Seneſis

quē reprobauerūt ⁊cͣ. in quo loquit̉ quaſi ꝓphetando: neſciens ſicut legitur de caypha.¶ In eodem ca. xlix. vbi dr̄ in poſtila. Benedictōnes pr̄istui ⁊cͣ.¶ Additio. ix.l7Ste due expōnes vident̉ inſufficiētes: vtraqꝫ enimeaꝝ p̄ſupponit falſum vel incōueniēs. nam primaexpō p̄ſupponit ꝙ dn̄s ꝓmiſerat ipſi iacob dominiū totiꝰmundi: cū ei apparuerat iuxta Luzā. de quo ſupra. xxviij.ca. ſꝫ hoc videt̉ falſum. nam in ſcd̓a apparitōne in qͣ deusapparuit ipſi iacob in eodē loco .ſ. Luza: vbi iterū bn̄dixit eū: ⁊ mutauit nomē eiꝰ in iſraelem ibi legit̉. Terrā quaꝫdedi abraā ⁊ yſaac: dabo tibi ⁊ ſemini tuo pꝰ te ⁊cͣ. Ex qͦ pate: manifeſte ꝙ nō ampliauit ſibi terminos plus qͣꝫ patribus ſuis. Conſeq̄nter etiā iacob sͣ. xlviij. ca. repetens p̄dictā ꝓmiſſionē factā in Iuza ſibi ioſeph. ſic dicit. Deꝰ om̄ipotēs apparuit mihi in Iuza q̄ eſt in terra chanaā: bn̄dixitqꝫ mihi ⁊ ait. Ego te augebo ⁊ multiplicabo: ⁊ faciā te inturbas ppl̓oꝝ: daboqꝫ tibi terraꝫ hāc: ⁊ ſemini tuo poſt te īpoſſeſſionē ſempiternā: Ex qͥ pꝫ manifeſte. ꝙ ꝓmiſſio facta iacob in Iuza nō ſe extendebāt niſi ad terra channan.Ꝙ aūt in ca. xxviij. ſupradicto dr̄. Dilataberis ad orientē⁊ occidentē ⁊cͣ. intelligit̉ de orientali ⁊ occidētali plaga ipſius terre ſibi ꝓmiſſe .ſ. chanaā: q̄ etiaꝫ pōt diuidi in qͣtuorplagas: ſic̄ tota terra habitabilis. Scda v̓o expō p̄ſupponit ꝙ iacob habuerit clariorē reuelatōeꝫ de myſterio xp̄i ⁊futura beatitudine qͣꝫ ipſe abraā: qd̓ eſt valde incōuenienstū qꝛ abraā dr̄ eſſe pater fidei: in cuiꝰ ſinu ꝓut hr̄ Luc̄. xvj.Iuſti ab angelis portabant̉. tū qꝛ de eo legit̉ sͣ. xviij. capi.Dixitqꝫ dn̄s. Num celare potero abrahe q̄ geſturus ſum⁊cͣ. Et eadē rōne ⁊ fortiori incōueniens vr̄. ꝙ deus celaretabrahā de his q̄ ꝑtinēt ad ſalutē: maxime illa q̄ reuelaturus erat ipſi iacob. tuꝫ qꝛ futura btītudo reuelata fuit ipſiabrahe: cū lux ſctā ſemini ſuo fuerit ꝓmiſſa: vt expoſitumfuit ca. xv. q̄ quidē btītudo apertōneꝫ ianue celeſtis. ⁊ cetera q̄ ad hͦ requirunt̉ p̄ſupponit. Per illud aūt qd̓ dicit ꝓpheta. Suꝑ ſenes intellexi. nō eſt intelligendū ꝙ ſꝑ poſteriores ſctī hēbant clariores reuelatōes qͣꝫ primi. alioquinſequit̉ ꝙ ſctī modernoꝝ tempoꝝ eēt magꝭ illuminati dehis q̄ ꝑtinēt ad fideꝫ qͣꝫ apl̓i: qͥ ſunt ātiqͥores ⁊ ſeniores qd̓ē falſuꝫ. Vltima etiā rō ad hoc inducta ꝑ poſtillatoreꝫ nōſufficit. nam licet natura vt in pluribꝰ ꝓcedat de minꝰ ꝑfecto ad magꝭ ꝑfectū: natura tn̄ ẜm Boetiū ſꝑ ſumit initiuꝫa ꝑfectꝭ. ⁊ iō abrahe fuit dictū sͣ. .xvij. ca. Ambula corā me⁊ eſto ꝑfectꝰ ⁊cͣ. ꝓut fuit declaratū. Aſſumit etiā hec expōbn̄dictōeꝫ ⁊ reuelatōeꝫ ꝓ eodem. q̄ tn̄ ſunt diuerſa. nō eniꝫom̄s bn̄dictōnes ſunt reuelatōes. nec ecōuerſo. vt eſt manifeſtū: vn̄ hͨ lr̄a videt̉ aliter explanēda ⁊ planiꝰ. Ad qd̓ ſoendū. ꝙ cū iacob bn̄diceret̉ a pr̄e ſuo sͣ .xxvij. ca. eidē dixitſic. Det deus tibi de rore celi ⁊ de pinguedine terre ⁊cͣ. inqͥ fuit bn̄dictꝰ ad lr̄am de bona influētia celeſti et de bonadiſpōne terreſtri. ex quibꝰ īmediate multiplicant̉ terrenaſcentia. nō tn̄ legitur ꝙ iacob fuiſſet bn̄dictus exp̄ſſe a pr̄eſuo de multiplicatōne ꝓpagatōnis hoīm ⁊ aīaliū. qd̓ intelgitur in bn̄dictōnibꝰ vulue. nec etiā de bona gubernatōneſeu n̄tritōne taliū. qd̓ intelligit̉ in bn̄dictōnibꝰ vberuꝫ. iſtaaut bn̄dictio q̄ ꝑtinet ad ꝓpagatōeꝫ aīaliū: ꝯſueuit in ſcriptura ab alijs diſtingui. vn̄ Deū. vij. dr̄. Benedictꝰ eris inter om̄s ppl̓os: ⁊ nō erit apud te ſterilis ⁊ vtriuſqꝫ fexꝰ taꝫin hoībꝰ qͣꝫ in gregibꝰ tuis ⁊cͣ. Iacob gͦ in hoc loco amplibn̄dixit ipſum Ioſeph qͣꝫ ipſe iacob fuit benedictꝰ a patreſuo qͣꝫtum ad p̄dicta: ⁊ hoc eſt qd̓ dicit. Bn̄dictōnes patrꝭtui .ſ. quibus te benedico. Confortate ſunt benedictionibꝰpatrū meoꝝ ⁊cͣ .ſ. benedictōnibus quibus pr̄es mei me benedixerūt: vt dictū eſt. Et ſequit̉ in lr̄a ẜm hebraicā veritatem. Uſqꝫ ad deſideriū colliū eternoꝝ: ſeu colliū ſecl̓li ⁊cͣ.in qͦ intelligit̉ xp̄c deſideratꝰ a cūctꝭ gentibꝰ: vt aggei. ij. ca.de qͦ Lu. x. Nulti reges ⁊ ꝓph̓e voluerūt videre q̄ vos vidētis ⁊ nō viderūt ⁊cͣ. Et ꝯtinuant̉ hec verba cū p̄cedentibus ⁊ ſeq̄ntibꝰ ſic. Bn̄dictōnes pr̄is tui q̄ ꝯfortate ſunt bn̄dictōnibus patrū meoꝝ ⁊cͣ. Et ſenſus eſt ꝙ bn̄dictōes tꝑates qͥbus iacob ip̄m ioſeph benedixerat. que fortiores ſeu

ampliores ſunt qͣꝫ benedictōnes patrū meoꝝ .ſ. ipſius Iacob vt dictū eſt: vnacū ſumma bn̄dictōne ſpūali deſiderata a collibus eternis .ſ. a ſctīs ⁊ iuſtis. om̄ia iſta fiant in capite Ioſeph ⁊cͣ.In eodem ca. xlix. vbi dr̄ in poſtilla. Tn̄ magiſter in hyſto. ſchola. ⁊cͣ.¶ Additio vltima.Ec expō magiſtri hyſtoriaꝝ eſt in glo. interlineari.vbi ſuꝑ hoc verbū: ad ppl̓m ſuū. ſuprapoſuit freq̄ntiā angeloꝝ. ſil̓r ⁊ expoſtrabi q̄ in glo. ponit̉ ī margine: ⁊ ponit̉ ibi qͣꝫtum ad hoc aliqua opinio oppoſita: vn̄nō videt̉ ꝙ ſit hec expō repellenda: p̄ſertim cū Aug. ſuperGen̄. illā ponit. licet nō totaliter aſſertiue. Dicit eī ſic. Uidendum quō dicāt ſcripture: q̄ aſſidue dicūt de mortuis.At appoſitus eſt ad pr̄es ſuos. vel appoſitꝰ eſt ad populūſuū ⁊cͣ. Ecce em̄ de iacob dr̄. Iam quidē mortuo ſꝫ nondūſepulto: ⁊ ad quē ppl̓m apponat̉ non in ꝓmptu hr̄. ex illoem̄ ppl̓s prior naſcit̉. qui dictus eſt ppl̓s iſrael. qͥ v̓o eump̄ceſſerūt tam pauci iuſti noīant̉: vt eos ppl̓m noīare certemus. nam ſi dictū eſſet. Appoſitꝰ ē ad pr̄es ſuos nullaqueſtio fieret: an forte eſt nō ſolū hoīm ſanctoꝝ. ſꝫ etiā angeloꝝ populꝰ ciuitatꝭ illius. de qͣ dr̄ ad Heb̓. xiij. Acceſſiſtis ad montē ⁊ ad ciuitatē dei irl̓m: ⁊ ad milia angeloruꝫexultantiū. huic populo apponunt̉. qͥ poſt hāc vitā placētes deo fiunt. tūc em̄ dicunt̉ apponi qn̄ iam non remanetſollicitudo tentationū ⁊ periculū peccatoꝝ qd̓ intuēs ſcriptura ait. Ante mortem ne laudes homīem quenqͣꝫ. HecAug. Ex qua aucͣte ſoluit̉ obiectio facta ꝑ poſtil. Naꝫ adhoc ꝙ dicit. ꝙ nullus pōt dici appoſitus ad angelos. niſiqn̄ tranſfert̉ ad gloriā. Rn̄det̉ ẜm aug. ꝙ qui poſt hāc vitāplacentes deo fiūt: dicunt̉ angelis apponi: inqͣꝫtum iaꝫ ineis ceſſat ſollicitudo tentationū ⁊ periculū peccatoꝝ: ſꝫ ſūtimpeccabiles ſicut angeli. licet adhuc ſtatu glorie nō attīgant. Nec etiā videtur incōueniēs dicere. ꝙ cū ſancti ī hacvita exn̄tes ſepe habeāt angeloꝝ ꝯſortia ꝙ tales cum ſint īlymbo ad eoꝝ ꝯſolatōnem ab angelis freq̄nter viſitentur⁊ hͦ vr̄ ſonare glo. interlinearis p̄dicta cū dicit. Frequentiam angeloꝝ. nō em̄ di. ad ſocietatē angeloꝝ. qd̓ ſonat cōtinuum ꝯſortiū: ſꝫ dicit frequentiā angeloꝝ. qd̓ magꝭ ſonatfrequentiā viſitatōnis. Ꝙ aūt poſtil. arguit ꝯtra motiuūhuiꝰ expōnis dicēs: ꝙ an̄ mortē iacob fuerūt recepti ī limbo adā ⁊ abel. Dicendū ꝙ de nullo ſancto qͥ an̄ abrahamdeceſſit legitur ꝙ fuiſſet appoſitus ad populū ſuū. Cuiusrō pōt eſſe. qꝛ illi licet deceſſiſſent in gr̄a tn̄ forte hēbant aliqͣ venialia. ꝓ qͥbus oportebat eos eſſe in purgatorio ad tēpus. ⁊ ſic ꝓpter tales nō diceret̉ iacob eſſe appoſitꝰ ad populū ſuū. cū nō eſſent adhuc in lymbo. Et notandū ꝙ ſcriptura loquēs de morte quorundā iuſtoꝝ qͥ an̄ paſſionemcp̄i deceſſerūt: frequenter dr̄. Appoſitus eſt ad pr̄es ſuosſeu ad populū ſuū. vt in ſupradictis ptꝫ ⁊ in alijs. vel obdormiuit cū patribus ſuis. vt de dauid. iij. Re. ij. ⁊ d̓ alijsqd̓ idem ſonat. ſꝫ poſt paſſionē xp̄i aliter dicit .ſ. obdormiuit in dn̄o vt Act̉. vij. ca. de ſtephano. ⁊ in alijs ſacris hyſtorijs ⁊ legendis ſctōꝝ. qd̓ multū ꝯſonat catholice veritati. nam primi qͣꝫtumcūqꝫ ſancti nō obdormiebant in dn̄o.cū nondū in deo requieſcerēt ꝑ beatā fruitiōeꝫ. ſꝫ cū pr̄ibꝰhec ſpectātibus apponedant̉. ſꝫ poſtremi ſancti qui ianuaceleſti iam aꝑta ſtatim poſt mortē deo ꝯiungebant̉. dicuntur obdormire in dn̄o. de qͥbus Apoc. xiiij. ca. Btī mortuiqui in dn̄o moriūtur. ad quā mortē q̄ potiꝰ vita dicēda eſtnos perducat dn̄s noſter ih̓s xp̄c qui viuit et regnat in ſecula ſeculorum.¶ Replica correctorij ꝯtra Burg.N cap̄. xlix. vbi poſtilla. clare expoſuiſſet teſtm̄ Iacob reſpectu Ruben: burgen. neſcio quid ꝯſuſummurmurās dicit ꝙ nihil valet ad ꝓpoſitum. Namſupra ca. iiij. in additōne prima ponit regulā ꝙ ille ſenſuseſt litere ꝓpinquior: qui exͣ literā pauciora ſupponit: quaꝫregulā h̓ nō obſeruat cū ſuo gerudenſi: qͥ ſupponūt h̓ pͦ ꝙdolor ⁊ fortitudo de ruben dicant̉ ꝯmēdatorie. qd̓ tn̄ nonꝓbat ꝑ aliquē textū. nec expōnes ſctōꝝ. ſcd̓o ꝙ fortitudīsꝯmendatio fundet̉ ſuꝑ turpitudinē vicꝫ actunan-

A m