Leuiticus
is vosbmini his qͥ oderūt vos Fuc gi etꝭ nemīe ꝑſequēte Sinautē nec ſic obedieritꝭ mihi: addā corruptiones vedſtras ſeptuplū ꝓpter pct̄āvr̄a. ⁊ ꝯtera ſuꝑbiam duriē tie veſtre. Daboqꝫ vobiscelū deſuꝑ ſicut ferrū ⁊ terrā eneā. Cōſummet̉ in caſſum labor veſter: nō ꝓferet terra germē nec arbores poma p̄bebūt Si ambulaueritꝭ ex aduerſo mihinec volueritis audire me:addā plagas vr̄as vſqꝫ inſeptuplū ꝓpter pctā vr̄a.h Emittamqꝫ in vos beſtiaſiagri que cōſumant vos ⁊pecora veſtra: ⁊ ad paucitatē cuncta redigāt: deſerteqꝫ fient vie veſtre. Ꝙ ſinec ſic volueritis reciꝑe diſciplinā: ſed ambulaueritꝭex aduerſo mihi ego quoqꝫ ꝯͣ vos aduerſum incedā⁊ ꝑcutiā vos ſepties ꝓpt̓k pctā veſtra: inducāqꝫ ſuꝑvos gladiū vltorē federisl mei. Cunqꝫ cōfugeritis inin vrbes. mittā peſtilentiā inmedio veſtri ⁊ trademinin in manibꝰ hoſtiū poſtqͣꝫ cōfregero baculū panis vr̄i:o ita vt decē mulieres ī vnoꝑ clibano coquant panes: etreddāt eos ad pondus: etcomedetis ⁊ nō ſaturabimini. Sinaūt nec ꝑ hec audieritis me: ſꝫ ambulaueritis cōtra me: ⁊ ego incedāaduerſum vos ī furore cōtrario ⁊ corripiā vos ſeptēq plagis ꝓpter pctā vr̄a: itavt comedatis carnes filior̄rū vr̄oꝝ ⁊ filiaꝝ vr̄aꝝ. Deſtruā excelſa vr̄a: ⁊ ſimulacra vr̄a ꝯfringā Cadetꝭ īterruinas idoloꝝ vr̄oꝝ. ⁊ ab
ominabit̉ vos aīa mea: intantū vt vrbes vr̄as redigā in ſolitudinē: ⁊ deſertat faciā ſanctuaria vr̄a nec recipiā vltra odorē ſuauiſſimū diſꝑdāqꝫ terrā veſtraꝫy ⁊ ſtupebunt ſuꝑ ea inimicix veſtri cū habitatores illiꝰfuerint Uos aūt diſꝑdamin gētes ⁊ euaginabo poſtvos gladiū: eritqꝫ terra veſtra deſerta. ⁊ ciuitates veſtre dirute. Tūc placebuntterre ſabbata ſua cūctꝭ diebꝰ ſolitudinis ſue Qn̄ fueritis in terra hoſtili ſabbatizabit: ⁊ reqͥeſcet in ſabbatꝭ ſolitudinis ſue. eo ꝙ nōreqͥeuerit in ſabbatis vr̄isqn̄ habitabatis in ea Et qͥde vobis remāſerint dabopauorē in cordibꝰ eoꝝ ī regionibus hoſtiū Terrebiteos ſonitus folij volantis⁊ ita fugient quaſi gladiuꝫa Cadēt nullo ſequēte. ⁊ corruent ſinguli ſuꝑ fratres ſuos quaſi bella fugientes.Nemo veſtrū inimicis audebit reſiſtere. Peribitisinter gentes ⁊ hoſtilis voſterra conſumet. Ꝙ ſi et dehis aliqui remāſerūt: tabeſcent in iniqͥtatibꝰ ſuis interra inimicoꝝ ſuorū. et ꝓpter peccata patrū ſuoꝝ etſua affligent̉ donec ꝯfiteātur iniquitates ſuas ⁊ maioruꝫ ſuoꝝ qͥbus p̄uaricatiſunt in me ⁊ ambulauerūtex aduerſo mihi. Ambulabo igit̉ ⁊ ego contra eos⁊ inducā illos ī terrā hoſtilē: donec erubeſcat īcircūciſa mēs eoꝝ. Tūc orabūtꝓ impietatibꝰ ſuis. ⁊ recordabor federis mei qd̓ pepi
ſequēdū. iō ſubdit̉. Et corruetis corā hoſtibus veſtris. ⁊ſubdit̉. b ¶ Fugietis nemine ꝑſequēte. ex nimio pauore qd̓ eſt valde turpe. ſcd̓o ꝯͣ fertilitatē quā ꝓmiſerat ſeruātibꝰ mādata cōminat̉ nō ẜuātibꝰ ſterilitatē cū dicit̉.c ¶ Sinaūt nec ſic obedi. mͥ addam corru. ve .i. penas vosaffligentes.d ¶ Septuplū .i. ꝑfeete qꝛ ſeptenariꝰ numerus ꝑfectionē ſignificat. e ¶ Daboqꝫ vobis celū deſuꝑſicut ferrum. qꝛ necros nec pluuia deſcēdet inde ſuꝑ terrāfecūdandā. f ¶ Etterrā eneā .i. ſiccā etoīno infructuoſam.tercio cū d̓r g ¶ Siambulaueritꝭ ex aduerſo mihi. ꝯtra fecūditatē ꝓlis: comminat̉ eis paucietateꝫplebis vn̄ ſequit̉.h ¶ Emittāqꝫ in vosbeſtiā agri .i. feroces¶ ¶ Que ꝯſumāt vosdeſerteqꝫ fiant vie veſtre ꝓpter paucietatēhabitatoꝝ in terra: ⁊non ſolū ꝯminat̉ eispaucitatē ex deuoratione beſtiaꝝ: ſꝫ etiāex gladijs inimicoꝝvnde ſubdit̉.k ¶ Inducāqꝫ ſupervos gla. vl. fe. mei i.trāſgreſſionū federmei. l ¶ Cūqꝫ ꝯfugeritis in vrbes a facie gladij.m ¶ Nittā peſtil. ⁊cͣ.ita ꝙ nō poteritꝭ ibiſaluari ſꝫ p̄ nimia miſeria ⁊ fame cogemini vos tradere hoſtibus veſtris.n ¶ Poſtqͣꝫ ꝯfregero baculuꝫ panis .i.ſuſtentamentū cibi.o ¶ Ita vt decē muli. in vno cli. co. pa. i.ita parū habebūt depaſta ꝙ vnꝰ paruusclibanꝰ ſufficiet prodecem domibus.p ¶ Et reddant eosad pondus .i. diſtribuant ī domibꝰ ſuisad pondus ꝓpt̓ paucitatē. Dicit aūt hicRa. ſa. ꝙ in hͦ ꝯminatur eis dn̄s corruptionē bladi ⁊ paſte: intantū ꝙ panes indeformati in furno poſiti frangerent̉ ī pates minutas: q̄ excracte de furno diuiderent̉ ad pondus vt quelibet mulierhaberet partē ſuā debitā: vlteriꝰ ꝯminat̉ eis paucitatē tātam ex ſeip̄is cū d̓r Siuaūt ꝑ hec audieritis me ⁊cͣ. ſequit̉¶Ut comeda. car. fil̓. ⁊ fi. veſtraꝝ qd̓ fuit impletū in ob-
ſidione ſamarie: vt hr̄. iiij. Reg. vj. ca. ⁊ ī obſidione hieraſalē ꝑ Tytū ⁊ Ueſpaſianū: vt dicit Ioſephus li. de iudaco bello. quarto ibi. r ¶ Deſtruā excelſa veſtra. ꝯͣ diuināfamiliaritatē quā ꝓmiſerat obſeruātibꝰ mādata eiꝰ cōminat̉ eis ſubtractionē ſui auxilij ⁊ totalē deiectionē cū d̓r.¶ DDeſtruā excel. veſtra .i. loca alta in qͥbus idolis immolabāt. s Et abominabit̉ vos aīa mea.ſubtrahēdo effectuꝫpn̄tie me e: etiā a tēplo: ideo ſubdit̉. Etdeſerta faciā ſāctuaria veſtra. t ¶ Necrecipiā vltra odoreꝫſuauiſſimū .i. ſacrificia q̄ tꝑe obedientiūmihi: fuerunt mihiodorifera ⁊ placita.v ¶ Et ſtupebūt ſuꝑea inimici veſtri. detāta abiectione vr̄a.x ¶ Cū habi. illiꝰ fue.qd̓ īpletū eſt qn̄ rexaſſyrioꝝ trāſtulit iudeos ⁊ in ciuitatibꝰeoꝝ habitare fec̄ extraneos vt hr̄. iiij. regū. xvij. ca. Cōminatur etiā ꝑſecutionē ⁊abiectionē ī terra aliena cū d̓r Uos autēdiſꝑ. ī gē. ⁊ euag. ꝑvos gla. y ¶ Tuncplace. terre ſab. ſua.Tūc em̄ quieſcent acultura ꝓpt̓ defectūhabitātiū: eo ꝙ tꝑe qͥetis ip̄ius .ſ. āno. vij.⁊ qͥnquageſimo nonꝑmittebat̉ quieſcereꝓpter cupiditatē iudeoꝝ: ⁊ iō tūc reddetur ſibi quies maior⁊ ꝓlixior qͣꝫ fuerit ſb̓tracta z ¶ Terrebiteos ſonitus folij volantis qꝛ hoīes ī terrore poſiti ad modicū fremitū creduntadeſſe aduerſariorūīpetū. a ¶ Cadentnullo ſequēte. qꝛ homines ex terrore fugientes frequēter cadūt in p̄cipitia ⁊ aliqn̄ cadunt mutuisgladijs nō diſtinguētes ſocios ab aduerſarijs. vt hr̄ iudicumvij. de fugientibꝰ cōraꝫ gedeone ⁊ ſocijseiꝰ. b ¶ Ꝙ ſi ⁊ dehis aliqͥ remāſerint.h̓ ꝯn̄r inducit̉ ppl̓usad obſeruātiā mādatoꝝ ꝑ ꝯſolationes qꝛ quātūcūqꝫ fūerint abiecti: ſi aliqͥ remāſerint ⁊ afflictione dāte eis intellectū peccata ſua recognouerīt: ⁊ ꝓ ip̄is orauerīt ꝓmittit̉ eis diuīa ꝯſolatio: vn̄ſubdit̉. Tūc orabūt ꝓ impietatibꝰ ſuis: ei recorfe.
A y iij