Prologus
ꝟbis lōgas in ſentētijs vtralꝰ ſit qͥ nō ī eaꝝ cecutiatt lectiōe. Apocalypẜ ioh̓istot hꝫ ſacr̄a qͦt ꝟba. Parūdixi ⁊ ꝓ merito voluminiſlaus oīs īferior ē. In ꝟbisſingl̓is ml̓tiplices latēt intelligētie Oro te fr̄ cariſſime int̓ hec viuere iſta meditari. nihil aliud noſſe: nihilqꝫ aliud q̄rere nōne videt̉tibi iā h̓ in terrꝭ regni celeſtis hītaculū. Nolo vt offendarꝭ ī ſcripturꝭ ſctīs ſimplicitate ⁊ qͣſi vilitate ꝟbo.rū q̄ vel vicio īterp̄tū vl̓ deinduſtria ſic ꝓlate ſt̓ vt ruſticā ꝯtionē faciliꝰ inſtruerēt ⁊ ī vna eadēqꝫ ſnīa al̓rdoctꝰ: al̓r ſentiret īdoctusNō ſū tāpetulās ⁊ hebesꝰ vt hͦ me noſſe pollicear etd eoꝝ fructꝰ caꝑe ī t̓ra qͦꝝ ra
dices ī celo fixe ſt̓: ſꝫ velleſͦ fateor ſedēti me p̄fero magiſtrū renuēs comitē ſponIdeo. Petēti dat̉: pulſantiin ꝗꝑit̉ q̄rēs īuenit Diſcamꝰnq in terris qͦꝝ ſcīa nob̓ ꝑſeueꝑret ī celo Obuiꝰ te manibꝰq̇ excipiā ⁊ vt īeptē aliqͥd acde hermagore tūiditate effūdā qͥcqͥd q̄ſieris tecū ſcir re conabor. ¶ Ca. viijAbes h̓ amatiſſimuꝫItui fr̄eꝫ euſebiū qͥ lr̄aꝝt.tuaꝝ mihi grāꝫ duplicauit referēs hoeſtatē morū tuoꝝ ꝯtēptū ſeculi: fidēamicicie amorē xp̄i. Namprude̓tiā ⁊ eloquij venuſtaXtē ēt abſqꝫ illo ip̄a epl̓a p̄ferebat. Feſtina q̄ſo te ⁊ herēti ī ſalo nauicule funē maa gis p̄cide qͣꝫ ſolue. Nēo renūciaturꝰ ſecl̓o bn̄ p̄t vēde
tatem ſentlat. Cecutio tis. qͣrte cōiugatiōis verbū eſt. ⁊ ſignificat eſſe vel fieri cecū. ⁊ ponit̉ ꝓ inſanire. ſequit̉ d̓ apocalypſi. t ¶ Apocalypſis ioh̓is ⁊cͣ. Apocal̓. grece reuelatio ltīe. qꝛ ml̓ta occulta ibi reuelant̉. ⁊ ꝯponit̉ ab apo. qd̓ ēre ⁊ calypẜ qd̓ ē velamentū qͣſi reuelamētū vel reuelatiocetera plana ſunt.v ¶ Oro te ⁊cͣ. vidediuiſionē p̄cedentēy ¶ Oro te fr̄ ⁊cͣ. vn̄Eccl̓. j. Btūs q̄ ī iſtꝭv̓ſat̉ bonis qͥ ponitilla ī corde ſuo ſapiens erit ſꝑ x ¶ Nōne vr̄ ⁊cͣ. q. dic. ꝑ ſcripturaꝝ meditatōeꝫmanuducerꝭ ad cōtēplandū celeſtē habitationē Eccl̓. xiiijBtūs vir qͥ in ſapīamorabit̉ ⁊ ī iuſticiameditabit̉ ⁊ ī ſenſucogitabit circūſcriptionē dei y ¶ Nolo vt offendaris inſcripturiſ ⁊cͣ. Literaplana ē. z ¶ ō ſūtāpetulās ⁊cͣ. h̓ hūiliter ſe excuſat ꝙ qͣſiſciolus mgr̄m nō affectet cum dicit.z ¶ Nō ſum tā. ⁊cͣ. ꝑhoc ptꝫ ꝙ nō ē p̄ſuptuoſus de ſcīa Noͣꝙ petulor aris d̓r luxuriari vl̓ īportunepetere ⁊ ꝓprie coitū⁊ inde d̓r petulās luxurioſus ⁊ importune petēs. h̓ ponit̉ ꝓ īportunꝰ vel qͣſipetēs laudē pōt ethymologizari. Uel qꝛ petulca .i. luxurioſa aīalia irrōnabiliter mouent̉ ad coitu pōt dici petulans qͥ irrōnabilit̓ mouet̉ ad aliqͥd agendū vel dd̓m. vnd̓dicit. Nō ſum tā petulās .i. tā importunꝰ vel brutꝰ vel petens laudē. a ¶ Et hebes .i. tā ineptus vel intellectu carens ⁊ tāſtultus vel obtuſus. b ¶ Ut hoc me ⁊cͣ. Conſequēter on̄dit ſe nō p̄ſumē de vite eminētia cū dic̄ c ¶ Eteoꝝ fructꝰ ⁊cͣ. Reſume nō ſum tāpetulās ⁊ hebes vt pollicear me poſſe caꝑe ī terra. fructꝰ .i. v̓tutes. Eoꝝ .ſ. ſctōrūviroꝝ Gall̓. v. Fructus ſpūs ē caritas. gaudiū pax: patientia: loganimitas: bonitas: benignitas. manſuetudo: fides: modeſtia: cōtinētia: caſtitas. d ¶ Quoꝝ radices. ideſt affectiōes. e ¶ In celo fixe ſunt. ꝑ intentionē f ¶ Sꝫvelle me fateor. hr̄e noticiā ſcripturaꝝ ⁊ imitari vitā ſctōrū. ⁊ nō tm̄ volo īmo etiā ad hͦ laboro. vn̄ ſequit̉. Sꝫ enitime ꝓfiteor. Eniti .i. exͣ vel vltra alios niti. cōtra pigros qͥrep̄hendunt̉ Prouerb̓. xxj. Deſideria occidūt pigrū noluerūt qͥcqͣꝫ manꝰ eiꝰ oꝑari ⁊cͣ. g ¶ Sedēti .i. ocioſo vl̓ ſedēti ad audiēdū. h ¶ Ne p̄fero .i. p̄ oculis illiꝰ fero paratus ad ꝯferendū nō ad magiſteriū vſurpandū. ⁊ hoc ēqd̓ ſequit̉. i ¶ Agr̄m renuēs .i. refutās k ¶ Comitemſpondeo .i. ꝓmitto. q. d. nō q̄ro magiſteriū ſꝫ exhibeo metibi vt ſociū. Ponit aūt Hiero. multa allicitiua vt poſſitmonere paulinū ad veniendū ad ip̄m. Primū ē ſtatꝰ eqͣlitas. qd̓ notat̉ cū dicit̉. Comitē ſpodeo. Scd̓m ē ꝓficiendi facultas. qd̓ notat̉ cū dicit. l ¶ Petenti dat̉ ⁊c̄. Mat.vij. Luce. xj. Et. j. Iaco. ſcribit̉. Si quis veſtrū indiget ſapientia poſtulet a deo qͥ dat oībus affluēter ⁊cͣ. Un̄ petēti a dn̄o donū ſcīe datur. Pulſanti. ꝑ meditatiōis exercitiū aperiet̉ intelligētia ſcripturaꝝ m ¶Querens. humiliter. n ¶ Inuenit. affluēter. vl̓ inuenit in vſum venit eorum q̄ humiliter querit. Terciū allicitiuū ē ſacre ſcripture dignitas. vn̄ dicit. o ¶ Diſcamus in terris ⁊cͣ. Nec eſt
cōtrariū illud qd̓ d̓r. j. Coꝝ. xiij. Scientia deſtruet̉ quia h̓erit ẜm modū ⁊ imꝑfectionē ſꝫ ꝑmanebit ẜm ſb̓aꝫ Sap̄.iij. Bonoꝝ laboꝝ glorioſus eſt fructus. ⁊ q̄ nō ꝯͣcidat radix ſapīe cōtra illos qͥ amittūt tp̄us in vanis ſciētijs .ſ. diſcentes. ⁊ nunqͣꝫ ad ſcīam veritatis ꝑueniētes. ſicut ſcribitur. ij. Thi. iiij. IteꝫEccl̓. viij. Eſt homoqͥ diebꝰ ⁊ noctibꝰ ſōniū oculis nō capit⁊ intellexi ꝙ oīm operū dei nullaꝫ poſſit hō inuenire rōeꝫeoꝝ q̄ fiunt ſb̓ ſole.Et qͣꝫtoplus laborauerit ad quetenduꝫtātominus inueniet hoꝝ ſcīa nō ꝑmanebit Un̄. j. Coꝝ. ij.Perdā ſapīam ſapientū. ⁊ prudētiā prudentum reprobaboQuartū allicitiuuꝫeſt recepturi hoſpitis vrbanitas. vn̄ ſequitur. p ¶ Obuius ⁊cͣ. Quintū ē cooꝑandi volūtas. vn̄ſubdit̉. q ¶ Et vt īepte aliqͥd ⁊c̄. Ordina ꝯſtructioneꝫ ſic.Et vt ego effundamid ē dicā aliqͥd inepte .i. nō apte: ac detumiditate hermagore. q. d. vt tū qͣdaꝫp̄ſumptioſe loquarr ¶ Conabor ſcire tecum .i. qͣſi ſciēs rn̄dere qͥcqͥd qͥſieris. Hermogoras qͥdaꝫfuit rethor multū p̄ſumptuoſus qͥ multū rep̄hendit̉ ī pͥncipio pͦ rethorice qꝛ turpit̉ errauit in aſſignādis ꝑtibꝰ cōtrouerſie generalis. Sextū allicitiuū eſt amicabilis ſocieas qd̓ tangitur in pͥn. viij. ca. cū dicitur. ¶ Capi. viij.Abes. hic ⁊cͣ. qui erat religioſus ⁊ multū diligebath Paulinū. t ¶ Qui lr̄arū tuaꝝ mihi grām dupliocauit .i. lr̄as a te miſſas te ꝯmendando gͣtiores fecitdupl̓icauit inquā referens honeſtatē ⁊cͣ. v ¶ Abſqꝫ illo.id ē abſqꝫ illiꝰ ꝯmēdatione. x ¶ Ip̄a epl̓a p̄ferebat .i. pretendebat ⁊ manifeſtabat. y ¶ Feſtina q̄ſo ⁊cͣ. ſicut dictūeſt. sͣ. Iſta totalis epl̓a diuidit̉ in tres ꝑtes .ſ. in ꝑtem exordialē. narratiōem ⁊ ꝯcl̓oem. Expeditis duabꝰ pͥmis partibus h̓ ſubdit̉ tercia ꝯcl̓o in qͣ hortat̉ Paulinū: vt feſtinetexire de ſeculo. ⁊ inuitat ad duo .ſ. ad vitāda more pericula. ⁊ ad abijciēda mūdi retinacula. pͥmū notat̉ ſb̓ met haphora nauicule cui imminēt ꝑicula circūquaqꝫ. vn̄ dicit.y ¶ Feſtina q̄ſo ⁊cͣ .ſ. exire de ſeculo in quo te multa circūdant ꝑicula z ¶ Et herēti ⁊cͣ. Funis cito p̄ſcidit̉ in ſoluēdo mora ꝯͣhit̉. vn̄ ꝑ hoc exemplū ei innuit ꝙ abſqꝫ morahoc faciendū ſii. hͦ ſalū d̓r mare. ⁊ deriuat̉ a ſale. qꝛ ſalſum⁊ amarū eſt. vn̄ v̓ſus drn̄tiales in opuſculo de vocabulisbiblie quos inuenies vbi exponitur mare. a ¶Nemorenūciaturus. Hic hortatur ad abijcienda mundi retin acula. Eſt autem duplex retinaculū quod retardat ſeculorenūciaturū ſcꝫ amor pecunie ⁊ timor penurie. Amor pecunie cōſideratur in tribus: in venditiōis reꝝ retardanteſollicitudine. in cōtentioſa repetitione: in alienādi voluntate. Retardantē vēdēdi ſollicitudinē excludit cū dicita ¶ Nemo renūciaturus ⁊cͣ. Bene .i. honeſte vl̓ ſine cupiditatis admixtione Eccl̓. xxvij. Sicut in medio compaginis lapidum palus figitur. ſic ⁊ inter medium emptionis ⁊ venditionis anguſtiabitur peccatis. nemo ergo poteſt bene vendere ea.