Liber
g vos: nec voci vr̄e volūt ach qͥeſcere. Sediſtis gͦ ī cadeſbarne multo tꝑe. ¶ Ca. ij.a NRofectiqꝫ inde venipmus in ſolitudineꝫ q̄ducit ad mare rubrū:ſic̄ mihi dixerat dn̄s: ⁊ circuiuimus montē ſeir lōgotēꝑe. Dixitqꝫ dn̄s ad me:ſufficit vobis circūire mōtē iſtū: ite ꝯͣ aqͥlonē ⁊ ppl̓oa p̄cipe dicēs. Trāſibitis ꝑb termīos fratrū vr̄oꝝ filioꝝceſau qͥ hītant in ſeir: ⁊ timebūt vos. Uidete gͦ diligēt̓d̓ ne moueamini cōtra eos.e Neqꝫ .n. dabo vobis d̓ terra eoꝝ quātū pōt vniꝰ pedis calcare veſtigiū: qꝛ inpoſſeſſionē eſau dedi mōtēſeir. Cibos emetis ab eispecunia ⁊ comedetꝭ: aquāemptā haurietis ⁊ bibetꝭ.¶ Dn̄s deꝰ tuus bn̄dixit tihbi in oī oꝑe manuū tuaruꝫNouit iter tuū quō trāſiekris ſolitudīem hāc magnālꝑ. xl. annos hītans tecumindn̄s deꝰ tuꝰ: ⁊ nihil tibi den fuit. Cunqꝫ trāſſiſſemꝰ fratres nr̄os filios eſau qͥ babitabāt in ſeir ꝑ viā campeſtrē de helath ⁊ de aſiōgaber: venimꝰ ad iter qd̓ du-
cit in deſertū moab. Dixitqꝫ dn̄s ad me. Nō pugneſꝯͣ moabitas: nec ineas aduerſus eos p̄liū. Non em̄dabo tibi quicqͣꝫ de terraꝑ eoꝝ: qͥa filijs loth tradidiq̄ eam in poſſeſſionē. Eminprimi fuerunt habitatoreseius ppl̓s magnus ⁊ valirdus ⁊ tā excelſus vt d̓ enachim ſtirpe qͣi gigātes crederentur: ⁊ eēt ſil̓es filioruꝫ enachim. Deniqꝫ moabite appellant eos emim.In ſeir aūt prius habitauerunt horrei: quibus expulſis atqꝫ deletis hītauerūts filij Eſau: ſicut fecit iſrl̓ interra poſſeſſionis ſuę: quādedit illi dn̄s. Surgentesergo vt tranſiremꝰ torrentem zareth: venimuſ ad eūTp̄s āt quo ambulauimꝰd̓ cadeſ barne vſqꝫ ad trāſitum zareth. xxx. ⁊ octo annoꝝ fuit: donec cōſumeret̉omnis ꝯgregatio hominūbellatoꝝ de caſtris: ſicutiurauerat dn̄s cuiuſ manfuit aduerſus eos vt interirent de caſtroruꝫ medio.Poſtqͣꝫ āt vniuerſi ceciderūt pugnatores: locutus ēdn̄s ad me dicēſ. Tu trāſi
qn̄ hoīes ab eis pungūt̉ cadūt ⁊ moriunt̉: ſic tūc filij iſrl̓corā ſuis aduerſarijs cecider̄t. g ¶ Nec voci vr̄e voluitacqͥeſcere. qꝛ nō retractauit ſuā ſnīam ſꝫ magis firmauith ¶ Sediſtis gͦ ī cades barne ml̓. tꝑe. in hebreo hr̄ ſic. Etſediſtis in cades diebuſ multis: ẜm dies qͥbus ſediſtis .i.ẜm numerū dieꝝ qͥbus ſediſtis in alijsmanſionibus. vt expōit ra. ſa. qꝛ ẜm eūtanto tēꝑe ſederuntibi quanto tꝑe ſederunt in alijs māſionibꝰ ſequentibus .i.xix. annis. qꝛ totumtp̄s quo ſederūt incades et alijs fuit.xxxviij. ānoꝝ. vt hr̄ca. ſequēti. includūtur tn̄ ibi dies in qͦbus ambulabāt.¶ Capl̓m. ij.¶ Rofectiqꝫ inpde ⁊cͣ. hic ꝯn̄rinducit moyſes ppl̓m replicando bn̄ficīa dei poſtlegē datā ⁊ pͥmo bn̄ficia collata tꝑe pacis: ſecūdo data tꝑebelli circa mediumhuiꝰ ca. Surgite ⁊tranſite ⁊cͣ. Primain tres ẜm tres populos ꝯͣ quos ꝓhibiti fuerūt inire belluꝫ. ſcd̓a ibi. Cunqꝫtrāſiſſemꝰ tercia ibiPoſtqͣꝫ āt. Primꝰppl̓s ꝯͣ quē ꝓhibitifuerunt bellare fuitppl̓s ydumeoꝝ quideſcēderūt de eſau.Circa qd̓ p̄mittit̉ ꝓhibitio belli ꝯͣ ydumeos. ⁊ ſcd̓o deſcribit̉ ſub breuibꝰ verbis bn̄ficioꝝ exhibitio illo tꝑe ⁊ p̄cedēti qͣꝫtum ad aliqͥd. ⁊etiā ſeque. ibi: Dn̄sdeus tuꝰ. Premittitur gͦ modus deueniēdi iuxta terrā idumeoꝝ cū dicit̉.a ¶ Profectiqꝫ inde .ſ. de cades. b ¶ Uenimus in ſoli.que du. ad ma. ru. ⁊cͣ. ꝓut hr̄ ca. p̄cedēti. an̄qͣꝫ .n. peccaretppl̓s deceptꝰ ab exploratoribꝰ incedebat recte verſus mōte ſeir: qͥ ē in terra ydumeoꝝ: ſꝫ poſt pctm̄ declinauerūt avia recta. ⁊ magno tꝑe fuerūt vagabūdi ꝑ deſertū: ⁊ poſtea redierūt verſus montē ſeir. ⁊ qꝛ filij eſau noluerunteis ꝯcedere trāſitū ꝑ terrā ſuā coacti ſunt declinare ⁊ circūire terrā illā quouſqꝫ veniſſent vltra. vt hr̄ Nūe. xx. ca.Et hoc ē qd̓ ſubdit̉. Et circūiuimus montē ſeir ⁊cͣ. ꝯn̄terdeſcribit̉ ꝓhibitio belli ꝯͣ ydumeos cū dr̄. a ¶ Trāſibitis ꝑ termīos .i. iuxta terminos. qꝛ nō intrauerūt terrameoꝝ. vt dcm̄ fuit Nu. xx. ca. ẜm ꝓbabiliorē opinionē. ⁊ dicet̉ infra iſto ca. b ¶ Fratrū vroꝝ fi. eſau. vocat frēs: qͥaiacob a quo deſcēderūt filij iſrl̓ ⁊ eſau a quo ydumei. fratres fuerūt vterini. vt hr̄ Gen̄. xv. ca. c ¶ Et ti. vos. tīebant .n. ne vellent occupare terrā eoꝝ vel ſaltē ibidē aliqd̓ malū facē̓ ꝑꝑ qd̓ negauerūt eis trāſitū ꝑ eā. d ¶ Nemo. ꝯͣ eos. ad p̄liū ꝑꝑ p̄dictā denegatōꝫ. e ¶ Neqꝫ .n. da.vo. de ter. eoꝝ. qꝛ ex merito abrae a qͦ deſcēderūt: ⁊ ꝓmiſ-
ſione ſibi facta illa terra fuit cōceſſa filijs eſau qͥ ex adiutorio dei expulerūt inde horreoſ qͥ erāt fortiſſimi. vt hr̄. jͣ.eo. ca. f ¶ Cibos emetis ab eis. qꝛ licꝫ filij eſau nolēteseis ꝯcedere tranſitū ꝑ terrā ſuā. tn̄ portabāt eiſ cibaria venalia ad locū vbi trāſibāt iuxta termīos ſuos. g ¶ Dn̄sdeus tuus. hic replicant̉ in generali bn̄ficia toto illo tꝑe exhibita cū dr̄. Dominus deus tuꝰ bn̄dixit tibi. dādo legemh ¶ In oī oꝑe ma.tuaꝝ. ⁊ maxīe ī oꝑetabernaculi ad cultū dei pꝰ legē datā.i ¶ Nouit iter tuuꝫ.ducendo te in colūna ignis ⁊ nubis.k ¶ Quō trāſi. ſoli.hanc. in qͣ ſunt ẜpētes ⁊ ſcorpiones inmultitudīe ꝯſeruādo te ab eoꝝ leſiōel ¶ Per. xl. annoshabitās tecū. ꝑ ſpālē cultū. m ¶ Et nihil tibi defuit. qꝛ dedit tibi māna ⁊ eduxit aquā de petra.n ¶ Cunqꝫ tranſiſſe.Hic deſcribit̉ ſecūdus ppl̓s .ſ. moabitarū. cū qͥbus ꝓhibiti fuerūt filij iſrl̓ bellare. ⁊ p̄mittit̉ modus veniēdi ad terrā eoꝝ cū dr̄. Cūqꝫtranſiſſemuſ ⁊cͣ. ꝯn̄rꝓhibet̉ ꝯͣ eos bellūcū dr̄. o ¶ Nō pu.ꝯͣ moa. ⁊cͣ. cuius cāſubdit̉ cū dr̄. Nō eidabo tibi qͥcqͣꝫ d̓ terra eoꝝ. p ¶ Quiafi. loth. tra. eā poſ. ethoc fuit ex meritoabrae ⁊ ꝓmiſſiōe ſibi facta: ex hoc eniꝫꝙ loth receſſit d̓ haram vt iret cū abraam in terrā chanaa⁊ cum eo iuit in egyptū ⁊ redijt. vt hr̄ Gen̄. xij. ⁊. xiij. cap̄.abraam reputauit eū quaſi filiū. q ¶ Emini primi fue.habi. eius. dicti ſunt aut emim .i. terribiles. qꝛ ex aſpectuſue magnitudīs alij terrebant̉. r ¶ Ut de enachim ſtirpe. enach ſuit gigas de cuiꝰ magnitudine ⁊ filioꝝ eiꝰ dicitur Au. xiij. c. qͥbus cōꝑati qͣi locuſte videbamur.s ¶ Sicut fecit iſrl̓ ⁊cͣ. ex hoc dicūt aliqͥ ꝙ Eſdras ſcripſitpͥncipiū hꝰ libri. qꝛ hic loquit̉ de acqͥſitōe terre filioꝝ iſrahel. q̄ tn̄ fuit acqͥſita pꝰ mortē moyſi. ſꝫ hoc dcm̄. sͣ. improbatū ē. iō dicenduꝫ eſt qd̓ moyſes hic loquit̉ de futuro ꝑmodū p̄teriti ad on̄dēdū certitudinē īpletiōis diuini ꝓmiſſi. Pōt etiā dici ꝙ loqͥt̉ h̓ de p̄terito qͣꝫtū ad acqͥſitōꝫterre ſeō regꝭ eſebō ⁊ og regis baſan. q̄ fuit acqͥſita viuētemoyſe. ⁊ anqͣꝫ ſcriberet libꝝ iſtū: cetera patēt. t ¶ Poſtqͣꝫ aūt. Hic deſcribit̉ tercius ppl̓s .ſ. ammonitarū contraquem ꝓhibitū fuit p̄lium. quia ammon ⁊ moab ex quibus deſcenderūt ammonite ⁊ moabite fuerūt filij loth d̓duabus ſuis filiabus. vt hr̄ Gen̄. xix. Quos deleuit deꝰa facie eorum propter meritum abrae cuius filius Lothreputabatur.