Liber

¶ In eo. ca. xxxiij. vbi dr̄ in poſtil. Dixit aūt moyſes. Hicconſequenter ponit̉ reſponſio ⁊cͣ.¶ Additio. iiij.Irca plurima de his qͣ cōtiuent̉ in hͦ ca. ab hͦ loco.Dixit aūt moyſes vſqꝫ in finē. Sil̓r ⁊ in ſeq̄nti cap̄.multe varietates int̓ expoſitores inueniunt̉ tā hebreos qͣꝫ latinos quaruꝫ repetitio eſſet magis faſtidioſa qͣꝫvtilis. vn̄ melius vr̄ vt illis varietatibꝰ p̄termiſſis quandāexpoſitōeꝫ que ſaluo meliori iudicio vr̄ magis ꝯſona lr̄e ⁊rōni ꝓponā. que lꝫ in atiquibꝰ cōcordat cū poſtil̓. in multꝭtn̄ ab ea deuiat ⁊ ſic diſcretꝰ lector eligat ſibi meliorē. In pmis aūt querendū videt̉ cur moyſes petijt a deo hr̄e maiora ſeu perfectiora poſt pctm̄ vituli qͣꝫ antea. Non em̄ legit̉antea petiuiſſe quē angelū volebat deꝰ mittere cū populosͣ. xxiij. ca. qn̄ ei dixit deus. Ecce ego mitto angelū ⁊cͣ. Similit̓ nec legit̉ queſiuiſſe ꝙ deus oſtenderet ſibi vias ſuasnec gloriā ſuā ⁊ hmōi ante pctm̄ ſꝫ tm̄ poſt. vt in hͦ loco qd̓vr̄ dignū admiratōe. nā ꝓut. sͣ. xxxij. ca. dcm̄ fuit in poſtil.Ex ꝑuerſitate ſubditoꝝ ſequit̉ deiectio honoris ſui prelatimagis qͣꝫ ſui ꝓfectus. Ad quod dicendū ꝙ lꝫ moyſes credendus ſit fuiſſe in magna ꝑfectiōe poſtqͣꝫ vocatꝰ eſt a deo⁊ ſpāliter tꝑe datōis legis qn̄ fuit ſequeſter int̓ deū ⁊ ppl̓mvt hr̄ Deū. v. nihilominꝰ tn̄ tenendū eſt eū poſtea ꝓfeciſſe tā in vita cōtemplatiua qͣꝫ actiua. de cōtemplatiua patetſaltē ꝑ ieiuniū in quo ꝑſeuerauerit ꝑ. xl. dies vt. sͣ. Exod̓.xxiiij. ca. reſidēs in cōſortio diuino ſꝑ. Legit̉ em̄. Fuit ibicū dn̄o. xl. diebus ⁊. xl. noctibꝰ. panē nō comedit ⁊cͣ. ꝑ ieiuniū aūt mens liberiꝰ eleuat̉ ad ſublimia ꝯtemplāda. vndeẜm Aug. ieiuniū mentē eleuat. ⁊ iō de daniele legit̉ ꝙ ptꝰieiuniū triū hebdomodaꝝ reuelatōeꝫ accepit a d̓o. Ex qͦ ſequit̉ ꝙ in tāto ieiunio ⁊ cū tanta ſeꝑatōe a mūdanis ⁊ corꝑalibꝰ ⁊ cū cōtinua adherentia ad deū mens ip̄ius moyſimaxīe eleuaret̉ in diuina contēplatōe. in vita actiua etiaꝫlegit̉ maxīe ꝓfeciſſe poſt lapſum populi in pctm̄. pͦ in vltōne quā exercuit ꝯͣ ydolatras ex zelo iuſticie p̄cipiēs ſuis .ſ.leuitis. Occidat vnuſquiſqꝫ fratrē ⁊ amicū ſuū ⁊cͣ. in qͦ maxime demonſtrauit non ſolum ſe habere iuſticiā que maxime ꝑtinet ad vitā actiuā. ſꝫ etiā eſuriem iuſticie. de qͣ ſaluator Mat. v. c. Beati qui eſuriūt ⁊ fitiūt iuſticiā ⁊cͣ. vnd̓ īſcd̓a ſcd̓e. q. cxxxix. arti. ij. in corꝑe qōnis. ꝙ aliquis nō ſolū virtuoſa oꝑa faciat qͥ cōiter dicunt̉ oꝑa iuſticie ſꝫ ꝙ faciat ea inſatiabili quodāmō deſiderio qd̓ p̄t ſignificari ꝑ famē ⁊ ſitim iuſticie. vnde ⁊ facta vltōne dixit leuitis on̄dēsſe viſceraliter approbare p̄dictam vltionē diuini honorisConſecraſtis hodie manꝰ vr̄as dn̄o ⁊cͣ. Oſtēdit etiā ſe charitatē ꝓximoꝝ internalē hr̄e cū ſtatim facta vltione reuerſus ad dn̄m ait. Aut dimitte eis hanc noxā aut dele me delibro quē ſcripſiſti. Ex quibꝰ manifeſte pꝫ ꝙ lꝫ ppl̓us poſtpctm̄ cōmiſſum meruit amittere ornatu ſuuꝫ qd̓ ꝑtinet addetrimentū dignitatis ſeu ꝑfectōis eoꝝ qualitercūqꝫ exponat̉. moyſes tn̄ meruit maiora ⁊ potiora qͣꝫ prius rōnibusſupradictis. ⁊ iō poſt p̄dicta ⁊ nō ante d̓ eo legit̉ ſtatim ſupra. Loquebat̉ dominꝰ ad moyſen facie ad faciē .ſ. manifeſta viſione ꝓut in gloſa. Sicut loqͥ ſolet hō ad amicumſuū: qd̓ nō legit̉ de aliquo patriarcha ſeu ꝓpheta. ꝙ enimlegit̉ d̓ Iacob Gen̄. xxij. c. Uidi dominū facie ad faciē. intelligit̉ ad lr̄am de angelo loquēte cū iacob. vnde ibidemvbi dr̄ deus. hr̄ in hebreo heloym. qd̓ eſt nomē cōmunicabile angelis ⁊ iudicibꝰ. h̓ aūt vbi dr̄ dn̄s: ponit̉ nomē tetragrāmaton incōicabile. qd̓ etiā legit̉. jͣ. Deū. v. Facie ad faciē locutꝰ eſt vobis dn̄s ⁊cͣ. hͦ intelligit̉ ẜm Aug. ꝓpter reꝝeuidentiā. ⁊ qͦddāmō diuine maieſtatis p̄ſentiā de qͣ dubitare nō poſſit. nō tamē ibi dr̄. Sicut loqͥ ſolꝫ hō ad amicūſuū. ſicut h̓. ſꝫ potius cōtrariū. dicit em̄. Cimuiſtis igneꝫ ⁊non aſcēdiſtis in montē. moyſi v̓o ſic familiarit̓ deꝰ loquebat̉. ꝙ qͦcunqꝫ terrore īpediente ſublato cōceptꝰ ſuos deoexpͥmeret ⁊ eiꝰ reuelatōnes manifeſte hr̄et vt in ꝓpoſito ſatis apꝑet. quā tamē ꝑfectōeꝫ non legit̉ pͥus habuiſſe Preſupponendū eſt etiā ad expoſitōeꝫ lr̄e ꝙ moyſi nō fuit cōmiſſum ante ieiuniū ⁊ alia p̄dicta q̄ pꝰ ieiuniū ſūt ſecuta vtduceret ppl̓m. ſꝫ ꝙ duceret̉ ip̄e moyſes ⁊ populꝰ ꝑ angelūvnde. sͣ. xxiij. Ecce ego mittā angeluꝫ ⁊cͣ. cui quidē angelomoyſes ⁊ populꝰ tenebat̉ obedire. dr̄ em̄ ibi. Obſerua euꝫ

⁊ audi vocē eius ⁊cͣ. Nūc aūt poſtqͣꝫ moyſes fuit ad malo.rē ꝑfectionē ſubleuatꝰ vi dcm̄ eſt cōmiſſus fuit ſibi qͣſi ſingularit̓ ducatꝰ populi. Un̄. sͣ. xxxij. Tu aūt vade ⁊ duc populū iſtū. cū hͦ etiā fuit dictū ſibi ꝙ hr̄et angelū p̄cedenteꝫſe. vn̄ dicit. Angelꝰ meꝰ p̄cedet te. qͥ quidē angelꝰ videbaturmitti vt p̄curſor ſpāliter ad expellēdos aduerſarios. vn̄. gͣeo. ca. Nittā p̄curſorē tuū angelū vt eijciat ⁊cͣ. qꝛ tn̄ nō exprimebat̉ an iſte angelus de qͦ mō loquit̉: p̄curſor eſſet tm̄an p̄curſor ⁊ p̄ceptor ſicut de pͦ angelo dcm̄ fuit in. xxxiij.ca. .sͣ. dicto. idcirco rōnabiliter petebat moyſes huius dubij declaratōem dicēs. Dixit aut moyſes ⁊cͣ. q. d. Exqͦ precipis mihi de nouo educere populū iſtū vellē vt indicaresmihi quē miſſurus ſis mecū .ſ. an angelū p̄ceptorē ⁊ p̄curſorē cui ego debeam obedire in regimīe populi. an angelum p̄curſorē tm̄. ⁊ ad expellēdas gentes miſſum nō tam̄ad regimē populi ⁊ ſequit̉. Preſertim cuꝫ dixeris noui teex noīe ⁊ inueniſti gr̄am corā me ⁊cͣ. in quibꝰ verbis rōneꝫſue dubitatōis fortificat. q. d. exquo me tu abprobaſti. qd̓intelligitur ꝑ hoc qd̓ dr̄. Noui te ex nomīe. ⁊ ſimilit̓ teſtaris ꝙ inueni gr̄am corā te. nō immerito eſtimare poſſumꝙ non mittas angelū meū vt mihi p̄cipiat in regimīe populi ſꝫ ꝙ a te ſolo ⁊ īmediate ꝓcedā in hmōi regimine. vn̄in p̄miſſis intelligitur moyſes implicite petiuiſſe ꝙ regimē populi eſſet ſibi a deo cōmiſſum ſine alicuiꝰ angeli p̄ſidētia. Si aūt querat̉ qn̄ dixit dn̄s ad moyſen. Noui te exnomīe. Dicendū ꝙ lꝫ hͦ nō legatur fuiſſe dcm̄ antea moyſitn̄ ſufficit aucͣtas ſcripture ad hͦ vt credat̉ ſibi fuiſſe dictuꝫſicut in multis alijs locis ſacre ſcripture hͦ contingit. Veldicendū ꝙ licet p̄dicta verba ſub eadē forma nō fuiſſēt dicta moyſi: equiualent̓ tn̄ ſeu int̓pretatiue intelliguntur ſibi fuiſſe dicta. ⁊ hͦ cū. sͣ. xxxij. c. legit̉ deū dixiſſe moyſi. Dimitte me vt iraſcatur furor meꝰ. ſatis datur intelligi moyſen meruiſſe gr̄am apud dn̄m. vnde Greg. ſuꝑ his verbisqͣſi in ꝑſonis dei loquēs moyſi ſic ait. Penſa quantū apd̓me valeas ⁊ cognoſce ꝙ obtinere poteris quicqͥd ꝓ populo exoras. hec ille. in hͦ aūt qd̓ ſequit̉. Faciāqꝫ te in genteꝫmagnā .ſ. in generatōem ſanctoꝝ ꝓut in glo. ſatis on̄diturmoyſen fuiſſe notū ſingulari mō apud deū. cū generatioſctōꝝ q̄ ab abraā deſcenſura erat ab ip̄o moyſe ſi voluiſſetdeo diſponēte deſcēdiſſet. vlterius aut ſeqͥtur in lr̄a. Si gͦinueni gr̄am in cōſpectu tuo ⁊cͣ. ꝓut veritas hebraica hꝫ.Circa qd̓ attēdendū eſt quō iſta verba cōtinuant̉ in ſniap̄cedentibꝰ. Ad qd̓ ſciendū ꝙ ad hͦ ꝙ hmōi officiū .ſ. regimē populi cōuenient̓ moyſes exequeret̉ oꝑtebat vt moyſes eſſet a deo cōpetent̓ informatꝰ de his quibus deus regit rōnabilē creaturā. ⁊ hoc ꝓpter duo. primū vt regimenip̄ius moyſi cōfirmaret̉ quantū poſſibile eſſet diuino regimini qd̓ eſt optimū. ſecundū vt cū aliqua occurrerēt in populo ſuꝑ quibus oꝑteret vt moyſes deū oraſſet fuiſſet ip̄einſtructꝰ de his que erant deo beneplacita vt oratio ſua eſſet efficax. iuxta illud qd̓ eccīa orat in quadā collecta dicēsUt petentibꝰ deſiderata concedas. ſac nos q̄ tibi ſūt placita poſtulare. Idcirco dr̄. Si gͦ inueni gr̄am in ꝯſpectu tuoſ. vt hͦ regimē mihi ꝯmittas mō p̄dicto. on̄de mihi vias tuas vt ſciā te. cuiꝰ ſenſus ē. nā vniuerſe vie dn̄i qͥbꝰ md̓m regit miſcd̓ia ⁊ veritas .ſ. ⁊ iuſticia ſūt ẜm pſal. q̄ qͥdē vie licꝫnob̓ ad plenū inueſtigabiles nō ſint. iuxͣ illd̓ ad Ro. xj. ca.Inueſtigabiles vie eiꝰ. tn̄ ꝑticipatiue ab hoībꝰ p̄ſertim ꝑfectis cogͦſcunt̉. vn̄ qui eas diuīo mūere cogͦſcit deū dr̄ noſſe. iuxta illd̓ Hiere. ix. c. In hͦ gloriet̉ qͥ gloriat̉ ſcire ⁊ noſſe me ⁊cͣ. ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄. On̄de mihi vias tuas ⁊cͣ .ſ. vt poſſimte imitari in hmōi regimīe. ⁊ in hͦ innuit moyſes primā rōnē ſue petitōis ſupradictā. nec talis imitatio dꝫ impoſſibilis eſtimari. nā ſaluator dicit Luce. vj. c. Eſtote miſericordes. Et ſequit̉ in lr̄a. Et inueniā gr̄am an̄ oculos tuos. ſcꝫimpetratōe eoꝝ ꝓ quibꝰ orabo. ⁊ in hͦ innuit ſecūdā rationē ſue petiteis. ⁊ qꝛ iſta petebat moyſes ꝓpt̓ bonū ppl̓i quimaxīe indigebat bono regīe. ⁊ ꝙ oratio moyſi ꝓ eis cū occureret neceſſitas haberet efficaciā impetrādi. iō ſequitur.Reſpice popolū tuū gentem hanc. q. d. nō peto que meaſunt ſed que tua ſunt. nam gens iſta populus tuꝰ eſt. Adquod reſpondit deus. Faciens mea p̄cedet te ⁊ reqͥem da