Druckschrift 
Prima pars (1493) super Genesim Exodum Leuiticu[m] Numeri Deutronomiu[m] Josue Judicu[m] Regum [et] Paralyppomenon
Entstehung
Seite
210a
Einzelbild herunterladen
 

Deuteronomium

Ocauitqꝫ Ca. v.v moyſes oēm iſraelemAdixit ad eum. Audiiſrl̓ ceremoniaſ atꝫ iudiciaq̄ ego loquor ī auribꝰ vr̄ishodie. Diſcite ea ⁊ oꝑe cōb plete Dn̄s deus noſter pepigit nobiſcū fedꝰ in oreb.cNō cū pr̄ibus noſtrꝭ inijtd̓ pactū ſꝫ nobiſcū: qͥ imp̄ſenetiaꝝ ſumꝰ ⁊ viuimꝰ. Faciead faciē locutꝰ eſt nobis īf mōte de medio ignis Egoſequeſter ⁊ mediꝰ fui interdeū ⁊ vos in tꝑe illo: vt annunciarē vobis verba eiꝰ.g Timuiſtꝭ em̄ ignē ⁊ nō aſhcendiſtis in montē. Et aitego dn̄s deꝰ tuus: qͥ eduxite de terra egypti d̓ domolſeruitutis. Non habebitꝭ

deos alienoſ in conſpectumeo. Non facies tibi ſculptile nec ſimilitudinē omnium que in celo ſunt deſuper ⁊ que in terra deorſum⁊ que verſant̉ in aquis ſubterra. Non adorabis ea ⁊non coles. Ego enim ſumdominꝰ deus tuus: deusemulator reddens iniquitatem patrum ſuper filiosin terciam ⁊ qͣrtam generationem his qui oderūt me⁊ faciens miſericordiaꝫ inmulta milia: diligentibusme ⁊ cuſtodientibuſ precepta mea. Non vſurpabisnomen domini dei tui fruſtra: qͥa nō erit impunitusqͥ ſuꝑ re vana nomen eiusaſſumpſerit. Obſerua dieꝫ

turas. ⁊ tamē preſciēs creauit: populū ec̄ ſuū futuꝝ eē preſciuit qͥ iſta non coleret. hec in glo. vnde cōuenienter īmediate ſubiungit̉: vos aūt tulit dn̄s ⁊ eduxit de fornace ferrea egypti: vt haberet populū hereditariū. q. d. vos nō immerito eſtis ſubtrahendi a cultura corpoꝝ celeſtiū quamcetere gētes eis exhibent quia a ſolo deoeducti fuiſtis de fornace ⁊cͣ. vt immobiliter adheretꝭ ſoli d̓otanqͣꝫ ppl̓s hereditarius. In eodē c. iiij. vbidr̄ in poſtilla. Sicuttu audiſti ⁊ vidiſti.Additio. ij.A hebreo hr̄.Sicut tu audiſti et vidiſtieſt ſenſus: qͥa a ſeculnō eſt auditu ꝙ aliqͥſppl̓s totus ſil̓ audiret vocē dei loquētisdum eſſꝫ in hac vitaſicut infra. v. ca. dicit̉Quid ēꝰ oīs caro vtaudiāt vocem dei viuētis: qui de medioignis loquit̉: ſic̄ nosaudiuimꝰ: ⁊ poſſit viuere Licet em̄ aliquidemones vel falſosdeos colētes audiātvoceꝫ deoꝝ ſuoꝝ vel fingāt ſe audire: nunqͣꝫ tn̄ a toto ppl̓op̄ſertim cū ſit magnꝰ: ſil̓e dr̄ fieri ⁊ ideo dr̄. Interroga a diebus antiqͥs. ſi facta eſt aliqn̄ huiuſcemodi res .ſ. ꝙ populus in hac vita audiret vocem dei. Replica correctorij contra Burgen̄.N ca. iiij. deuteronomij vbi poſtillator dicit ꝙ corporibus celeſtibꝰ cultꝰ latrie ꝓhibet̉ exhiberi: ea ratione qꝛ ꝓhibet̉ impendi humane creature: quā rationem cōfirmat: eo qꝛ corꝑa celeſtia tanqͣꝫ minoris ꝑfectionis in obſequiū hoīm ſunt creata ⁊cͣ. Huic rōni ſe opponit Burgēſis aſſerēs eā nō ſufficere: prīo qꝛ ꝑ auctoritateꝫnoui teſtamenti cōfirmata: ſcd̓o qꝛ dicit corꝑa celeſtia eſſealtioris ⁊ maioris efficacie: ideo negat cōſequentiā poſtil.Et illud ſcd̓m dictū cōfirmat ꝑ ſctm̄ Tho. pͥma ꝑte. q. lxx.ar. iij. in rn̄ſione ad ſcd̓m arg. putauit Burg. ꝙ rō nō ꝯcluderet iudeis: ſꝫ ſi v̓tus rōnis poſtillatoris inſpicit̉: nō ſolūiudeo veꝝ ⁊ pagano ⁊ cuilibet lumine recte rōnis vtenticōcludit. Quis vtēs rcē rōnis dictamine reſpiciētis ad ordinem eſſentialis eminētie: audebit negare cōſequentiā illam latria nō debet impendi hoī: igit̉ nulli corꝑi celeſti cūtalis ꝯn̄tia teneat ꝑ locū a maiori deſtructiue: qͥ locus fundatur in regula cōi. Si illd̓ qd̓ mag̓is vr̄ ineſſe nō īeſt: necillud qd̓ minꝰ: cū igit̉ latria impendit̉ alicui rōne ꝑfectionis eſſentialis: ſi igit̉ nō impendit̉ hoī: qͥ eſt eſſentialiter ꝑfectior ⁊ dignior: nō mō corꝑi celeſti ſꝫ ⁊ toti celo: minusimpendet̉ corꝑi celeſti cuicūqꝫ. Ꝙ āt hō ꝑfectior ſit eſſentialiter celo nō indiget ꝓbatōe. qꝛ eiꝰ oppoſitū ſapit multos errores ꝑiſius dānatos: ⁊ qͥlibet vtens recta rōne iudicabit ſb̓am rōnaleꝫ eēntialiter ꝑfectiorē ſb̓a nō rōnali: hōat eſt rōnalis ſb̓a: celū nō apd̓ autēticos ph̓os: qͥ celi aīaꝫdicūt celo cōiungi ẜm oꝑari nō ẜm eſſe. vn̄ celū nō dr̄ rationale: ſꝫ a rōnali moueri de qͦ al̓s erit ẜmo. nec valꝫ ꝙ burgen. adducit. qꝛ vicꝫ iudei nō recipiūt nouū teſtamentumigit in expoſitiōe ve. te. inſufficienter aſſumit̉. nec valet inlege moſayca nō hr̄: igit̉ incōueniēter aſſumit̉ ī expoſitiōeſace ſcripture. Burg em̄ ⁊ iudei iydere pn̄t ex lege moſayca: ꝙ ſol ⁊ luna ſunt in miniſteriū hoīm creata: vtꝫ Gen̄. j.ē eadē lege videre pn̄t reſurrectionē mortuoꝝ finalē retri-

butionem ⁊ remunerationē iuſtoꝝ ⁊ p̓ncipiū electoꝝ ⁊ cōplementū. qͥbus ſil̓ cōportatis videre pn̄t rcā rōe dirigēteid qd̓ poſtillator de nouo te. aſſumpſit: ⁊ qꝛ ex Gen̄. principio hn̄t corꝑa celeſtia creata: recta rōne hr̄e debēt ea ẜmſe fore trāſitoria. ex qͥbꝰ oībus cōcludit̉ cultū latrie eis exhiberi nō debē. īmominꝰ qͣꝫ hūane creature rōne ꝑfectioniseſſentialis. Audeo ⁊dicere ꝙ minꝰ qͣꝫ iumētis eadē rōne: nāoē formaliter viuuꝫetiā ſi muſca eſt eēntialiter ꝑfectior celonec influētia corpoꝝceleſtiū arguit eoꝝ ꝑfectionē ſpecificaꝫ vltra formaliter viuentia. ſtat em̄ in cauſiseqͥuocis maxīe ꝑtialibus effectu eē ſpecifice ꝑfectiorem ſuacā: vel ecōuerſo. necdeductio ſācti Tho.quam burg. adducitvalet ꝑ ſcolā em̄ Pariſienſem reprobat̉:⁊ ad errorē reducit̉:ꝙ celū ſit digniꝰ homine. nā etſi ſit digniꝰ ī genere corpoꝝ:nō tn̄ ī genere viuentiū: ſuꝑ totā em̄ latitudinē ꝑfectionis ſb̓e corꝑee ſb̓a aīata ⁊ maxime rōnalisaddit eēntialē ꝑfectionē: nec influxꝰ vel efficiētia manifeſta corꝑm celeſtiū ī inferiora arguit ꝑfectōeꝫ vel dignitatēeēntialē. Nā ignis manifeſtā hꝫ efficientiā ad hoīeꝫ cōburendū: tn̄ nō eſt dignior hoīe. nec valet expō Burg. quamaddit qꝛ innitit̉ fabule paganoꝝ ⁊ iudeoꝝ dicentiū. Singulis gētibus ſingula aſtra ſicut ſingulos angelos p̄ſidere qd̓ fictum eſt. Capl̓m. v.Ocauitqꝫ moyſes. Hic incipit ſcd̓a ꝑs pͥncipalis liv lbri in qͣ incipit explicatio legis ⁊ eiꝰ explanatio: ⁊ pͥreplicant̉ decalogi precepta q̄ ꝓprie dicunt̉ lex: ſcd̓oalia ad legē ꝑtinētia .vj. ca. Circa pͥmū moyſes prīo ponitquoddā p̄ambulū: ſcd̓o exequit̉ propoſitū ibi. Et ait egodn̄s ⁊cͣ. Preambulū āt eſt explicatio modi ꝑ quē deus dedit p̄cepta decalogi: ⁊ hͦ notat̉ cū dr̄. b Dn̄s deꝰ noſterpepi. no. fedus .i. decē p̄cepta decalogi q̄ ab eo fuerūt dataimmediate. c Nō cū pr̄ibꝰ no. inijt pactū .i. legē dataꝫ.qꝛ nō legit̉ ea dediſſe abraā yſaac ⁊ iacob. d Sed no. qͥimp̄. ſu. q. d. ex hoc de eius cuſtodia magis eē ſolliciti debemus. e Facie ad faciē. locutꝰ ē nobis .i. abſqꝫ medioqͣꝫtum ad ꝓlationē. x. p̄ceptoꝝ: verūtn̄ qꝛ alia p̄cepta nonſic fuerūt tradita ppl̓o ſꝫ mediāte moyſe: ideo ſequit̉.f Ego ſequeſter ⁊ mediꝰ ⁊cͣ. annūciando vobis alia q̄ abeo recepi: ⁊ cā huiꝰ mediatiōis ſb̓dit̉. g Timuiſtis em̄ignē ⁊cͣ. timore em̄ ꝑcuſſi petierūt: ꝙ ſolus moyſes audirꝫverba dei ⁊ eis referret. vt hr̄. Exo. xx. ca. h Et ait. Hicꝯn̄r ponit̉ replicatio. x. p̄ceptoꝝ ex ore dei datoꝝ: in qͦ prīoon̄dit̉ dei loquētis ſublimitas ſiue aucͣtas. ſcd̓o ppl̓i audientis fragilitas: ibi. Uos aūt. Circa primū dicit̉. Et ait .ſ.ip̄e deus. i Ego dn̄s deus tuꝰ ꝑ creationē ⁊ gubernatōnem. k Qui eduxi te de terra egypti. vt eſſes mihi ſeruus ⁊ non homini. quaſi diceret. ex his patet ꝙ in omnibus debes obedire mihi: ⁊ in quibus debeat eſſe iſta obedientia: conſequenter explicat dicēs.l Non habebis deos alienos ⁊cͣ. ⁊ ponunt̉ conſequenteralia p̄cepta decalogi eodē ordīe ⁊ fere ſb̓ eiſdē v̓bis: ſicutponunt̉ Exo. xx. ⁊ iō ꝑtrāſeo: qꝛ ibi dcm̄ fuit qͣliter iſta precepta diſtīguunt̉ ⁊ exponunt̉ ẜm doctores cat. ⁊ hebreos.ij

B d iij