Deure. nomiū.
bis hodie termīos moabvrbē noīe ar: ⁊ accedēs invicinia filioꝝammon cauene pugnes ꝯͣ eos nec mouearis ad p̄liū. Nō .n. dabo tibi detra filioꝝ āmon:qꝛ filijs loth dedi eā ī poſſeſſionē. Terra gigantū reputata eſt. ⁊ in ip̄a olim hītauerūt gigātes qͦs āmonite vocāt zomimi: ppl̓s magnus ⁊ multꝰ ⁊ ꝓcere lōgitudīs: ſic̄ enachim qͦs deleuit dn̄s a facie eoꝝ: ⁊ fecitillos hītare ꝓ eis: ſic̄ fecerat filijs eſau: qͥ hītāt ī ſeirdelēs horreos: ⁊ terrā eorū illis tradens: quā poſſident vſqꝫ in pn̄s. Eueosqͦꝫ qͥ hītabant in azerim vſqꝫ gazam capadoces expulerūt: qͥ egreſſi de capadocia deleuerūt eoſ: ⁊ hītauea rūt ꝓ illis. Surgite ⁊ trāſib te torrentē arnō. Ecce tradidi in manu tua ſeon regēęſebon amorreū: ⁊ terrameꝰ incipe poſſidere: ⁊ ꝯmitcte aduerſus eū p̄liū. hodioincipiā mittere terrorē atꝫdformidinē tuā in ppl̓os: qͥhītant ſub oī celo vt audie to noīe tuo paueāt: ⁊ ī morē ꝑturientiū cōtremiſcāt.⁊ dolore teneāt̉. Miſi gͦ nūcios de ſolitudīe cademotad ſeon regē eſebon ꝟbispacificis dicens. Trāſibi-
s mus ꝑ terrā tuam publicagradiemur via. Nō declīabimus neqꝫ ad dexterā nehqꝫ ad ſiniſtrā: alimēta precio vende nobis vt veſcamur: aquā pecunia tribueri ⁊ ſic bibemus. Tantū ē vtnobis cōcedas tranſitum:ſicut fecerūt filij eſau qͥ hakbitant in ſeir: ⁊ moabite q̄morabant̉ in ar donec veniamus ad iordanē ⁊ trāſeamus ad terrā quaꝫ dn̄sdeus nr̄ daturus ē nobis.Noluitqꝫ ſeon rex eſebonindare nobis tranſitū: qꝛ indurauerat dn̄s deus tuusſpm̄ eiꝰ ⁊ obfirmauerat cornillius: ita vt traderet̉ ī manus tuas ſicut nunc videsDixitqꝫ dn̄s ad me. Eccecepi tibi tradere ſeon ⁊ terrā eiuſ: incipe poſſidere eāo Egreſſuſqꝫ ē ſeon obuiamnobis cū omī ppl̓o ſuo adp̄liū in iaſa ⁊ tradidit eumꝑ dn̄s deus nr̄ nobis. ꝑcuſſiq muſqꝫ eū cū filijs ⁊ oī populo ſuo: cūctaſqꝫ vrbes ītꝑe illo cepimꝰ interfectishītatoribꝰ earū viris ⁊ mulieribꝰ ⁊ ꝑuulis. Nō reliqͥmus in eis quicqͣꝫ abſqꝫ iumentis: q̄ in ꝑtē venere p̄dantium ⁊ ſpolijs vrbiumquas cepimꝰ ab aroer q̄ eſtſuꝑ ripam torrētꝭ arno oppido qd̓ in valle ſitū ē vſqꝫ
rora ¶ Surgite. Hic ꝯn̄r inducit moyſes ppl̓m ad dei ⁊ legis reuerentiā recolendo bn̄ficia diuina tꝑe belli. ⁊ pͦ recolit beneficia exhibita tꝑe belli ꝑteriti: ſcd̓o exhibendatꝑe belli futuri ibi: Ioſueqꝫ qͦꝫ. Bn̄ficia aūt exhibita ī bellis p̄teritis ſunt regna acquiſita ꝑ victoriā diuinitus dataꝫ. Circa qd̓ pͦ agit̉de terre acqͥſitiōe. ſecundo de diſtributione acqͥſite ibi: Terramqꝫ poſſidemuscirca mediuꝫ tercijcapituli. Adhuc pͥmo deſcribit̉ acqͥſitio regni ſeon. ſecūdo ip̄ius og in principio tercij cap̄. Circa primū pͦ deſcribitur prelij cā. ſecūdovictoria ibi: percuſſimuſqꝫ. Circa primū on̄dit̉ belli cā etiuſta ex ꝑte filioꝝ iſrael. ſcd̓o iniuſta exꝑte ſeon ibi: voluitqꝫ ſeon. Circa pͥmūon̄dit̉ bellū filioruꝫiſrael eē iuſtū ex auctoritate ⁊ preceptodn̄i qͥ terrā vnius ꝓvoluntate ſua p̄t dare alteri: ⁊ hoc ē qd̓dr̄. a ¶ Surgite ⁊tranſite: ⁊ hoc cōtinuat̉ ſic cū p̄cedentibus: ⁊ ſunt verbadn̄i ad ppl̓m q̄ r̄fertmoyſes. b ¶ Eccetra. in ma. tua ſeon.hoc dr̄ ad on̄dendūꝙ victoria fuerat exbn̄ficio diuīo nō exvirtute ppl̓i iſrl̓. cHodie inci. mit. ⁊cͣ.qꝛ ꝑ victorias habitas de regibꝰ ſcon ⁊og. timor filioꝝ iſrl̓cecidit ſuꝑ oēs hocaudiētes. d ¶ Quihabitāt ſub oī celo.⁊ hoc dicit ra. ſa. ꝙin pugna iſrl̓ ꝯͣ ſeon⁊ ogſol ſtetit ſicuttꝑe ioſue: ⁊ ꝑ hoc victoria nota facta fuit ſub oī celo: ſꝫ nō ēveriſil̓e ꝙ moyſestantū bn̄ficiū tacuiſſet cū ꝑ ſcripturā hꝰ libri intēderet inducere pn̄tes ⁊ futuros ad reuerentiā dei ⁊ legis diuine.⁊ iō dicendū ꝙ ē modus loquēdi hyꝑbolicꝰ cū dr̄. Subdi celo. qͥ modus loquēdi frequēter in ſacra ſcriptura reꝑit. e ¶ In morē ꝑturientiū cōtremiſcāt. exteriꝰ in corꝑe⁊ dolore teneant̉ interiꝰ in corde. f ¶ Niſi gͦ. Hic ſcd̓oon̄dit̉ bellū filioꝝ iſrl̓ iuſtū ex ꝑte ip̄oꝝ. qꝛ pͦ obtuler̄t pace petētes tranſitū pacificū. Licꝫ .n. moyſes ſciret ꝑ reuelatōꝫ dn̄i: vt p̄dictū ē: ꝙ ſeon tranſitū nō cōcederet ſꝫ magis ꝯͣ eū bellaret: tn̄ pacē obtulit. vt darent exēpluꝫ filijslirael in futurā. Licꝫ .n. eſſet inhibitū ne pacē aliquā facerent cū habitatoribꝰ terre chanaan ſꝫ eos delerent ſimpliciter: ſicut dcm̄ fuit Qu. xxxiij. tn̄ cū gētibꝰ alijs pugnaturi. pͥmū debebāt offerre pacē. vt hr̄. jͣ. xx. ca. Regnū auteꝫſcon erat extra terrā chanaan. ⁊ tō miſit ad eos nuncios
v̓bis pacificis ſicut dr̄ hic. Niſit gͦ nūc ⁊cͣ. g ¶ Publica gradie. via. ita ꝙ nullū nocumētū inferemꝰ bonis tuisīmobilibꝰ ſeu terre tue naſcētibꝰ. h ¶ Alimēta p̄cio no.vēde. ita ꝙ nullā iniuſticiā faciemus tibi in bonis mobilibꝰ. i ¶ Tantū ē vt nobis ꝯcedas trāſitū ſicut fecerūt filij eſau. Cōtrariū vr̄Nu. xx. ca. vbi dicit̉Cui rn̄dit edom nōtrāſibitis ꝑ me. alioquin armatꝰ occurrā. ⁊ poſtea ſubdit̉.Et diuertit ab eo iſrael. Ad hoc dicūtaliqͥ ꝙ lꝫ filij eſau n̄cōceſſerint tranſitūfilijs iſrl̓ ꝑ mediumterre ſue: tn̄ cōceſſerūt trāſitū ꝑ terramſuā ī extremitatibꝰ.Ra. ſa. dicit ꝙ nō cōceſſerūt trāſitū ꝑ aliquā ꝑtē terre ſue. ſꝫportabāt eis alimēta venalia ad loca ꝑq̄ trāſibāt iuxͣ terrāſuā: ⁊ iō dicit ꝙ illd̓qd̓ dr̄ hic. Sicut fecerūt filij eſau. hͦ nōrefert̉ ad ꝯceſſioneꝫtranſitus: ſꝫ ſolū advenditōꝫ victualiū.Duo .n. petebant filij iſrl̓ .ſ. trāſitū ꝑ terrā ⁊ venditōꝫ victualiū. Primuꝫ negauerūt filij eſau ⁊ ſecūdū ꝯceſſerūt. poſſet āt dici ꝙ li ſicutfecerūt ⁊cͣ. pōt referri ad vtrūqꝫ. qꝛ lꝫ filij eſau nō cōceſſiſſent trāſitū ꝑ terraꝫſuā: tn̄ dimiſerūt filios iſrael pacificetrāſire iuxta t̓mīost̓re ſue: vēdētes eisibidē victualia: neutrū aūt ꝯceſſit ſeon:ſꝫ exiuit de terra ſuaꝯͣ filios iſrl̓: vt eosext̓mīaret. k ¶ Etmoabite. qͥ ſil̓r vendider̄t eis victualia¶ ¶ Noluitqꝫ ſeon. h̓deſcribit̉ bellū iniuſtū ex ꝑte regꝭ ſconpͦ qꝛ denegauit petitōꝫ rōnabilē qd̓ notat̉ cū dr̄. noluitqꝫſeon ⁊cͣ. ⁊ ſubdit̉ cā. m ¶ Quia indu. do. ⁊cͣ. dr̄ aūt dn̄sindurare hoīes in malo: inquātū ſuo iuſto iudicio ꝓpterdemerita hoīm ſubtrahit eis grām vel nō infundit. ⁊ qͥaeffectus gr̄e ē cor mollificare. iō ad eiꝰ ſubtractōeꝫ ſequit̉induratio cordis ⁊ obſtinatio in peccatis. n ¶ Ut tra. īma. tuas. li vt tenet̉ hic cōſecutiue: qꝛ ad induratōeꝫ ſecuta eſt illa pena. ſcd̓o on̄dit̉ bellū ſeon iniuſtū: qꝛ pͥor īpugnauit filios iſrl̓ ſine cā. ⁊ hoc ē qd̓ dr̄. o ¶ Egreſſus eſtſeon ⁊cͣ. Nō vocauit ſeon ogad ſuū auxiliū: qꝛ non reputabat ſe indigere auxilio eius ad deſtructōꝫ filioꝝ iſrael.p ¶ Percuſſimus eū. Hic deſcribit̉ victoria p̄dicta cū dr̄ꝑcuſſimus eū .i. interfecimꝰ eū. q ¶ Cuꝫ filijs. in hebreohr̄. Cū filio ſuo. qd̓ exponens ra. ſa. dicit ꝙ hͦ intelligit̉ dequodā filio notabili quē habebat: ⁊ erat eqͣlis pr̄i in ma-