Exodus

bo tibi. cuiꝰ ſenſus ē ꝙ ipſemet deꝰ volebat deduce̓ ipſummoyſen abſqꝫ aliqͦ medio ſic̄ petebat vt ſic daret ſibi reqͥeꝫſcꝫ ſufficientiā eoꝝ q̄ deſiderabat: vn̄ in hͦ ſoluꝫ vr̄ deꝰ rn̄dēad primā petitōnem implicitā ipſiꝰ moyſi in qͣ volebat ꝙnullꝰ angelꝰ interponeret̉ in regimīe ppl̓i. non aūt ꝑ hͦ fuitrn̄ſum ad ſcd̓am .ſ. illā in qͣ dixit. On̄de mihi vias tuas ⁊cͣ.q̄ qͥdem rn̄ſio fuit h̓ p̄termiſſa: eo ꝙ moyſes nō ſoluꝫ deſiderabat requiē ſuā ꝓpriā hn̄do dīnā gubernatōeꝫ īmediatā qͦ ad ſe ſꝫ etiā qͦ ad populū: ſic ꝙ deꝰ ambularet cuꝫ eis ꝑcohabitatiōeꝫ in tab̓naculo ī medio populi. ꝓut fuit antepctm̄ ꝑ deū ordinatū sͣ. Exo. xxx. ca. vn̄ ſequit̉. Ait moyſeſSi nō tuipſe p̄cedas ⁊cͣ. qͣliter aūt ipſe petebat ꝙ deꝰ eosp̄cederet ſtatim declarat di. In qͦ em̄ ſcire poterimꝰ ego etpopulꝰ tuꝰ inueniſſe nos gr̄am in ꝯſpectu tuo niſi ambulauerꝭ nobiſcū ⁊cͣ. In qͦ petebat vltra p̄dicta in ſignū dīneplacatōnis ꝙ tabernaculū federꝭ in qͦ deꝰ facie ad faciē loquebat̉ moyſi qd̓ tūc erat ꝑꝑ pctm̄ populi elongatū exͣ caſtra: vt sͣ. eo. ca. reduceret̉ intra caſtra in qͦ ſciret̉ ꝙ nō ſolūmoyſes ſꝫ etiā populꝰ inueniſſet gr̄aꝫ in ꝯſpectu dn̄i: vt ſicglorificaret̉ ab oībus populis ꝓut lr̄a īmediate ſequēs declarat: ad qd̓ ſeqͥt̉ rn̄ſio dn̄i .ſ. Dixit aūt dn̄s ad moyſen ⁊cͣEx quibꝰ v̓bis vr̄ deū ꝯceſſiſſe moyſi duo: vnū em̄ implicite. qd̓ etiā implicite petierat .ſ. ꝙ regimē populi eēt ꝑ deuꝫ⁊ nō ꝑ angelū. ſcd̓m aūt ꝙ deꝰ ambularet cū populo ꝑ cohabitatōeꝫ in tab̓naculo p̄dictā: quoꝝ primū pꝫ in executione. tū qꝛ nō legit̉ in toto ꝓceſſu moſayce vite ꝙ fiat mētio de angelo loquēte cū moyſe vel ei apparēte ptꝰ hoc ſic̄antea. t̓uꝫ qꝛ de ioſue īmediato ſucceſſore ipſiꝰ moyſi legit̉Ioſue. v. cap̄. ꝙ apparuit ei angelꝰ in ꝑſona viri cū gladioeuaginato. d. Ego ſum princeps exercitꝰ dn̄i nūc veni. q. dꝓut exponit̉ ab antiqͥs. Ego fui impeditꝰ tꝑe moyſi mgr̄itui ſic̄ nūc venio. cui ioſue inclinatꝰ in terram dixit. Quiddn̄s meꝰ loquit̉ cū ſeruo ſuo. Ex qͦ pꝫ ꝙ ſubiectio p̄ſidētisppl̓i iſraelitici ad angelū incepit a ioſue nō aūt a tꝑe moyſi: facit etiā ad hͦ qd̓ legit̉ Deū .xxxij. ca. vbi agr̄ d̓ deductōne populi ꝑ deſertū dicit. Dn̄s ſolꝰ dux ē eoꝝ ⁊ nō fuit cuꝫeo deꝰ alienꝰ ⁊cͣ. vn̄ in hͦ qd̓ dr̄. Dn̄s ſolꝰ intelligunt̉ excludi angeli a ducatu illiꝰ populi: in hͦ aūt qd̓ ſequit̉. Et n̄ fuitcū eo deꝰ alienꝰ intelligunt̉ excludi demones. Executio ātſcd̓i ꝯceſſi .ſ. de cohabitatōe dīna in medio populi pꝫ manifeſte cū poſt p̄dicta ſtatim fuit mādata executōni fabricatio tabernaculi ſic̄ priꝰ an̄ pctm̄ fuerat ordinatuꝫ. ⁊ ideodn̄s durāte hac collocutōne cū moyſe mādauit p̄ſcīdi duas tabulas vt ſuꝑ eis ſcriberēt̉ v̓ba in primis tabulis ſcripta. in quo manifeſte demonſtrauit ꝙ volebat tabernaculum fieri. in quo archa teſtamenti cū p̄dictis tabulis eratprincipalis ⁊ ꝑ ꝯn̄s recōciliatio populi ad deū fuit in hocꝯceſſa. Conſeq̄nter aūt qꝛ p̄dicta tagratioſa deꝰ cōceſſeratpopulo ex meritꝭ ipſiꝰ moyſi dicit ei reddēs cām huiꝰ conceſſionis. Inueniſti em̄ gr̄am corā me ⁊cͣ. q. d. iſta nō cōcedo intuitu populi nec etiā ꝑ merita patrū ſꝫ qꝛ inueīſti ⁊cͣ.Ideo moyſes accepit quodāmō audaciā vlteriꝰ petēdi ſūmū bonū qd̓ ab hoīe ſuꝑnaturaliter pōt attingi .ſ. clarā viſionē dīne glorie q̄ idem ē cū eēntia dīna. vn̄ ait. Oſtendemihi gloriā tuā. ¶ Circa quā petitōneꝫ quidā hebrei ſpālit̓Aa. moy. egyptiꝰ in ſuo libro de directōne ꝑte. ij. magnaꝫmouet difficultatē dicēs. magnū incōueniēs eē ꝙ moyſeſpetiuiſſet a deo illud qd̓ ē impoſſibile in hac vita .jͣ. em̄ dr̄Nō videbit me hō ⁊ viuet: ſꝫ hͦ dubiū nō vr̄ eē difficilis ſolutō is. tū qꝛ volūtas ẜm ph̓m eſt impoſſibiliū petitiōes ātſunt eoꝝ q̄ hō vult. tū qꝛ licꝫ ſit hͦ īpoſſibile ẜm uaͣꝫ tn̄ nō ēip̄oſſibile apd̓ deū qui eſt ſupra naͣꝫ: vn̄ ⁊ hec viſio fuit cōceſſa moyſi ẜm Aug. de videndo deū. licet nō in hoc locovtꝫ ꝑ lr̄am dicentē. Non poterꝭ videre faciē meā. ſequitur:alt̓ ſ. deus. Ego oſtendā nomen bonuꝫ tibi. vbi in hebreohabet ꝓut in poſtilla. Ego tranſire faciā omne bonū meūante te. ad cuiꝰ intellectum attendendum eſt ꝙ moyſes deduabus ſuis petitōnibꝰ petebat reſponderi a deo. vna ſcilicet in qua petiuerat ſcire vias dn̄i. cum ſupra dixit. Oſtēde mihi vias tuas vt ſciaꝫ te ⁊cͣ. Alia v̓o in qua petiuit viuere gloriā dei .ſ. diuinā eſſentiā cum dixit. Oſtende mihi

gloriā tuā: vt dictuꝫ eſt. Ad qͣs duas petitōnes deꝰ ſibi reſpondit ab iſto loco vſqꝫ ad finē ca. q̄ quidē rn̄ſio diuidit̉ ītres ꝑtes ẜm tria diſtincta q̄ deꝰ moyſi ſucceſſiue rn̄dit. primū .ſ. cū dicit. Nā ego trāſire faciā om̄e bonū ⁊cͣ. ſcd̓m cuꝫdicit. Rurſumqꝫ ait. Nō poterꝭ ⁊cͣ. terciū cū dicit. Et iterūEcce inqͥt locꝰ ē apud me ⁊cͣ. Circa primū ſciendū ꝙ bonūdiuinū pōt duplicit̓ intelligi. vno mō ꝓ ipſa bonitate diuina q̄ eēntialit̓ ē ipſe deꝰ qͥ eſt ſummū bonū increatum. aliomō ꝓ bono vniuerſi qd̓ ad pͥmū bonū ordīat̉. ſic̄ bonū exercitus ordinat̉ ad bonuꝫ ducꝭ ẜm ph̓m in. xj. meta. Un̄ ꝑhͦ qd̓ dr̄ hic. Trāſire faciā ⁊cͣ. intelligendū ē vtrūqꝫ bonū p̄dictū nō em̄ dixit. Trāſire faciā bonū meū coraꝫ te: ſꝫ om̄ebonū: qd̓ vtrūqꝫ ꝯp̄hendit. Bonū aūt vniuerſi creatu maxime vr̄ ꝯſiſtere in bonitate dīne ꝓuidētie qͣ mūdꝰ gub̓nat̉ꝓut ordinat̉ in ip̄m deū. vt dictū ē in qͣ quidē gub̓natōnecrearure rōnales ſingulariori mō regunt̉ a deo qͣꝫ alie: vn̄apl̓s. .j. Coꝝ. ix. Nunqͥd de bobꝰ cura ē deo: qd̓ nō ē ſic intelligendū vt boues totalit̓ ſb̓trahant̉ a cura dīne gub̓nationis q̄ ꝓprie ꝯpetit rōnali creature q̄ nō ſoluꝫ gub̓nant̉ adeo ꝑ hͦ ꝙ mouent̉ ab ipſo deo ī eis interiꝰ oꝑante: ſꝫ etiā ꝑhͦ ꝙ a deo inducunt̉ ad bonū ⁊ retrahunt̉ a malo ꝑ precepta ⁊ ꝓhibitōes p̄mia ⁊ penas. ꝓut ī prīa ꝑte. q. ciij. art̓. v.in rn̄ſione ad. ij. arg. Et iſte ſt̓ vie dn̄i qͥs moyſes petebat ſibi a deo on̄di cum dixit. On̄de mihi vias tuas ⁊cͣ .ſ. vt cogͦſceret quō deꝰ ꝑ miſcd̓iam ⁊ veritatē ſeu iuſticiā q̄ ſunt viedn̄i: ⁊ qͦdāmō vident̉ oppoſita creaturā rōnalē regebat adquē aūt finē moyſēs iſta petebat dictū ē sͣ. in hͦ igit̉ ꝙ deꝰdixit. Ego trāſire faciā om̄e bonū meū an̄ te. ꝯceſſit moyſtꝙ vtrūqꝫ bonū p̄dictū faceret trāſire an̄ moyſen .ſ. ī ſpē glorioſa ip̄m deū repn̄tante ⁊ etiā dīnā gub̓natiōeꝫ p̄dictam.Sequit̉ in lr̄a. Et vocabo ī noīe dn̄i corā te. qd̓ v̓bū exponit̉ in poſtil. de vocatōne electoꝝ ī noticia dīna exn̄tiuꝫ qd̓nō vr̄ ꝯueniēter dictū. tū qꝛ nō ꝯuenit lr̄e. tuꝫ qꝛ nō legit̉ ꝙmoyſes hͦ petiuiſſet nec etiā fuiſſet ſibi on̄ſum. tū qꝛ hͦ eſſꝫꝯͣ aucͣtem eccīe q̄ in collecta dicit. Deꝰ cui ſoli cognitꝰ ē numerꝰ electoꝝ: vn̄ dictū verbū vr̄ eē exponēdū ꝯtinuādo ipſum ad p̄cedētia ſic. dixerat em̄ deus moyſi ſtatim sͣ. Egotranſire faciā om̄e bonū meū ante te ⁊cͣ. qd̓ intelligit̉ ꝑ ſpeciem rep̄ſentantem vt dictū eſt: ⁊ qꝛ intelligentia opus eſtin viſione: vt habet̉ Dan̄. x. idcirco ſubdit. Et vocabo ⁊cͣ.vbi in hebreo ponit̉ verbū qd̓ indifferenter ſignificat vocare: clamare ſeu legere. ⁊ eſt ſenſus: ꝙ ea q̄ ꝑ illā ſpēꝫ glorioſam tranſeuntē repn̄tabant̉ declarent̉ ipſi Noyſi. ꝑ hͦꝙ deus coram ipſo moyſe vocaret ſeu legeret nomē ſuuꝫ.ſcꝫ diuinū ipſum ſic exprimendo vt moyſes intelligentiāhr̄et ꝑdictoꝝ. qd̓ totū fuit impletū ꝓut in ſe. ca. ꝯtinet̉ vbidr̄. Quo tranſeunte corā eo ⁊cͣ. ꝓut ibidem exponet̉. ⁊ qͥavie dn̄i q̄ on̄ſe fuerūt moyſi ꝓ maiori ⁊ notabiliori ꝑte vident̉ ſonare miſcd̓iam ⁊ pietatem ſeu remiſſionē pctōꝝ ethmōi. ⁊ cuꝫ dr̄. Niſericors ⁊ miſerator ⁊cͣ. ne forte ex hocmoyſes putaret ꝙ iſta reſpectu delinquētis intelligerent̉.idcirco ſubdit. Miſerebor cui voluero. hoc eſt dicere prout in glo. gratuita ⁊ ſpontanea eſt omnibus dei miſericordia. cum em̄ miſeret̉ gr̄a eſt. cum v̓o indurari ꝑmittit iuſtum iudiciū eſt qͣꝫuis occultū. hec in glo. Sequit̉ ſcd̓a ꝑsrn̄ſionis cum dr̄. Rurſumqꝫ ait. Non poteris videre faciēmeā ⁊cͣ. cuiꝰ ſenſus ꝯtinuat̉ ad p̄dicta ſic. Quia deꝰ ſtatimdixerat ſupra moyſi. Ego tranſire faciā ⁊cͣ. qd̓ intelligit etiam de bono increato vt dictum eſt: ne ex hoc forte Noyſes putaret ſibi ꝯceſſum eſſe videre ipſam dei faciē ſeu eſſentiā ꝓut petiuerat: idcirco expreſſit ꝙ in hoc nō ꝯcedebatur ſibi talis viſio. qꝛ nō ꝑtinet exn̄tibus in hac vita. vndeGreg. in omel̓. Ꝙͣdiu em̄ hic mortaliter viuit̉ videri perquaſdam imagines deus poteſt. ſed per ipſam nature ſueſpeciem nō pōt videri. Sequit̉ tercia ꝑs rn̄ſionis vbi dicit̉Ecce inquit locus eſt apud me ⁊cͣ. in quo deꝰ declarat moyſi illd̓ qd̓ de ſuis petitōnibꝰ aſſecuturꝰ eēt. ⁊ pͦ aſſignandoſibi locum cum dicit. Ecce inqͥt locꝰ eſt apud me ⁊cͣ. exponat̉ ꝓut in poſtilla. ſcd̓o on̄dendo ſibi moduꝫ quo p̄dictaeēt ſibi oſtendenda ⁊ hoc cum dicit. Qunqꝫ tranſibit gl̓iamea. vſqꝫ ibi. Faciē āt meā videre nō poteris ⁊cͣ. Ad cuiꝰ