d̓r. Quis det eos talē hr̄e mentē: nō ſolumintelligit̉. ꝙ eēt bn̄placitū deo vt deū timerēt ⁊cͣ. ſedetiaꝫ īcludit̉ ꝙhͦ pēdet etiaꝫ a ptātehūana ꝑ libeꝝ arbitriū. iuxta illd̓ Eccl̓.xv. ca. Deus creauithoīem ⁊ reliqͥt eū inmanibꝰ cōſilij ſui. inuanū em̄ aliqͥs dicetoptando. Quis devt hͦ fiat. ſi illd̓ optatum eſſet omnino inptāte optantis. In ca. v. vbi d̓r inpoſtil. Nō declinabitiſ ad dextrā neqꝫ adſiniſtrā. Addi. iiij.N hͦ em̄ qd̓ diNō declinabitis ad dextraꝫneqꝫ ad ſiniſtrā. ꝓhibet̉ declinatio ab obſeruātia p̄ceptoꝝ nōſoluꝫ cā ꝓſꝑitatꝭ veladuerſitatꝭ. ſꝫ etiā neex aliqͣ alia cā deuietur ab intentione legiſlatoris ad vnā ꝑtē nec ad aliā: ſicutcū d̓r. sͣ. ī deūt̓. iiij. ca. Nō adijcietꝭ ſuꝑ v̓bū qd̓ ego p̄cipionec minuat̉: ⁊ iſte ſenſus vr̄ cōprehendere pͥmū ⁊ magꝭ ꝑtinere ad ſenſuꝫ lr̄alē. nā ꝙ ꝑ dexterā ītelligat̉ ꝓſꝑitas. ⁊ ꝑſiniſtrā aduerſitas. vr̄ ꝑtinere ad myſticā expoſitionē ⁊cͣ. Replica correctorij contra Burgenſem.℟ qͥnto ca. diſtinguit poſtillator p̄cepta decalogi ap̄ceptis dilectōis dei ⁊ ꝓxi̓mi ꝑ hͦ qꝛ decalogꝰ ꝓpriedr̄ lex: dilectio āt finis ⁊ pͥncipiū ē decalogi: in quaꝫdecalogꝰ ordinat̉. ꝓut innuit̉ in. vj. ca. huiꝰ. hāc diſtinctionem egreferēs Burg. dicit p̄ceptū dilectionis dici deberelegem ꝓprijſſime. cū ſit primū ⁊ maximū p̄ceptū ī lege adqd̓ oīa p̄cepta ordinant̉. iuxta illd̓ apl̓i. Finis p̄cepti ē caritas. hͦ āt argumentū bur. tētatiuū ē. laborās in iniqͥtate:nam poſtillator ꝑ ſuā diſtinctionē nō negat qͥn p̄ceptū dilectionis ſit maximū p̄ceptū in lege contentū. qꝛ ſaluatorſic rn̄dit q̄rēti de magͦ mādato ī lege. verū tn̄ nō ſequit̉ qd̓Burg. intēdit. qꝛ ꝯn̄tia nō valet. hͦ ē mandatū magnū ī lege. igit̉ ⁊ ꝓprie lex. qꝛ multa cōtinent̉ in lege. q̄ ꝯͣ legē ꝓpͥeacceptā ꝑ apl̓m diſtinguūt̉. ad Gal̓. iij. vbi apl̓s on̄dere ꝓpriam legis acceptionē dicit. ꝑ legē nō eē iuſticiā ſꝫ ꝑ fidedicit etiā legē ꝓpter trāſgreſſionē poſitā. ⁊ multa ſil̓ia. ꝓutin ſuis epl̓is videri p̄t. q̄ ꝓprie dilectioni nō cōueniunt. qͥavtiqꝫ dilectō iuſticia ē. vt diſtinguit̉ ꝯͣ legē. qꝛ qͥ diligit vnꝰefficit̉ cū eo ſpūs. qd̓ ſine ꝑfecta iuſticia nō fit etiā dilectionō eſt ꝓpter trāſgreſſionē. īmo ſit recte rationi cōplantatain angelo ⁊ hoīe an̄ trāſgreſſionē. ſic igit̉ accipiēdo legemꝓut apl̓s diſtinguit a ꝓmiſſione ⁊ fide formata q̄ eſt dilectio. ꝓprie lex nō eſt. qͣꝫuis ī lege prīcipaliter vt finis intendatur. ſicut ⁊ ꝓmiſſio q̄ in lege pr̄ibꝰ fcā ē: lex dici nō meretur ſil̓i rōne. Fruſtra igit̉ bur. poſtillatorē notauit. qͥ circa ca. vj. in qͦ hͦ maximū p̄ceptū ꝯtinet̉ breuit̓ ſe expediuitponēs tn̄ ad ītellectū neceſſaria. qꝛ nō erat ſui ꝓpoſiti ſcribere tractatꝰ quēadmodū bur. ⁊ alij ſꝫ ſolū ordinare poſtilm lr̄alis ſenſus ſufficiēter declaratiuā. Ca. vj.Ec ſunt p̄cepta. Hic ꝯn̄r agit̉ de p̄ceptis alijs a p̄celh Iptis decalogi. Et pͥmo de p̄ceptꝭ hmōi ponit̉ exhortatio generalis. ſcd̓o explicatio ſpecialis: ibi. Audiiſrl̓. Circa primū d̓r. a Hec ſt̓ p̄cepta ⁊ cēmonie atqꝫ iudicia. qꝛ ī hmōi ꝑceptis aliqͣ ſunt circa mores ⁊ dicunt̉ p̄cepta. aliqͣ circa modū colēdi deū ⁊ dicunt̉ ceremonie. ali-

qua circa iuſtū hoīs cōuictū. ⁊ dicunt̉ iudicialia.b Ut faciatis ea in terra. qꝛ aliqͣ eoꝝ obligabāt tm̄ in terra illa. ⁊ aliqͣ extra illā terrā fieri nō poterāt. vt dictum fuitNume. xxxiiij. c Que ego p̄cipio tibi ⁊ filijs tuis. qͥaobligabat futuros ſictit ⁊ pn̄tes. d Ut ꝓlongent̉ ⁊cͣ. h̓eſt vnꝰ effectꝰ obſeruande legis. vt dictūeſt. sͣ. iiij. ca. Et multipliceris ampliꝰ numero ⁊ ptāte. CeAudi iſrl̓. Hic ꝯn̄terponit̉ explicatio illorum p̄ceptoꝝ q̄ ſuntalia a p̄ceptiſ decalogi. q̄ ſunt in duplicigradu. qꝛ aliqͣ ſe hn̄tad p̄cepta decalogi:ſic̄ prīcipia eoꝝ. aliqͣāt ſe hn̄t ad ea ſic̄ q̄dam cōcluſiōes elicite ex p̄dictis decalogi. Illa āt q̄ ſe hn̄tvt prīcipia. ſt̓ dilectōnis p̄cepta. Cuiꝰ rō ēqꝛ ī agibilibꝰ finis hꝫrōnē prīcipij. p̄ceptaāt dilectōis ſūt finespreceptoꝝ decalogiſicut patꝫ manifeſteꝙ tria prima p̄ceptaordinant̉ ſic̄ ad finē ad dilectiōeꝫ dei. Uia v̓o. .vij. ad dilectionē ꝓximi ⁊ iō dic̄ ſaluator Nath̓. xxij. ꝙ ī duobꝰ p̄ceptis dilectōis tota lex pēdet ⁊ ꝓph̓e. ſicut ex fine. ⁊ apl̓s j.Thimo .j. Finis p̄cepti ē charitas. Alia āt p̄cepta a preceptis dilectōis ⁊ p̄ceptꝭ decalogi ſūt qͣi q̄dā cōcluſiōes elicite ex p̄ceptis decalogi ⁊ ꝑ ꝯn̄s q̄dā declaratōes qͣlit̓ p̄cepta decalogi dēant obẜuari. Itē ſciendū ꝙ dilecto ꝓximiordinat̉ finalit̓ ad dilectōeꝫ dei ex qͦ ſeqͥt̉. ꝙ p̄ceptū de dilectione dei hꝫ rōnē finis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s prīcipij reſpcū oīm preceptoꝝ. Prīo gͦ agit̉ de dei dilectōe q̄ ē finis: ad quē p̄ceptadecalogi ordinant̉. ſcd̓o de alijs p̄ceptiſ q̄ ſunt cōcluſiōesq̄ ex prīcipijs decalogi. eliciunt̉. xij. c. Circa primū moiſesdeſcribit p ea q̄ ꝑtinēt ad dei dilectionē. ſcd̓o īfert cōcluſionem intentā. xj. c. qd̓ ſic incipit. Ama itaqꝫ dn̄m deū. Cirprimū moyſes pͦ ꝑ modū exhortatōis deſcribit p̄ceptū dilectōis qͣntū ad diligēdi modū. ſcd̓o huiꝰ dilectōis multiplex impedimentū ⁊ inciramentū: īpedimēta excludēdo⁊ incitamēta includēdo: ibi. Cūqꝫ introduxerit. Circa primū d̓r. e Audi iſrl̓. i. attēde diligēter. qꝛ ad illd̓ qd̓ ſb̓ditur tota lex finaliter ordinat̉. f Dn̄s deꝰ nr̄ deꝰ vnꝰ eſtiō vnice ſuꝑ oīa ⁊ ꝑfectiſſime diligēdꝰ eſt. ⁊ ſb̓dit̉ huiꝰ dilectionis modꝰ cū dr̄. g Dili. do. de. tu. ex toto corde tuo⁊cͣ .i. ex toto motu volūtatis qͥ h̓ deſignat̉ noīe cordis. qͥa ſicut cor mouet alia mēbra corꝑis. ſic volūtas mouet anīepotētias ad actꝰ ſuos. h Et ex tota aīa tua .i. ex toto intellectu. ⁊ ſenſitiuo appetitu vt ex motu dilectōis ītellectꝰſit deo ſb̓ditꝰ maxīe in his q̄ ꝑtinēt ad fidē. ⁊ appetitꝰ ſenſitiuꝰ ſit ẜm ordinē dilectōis diuīe regulatꝰ. Et ex tota for. tua. ꝑ quā deſignat̉ vis ext̓ior executiua qd̓ fit cū exdiuīa dilectōe actꝰ nr̄ exterior exeqͥt̉ imperiū volūtatꝭ ꝓmpte expedite. k Erūtqꝫ v̓ba hͨ. de dilectōe diuīa.lIn corde tuo. ad firmit̓ retinendū. m Et nar. ea fi. tuisd̓ dilectōe dei eos īformādo. ni Et me. ⁊cͣ. i. tꝑe qͥetꝭ. oEt ambu. ⁊cͣ. tꝑe laboris. p Dormiēs ⁊cͣ. in heb̓. hr̄. Cubās atꝫ ꝯſurgēs. qꝛ ī īgreſſu lecti ad dormiēdū. ⁊ ī egreſſuad vigilandū dꝫ hō ꝑ dilectōꝫ cor ſuū reduce̓ ī deū. p̄t ec̄ exponi. Dormiēs ẜm trāſla. no. qꝛ d̓ his circa q̄ ſolicitat̉ hōī vigilia ſolēt ī dormiēdo occurrē fātaſma. ⁊ ſic ſolicitꝭ ī vigilia de dilectōe dei. ſolēt ꝯſil̓ia fātaſmata occurrē ī dormitōe ꝓpt̓ qd̓ dic̄ ph̓s .j. ethi. ꝙ ī dormiētibꝰ meliora ſt̓ fantaſmata ſtudioſoꝝ .i. v̓tuoſoꝝ qͣꝫ qͦrūcūqꝫ. q Et liea. qͣſiIij

G d iiij