Liber
kſuꝑ murū. ſꝫ exaſꝑaueruntneū ⁊ iurgati ſūt inuideruntqꝫ illi habētes iacula. Seh̓ dit in forti arcus eiꝰ ⁊ diſſoluta ſunt vincula brachir̄oruꝫ: ⁊ manū illius per mas nus potentis iacob. Indet paſtor egreſſus eſt lapis iſvrael. Deus patris tui eritx adiutor tuꝰ ⁊ omnipotensy benedicet tibi benedictio-
z nibus celi deſuper benedictionibus abyſſi iacentꝭa deorſum: benedictionibꝰevberū ⁊ vulue. Benedictidctiones patris tui. cōfortate ſūt benedictionibꝰ patꝝē eꝰ donec veniret deſideriūcolliū eternoꝝ. Fiāt ī capig te ioſeph ⁊ in vertice nazahͦ rei inter fr̄es ſuos. Beniaimin lupus rapax mane co
qꝛ dn̄e egypti qn̄ audiebāt aduētū ioſeph cūrrebāt ad feneſtras ⁊ deſuper muros. vn̄ poſſent eū videre tranſeūtēꝓpter eius gratioſitatē k ¶ Sꝫ exaſꝑauerūt eū. In heb̓.hr̄. Amaricauerūt eū .ſ. fratres ſui. ac ſi diceret. qͣꝫuis eſſetita gratioſus etiā alienis gentibus. tn̄ fr̄es ſui dure tractauerūt eū. l ¶ Et iurgati ſūt. qꝛ ſicut sͣ. dictū eſt. xxxvij. ca. nōpoterāt ei quicqͣꝫ pacifice loqͥ. m ¶ Inuiderūtqꝫ iſti. h eī ꝓceſſit ex inuidia fratrū ꝯͣ ip̄m vt ibi dcm̄eſt. n ¶ Hn̄tes iacula .i. v̓ba pūgitiuadicētes. Ecce ſōniator venit ⁊cͣ. vl̓ ad litterā. n ¶ Hn̄tes iacula. qꝛ ſymeō ⁊ leuihabuerūt iacl̓a p̄ꝑata ad iugulandū eū.vn̄ dicebāt venite occidamꝰ eū. vt hr̄ ibidē. o ¶ Sedit in forti .i. in deo oīpotenti. p ¶ Arcꝰ eius .i. defenſio ſua. qꝛ a deo ꝓtectꝰ ē ꝯͣ inſidias fratrū ſuoꝝ. q Et diſſoluta ſūt ⁊cͣ. qn̄ eductꝰ fuitde fouea. ⁊ iteꝝ qn̄ eductꝰ fuit de carcere r ¶ Per manꝰ⁊cͣ .i. ꝑ v̓tutē illiꝰ qͥ ē potentia ⁊ virtus ipſiꝰ iacob .i. ꝑ deūnō ꝑ hoīem. Hebrei dicūt. Et deaurata ſūt brachia manuum eiꝰ. qd̓ exponūt hebrei de ornamentis q̄ erāt brachijs⁊ digitis ioſeph .ſ. de armillis ⁊ anulis q̄ habuit qn̄ ꝯſtitutus fuit p̄poſitus terre egypti. ⁊ iſta cōſecutꝰ ē ꝑ v̓tutē deis ¶ Inde pa. egreſſus eſt .i. hieroboā qͥ aſcēdit ad dignitatē regiā q̄ ꝑ paſtoris officiū deſignat̉. qm̄ hꝫ regere ppl̓mſibi ſubditu. t ¶ Lapis iſrl̓. qꝛ fuit primus rex in regnoiſrael. ꝓut diuidit̉ ꝯͣ regnū iuda. vt hr̄. iij. Reg. xij. vDeus pr̄is ⁊cͣ. q. d. nō ſolū ꝓpter meritū tuū. ſꝫ etiā ꝓptermeritū meū. deus adiuuit te de p̄terito ⁊ adiuuabit te defuturo. x ¶ Et oīpo. bene. te ⁊cͣ. hoc dupl̓r exponit̉. vnomō referendo ad ꝑſonā ioſeph. ſolet aūt aliqͣ ꝑſona notabilis ꝓpter excellentiā ſue bonitatis benedici ab hominibꝰ dicēdo ſic. pͥmo de eo. Bn̄dicta ſit dies in qͣ natꝰ ē. ſecūdo. Bn̄dicta ſit terra in qͣ natꝰ eſt. tercio. Sint bn̄dictavbera q̄ ip̄m lactauerūt. quarto. Sit bn̄dictꝰ venter qͥ eūportanit. ⁊ ẜm hoc exponit̉ iſta lr̄a de ꝑſona Ioſephx ¶ Oīpo. bene. tibi .i. ꝓpter bonitatē quā dedit ⁊ dabit tibi. faciet tibi bn̄dici ab hoībus qͣtuor modis p̄dictis. id̓oſb̓dit̉. y ¶ Bn̄dictiōibꝰ celi deſuꝑ. ꝑ qd̓ intelligit̉ primꝰmodꝰ qͥ eſt ex bn̄dictione diei. qꝛ dies ē latio ſolis ſuꝑ terrā. ⁊ hꝫ principalitatē in lumīaribꝰ celi deſuꝑ z ¶ Bn̄di.abyſſi ⁊cͣ .i. terre q̄ eſt infimū elementū. ⁊ in hͦ eſt ſcd̓s modus. a ¶ Bn̄d ictionibꝰ vberū. qͣꝫtū ad terciū modū.b ¶ Et vulue. qͣꝫtū ad quartū. Alio mō exponit̉ qͣꝫtū ad bona exreriora collara ip̄i Ioſeph a deo ſic. Bn̄dicet tibi oīpotēs. ꝯferendo tibi terrenaſcentia in abundantia. ⁊ hͦ deſignat̉ cū d̓r. bn̄dictiōibꝰ celi deſuꝑ ⁊ bn̄dictionibꝰ abyſſiiacētis deorſū. qꝛ ex bona influentia celi ⁊ bona diſpoſition terre talia multipitcant̉. Sil̓r benedicet tibi cōferendo bona aīata in multiplicādo tibi filios ⁊ pecora. ⁊ hocdeſignat̉ cū d̓r. Bn̄dictiōibus vbeꝝ ⁊ vulue. qꝛ vulua deſeruit taliū generationi. ⁊ vbera nutritioni. c ¶ Bn̄dictiones patris tui ⁊cͣ. iſta lr̄a multipl̓r exponit̉. ponā tn̄ ſolūduos modos qͥ vident̉ mihi magis ꝯcordare lr̄e. Ad cuiꝰintellectū ſciendū ꝙ vbi tranſlatio nr̄a ſic hꝫ. Donec veniret deſideriū colliū eternoꝝ in hebreo nō ē veniret. Itemvbi hr̄ deſideriū in hebreo hr̄ tanat. ⁊ ē dictio hebraica habens duplicē ſignificationē. vno em̄ mō ſignificat deſideriū. ⁊ hanc ſignificationē ſequit̉ tranſlatio nr̄a. ſignificatetiā terminū vel finē. ⁊ hāc ſignificationē ſequit̉ ra. Sal̓.⁊ alij hebraici ſaltē moderni. dicentes ꝙ hec ē lr̄a hebraica. vſqꝫ ad terminū colliū ſeculi. ita ꝙ vbi habemꝰ donecdicūt vſqꝫ ad. Et vbi hēmꝰ eternoꝝ dicunt ſeculi. qꝛ dictō
hebraica q̄ eſt ibi .ſ. oulam ſignificat ſecūlū. ⁊ frequentcipit̉ ꝓ eterno in ſcriptura. Itē notandū ꝙ deus apparēsip̄i iacob iuxta luzā inter bona q̄ ei ꝓmiſit bn̄dicens ei poxit. Dilataberis ad orientē ⁊ occidentē. ſeptentrionem.meridiē ⁊cͣ. vt hr̄ sͣ. xxviij. ca. Et in hoc vt dicūt hebrei pmiſit ei dn̄ium totiꝰmundi. qd̓ expectātimplendū in meſſia⁊ nos dicimꝰ ꝙ ipletū ē in xp̄o. hanc aūtꝑ̄miſſionē non fecitabrahe nec yſaac. ſꝫſolū de terra chanaāvn̄. sͣ. xiij. ca. dixit dominꝰ abrahe. Leuaoculos tuos ⁊ videa loco ī qͦ nūc es adaquilonē ⁊ meridieꝫoriētē ⁊ occidentemſtatī ſb̓didit reſtrīgēdo ⁊ determinandoOmnē terrā quā cōſpicis tibi dabo. ꝑ hoc deſignās ꝙ ſolū ſibi ꝓmittebat terrā chanaan quā cōſpiciebat ⁊ nō aliā. Sil̓r ca. xxvj. dixityſaac. Dabo poſteris tuis vniuerſas regiōes .ſ. terre chanaan. His dictis exponūt lr̄am ſic. c ¶ Bn̄dictiones patris tui .ſ. iacob. d ¶ Cōfortate ſunt bn̄dictiōibꝰ patrumeiꝰ .i. meliores ⁊ ſe ad plus extendentes qͣꝫ bn̄dictiōes vatrū ſuoꝝ .ſ. abraaꝫ ⁊ yſaac. ⁊ ſubdit̉ cā. vſqꝫ ad terminū colliū ſcl̓i. qꝛ bn̄dictio Iacob ſiue ꝓmiſſio ſe extēdit vſqꝫ adfines terre habitabilis. vt p̄dictū eſt. ⁊ hoc deſignat̉ ꝑ t̓minū colliū ſeculi. nō ſic aūt bn̄dictiōes patrū ſuoꝝ. Alit̓ p̄texponi ⁊ meliꝰ vt vr̄ ſequēdo tranſlationē nr̄aꝫ. Ad cꝰ intellectū ꝯſiderandū. ꝙ ſicut natura ꝓcedit de minꝰ ꝑfectoad magis ꝑfectū. ita reuelatōes facte patribꝰ ve. te. de myſterio xp̄i. ⁊ futura btītudine clariores facte ſt̓ poſterioribꝰ qͣꝫ primis. vnde dicit ꝓpheta dd̓. Suꝑ ſenes intellexi. ⁊iō iacob qͥ fuit poſterior abraam ⁊ yſaac clariorē noticiaꝫhabuit de p̄dictis qͣꝫ ip̄i. qꝛ ſibi reuelatū eſt myſteriū xp̄ſfuturū qͣꝫtū ad eiꝰ generationē ⁊ paſſionē quā aperta eſtianua celeſtis. vt pleniꝰ ſupra dc̄m̄ ē. xxviij. ca. Et ẜm hocexponit̉ lr̄a. Bn̄dictiones patris tui .i. iacob. Confortateſunt bn̄dictiōibꝰ patrū ſuoꝝ. qm̄ fortiores ⁊ clariores reuelatiōes de myſterio xp̄i ⁊ futura btītudine ei facte ſūt.iō ſubditur. e ¶ Donec veniret deſideriū colliū eternoꝝq. d. ad hoc deuenit reuelatio ſibi facta ꝙ declarauit ei aꝑtionē ianue celeſtis fiendā ꝑ xp̄m. ad qd̓ deberet tendereomne deſideriū noſtrū. f ¶ Fiant in capite ioſeph .i. veniant ſuꝑ eū omnes benedictiones p̄dicte. g ¶ Et in vertice nazarei ⁊cͣ. replicatio eſt eiuſdē ad maiorē confirmationē ⁊ eſt ſenſus In vertice nazarei .i. ipſius ioſeph qͥ ē nareus .i. ſanctus inter fratres ſuos. h ¶ Beniamin lupusrapax. Hic p̄dixit iacob ſtatū beniamin futurū. ⁊ exponitur vno modo ſic ab aliquibꝰ hebreis ⁊ aliqͥbus catholicꝭdicentibus. ꝙ qꝛ templū fuit in ſorte beniamin ⁊ ibi erataltare holocauſti in quo erat ignis ꝑpetuus in quo quolibet mane ponebant ſacerdotes ligna ad cōtinuādū ignē⁊ poſtea deſuꝑ hoſtias que erant cōcremande quas deuorabat ignis. poſtea veſpere partes hoſtiarum ⁊ oblatinum remanentes ꝓ ſacerdotibus diuidebantur. ⁊ ſic exponitur hec littera. h ¶ Beniamin lupus rapax ⁊cͣ. quiain ſorte ſua fuit altare holocauſti. quod deuorabat hoſtias. vt predictum eſt. i ¶ Nane. Et veſpere diuidet ſpolia. eo ꝙ remanentia diuidebantur ſacerdotibus vt dictueſt. ſed iſta expoſitio videtur multum extranea maximequis rapaces lupi vbiqꝫ in ſcriptura alibi accipitur in malo. quod non poteſt dici hic. quia hoſtie incendebanturīaltari ad honorem diuinum. ideo aliter exponitur de tribu beniamin que fuit valde bellicoſa. Unde et accepitguerram contra vndecim tribus alias. et bis debellauūeas in campo. vt habet̉ Iudicū. xx. cap̄. et multos ex eis