Prologus
ſerenus. Chriſtum lyra ꝑinſonat. ⁊ ī decachordo pſala terio ab inferis excitat rebſurgentē. Salomon pacificus ⁊ ambilis domini: mores corrigit. naturā docet.eccleſiam iūgit ⁊ xp̄m: ſanctarūqꝫ nuptiaꝝ dulce caI nit epithalamium. Heſterin eccleſie typo populuꝫ liberat de periculo: ⁊ interfecto amā qͥ interp̄tat̉ iniquitas. ꝑtes ꝯuiuij ⁊ diē celee brē mittit in poſteros Paralipomenon liber .i. inſtr̄iſ veterꝭ epitomen tātus achtalis eſt vt abſqꝫ illo ſi qͥsſcīam ſcripturaꝝ ſibi volu-
erit arrogare ſeip̄ꝫ irrideatPer ſingl̓a qͥppe noīa iūcturaſqꝫ ꝟboꝝ: ⁊ p̄termiſſe īregū librꝭ tāgunt̉ hyſtorief ⁊ innūerabiles explicāturneuangelij queſtiones. Eſdras ⁊ neemias adiutor vtdelicet ⁊ conſolator a dn̄oin vno volumine artanturn̄ inſtaurāt templuꝫ. murosextruunt ciuitatis. omīſqꝫilla turba populi redeūtisin patriam: ⁊ deſcriptio ſacerdotū. leuitaꝝ: iſrahelisproſelitorū: ac ꝑ ſingulasfamilias murorū: ac turrium oꝑa diuiſa. aliud in cortice p̄ferūt: aliud in medul-
vt ſupra de alijs. Catullus fuit veronēſis. Uū Ouidiꝰ inde ſine titulo ī fine. Nantua v̓gilio gaudꝫ verona catullo. Peligne gētis gl̓ia dicor ego. Serenꝰ forte a ſerenitate anī dictꝰ ē. qꝛ ſere, ꝰ erat .i. clarꝰ. hilarꝭ ⁊ trāquillus: ſic̄Naſo dr̄ a magnitu. ne naſi. Et ouidiꝰ qͣſi ouū diuidēs.Dauid inquā nr̄ cuºius .ſ. pſalmis vtimur. Chriſtū lyra ꝑſonat .i. laudat l carmīelyrico Uel lyraad literā. quā tangēdo decantabat pſalmos ſuos. vn̄. ij. re.vj. dr̄. ꝙ dauid ꝑcutiebat in orgaīs armigatis. Iteꝫ. j. ꝑalip.xv. dixit Dauid pͥncipibꝰ leuitaꝝ vt cōſtituerēt de fratribꝰſuis cātores in organis muſicoꝝ. nabliſvicꝫ ⁊ lyris ⁊ cymbalis. Lyra dr̄ a lyrin.i. varietas vl̓ diuerſitas: eo ꝙ diuerſitatē vocū faciat. Et indecachordo pſaſterio excitat ab inferꝭreſurgentē .i. excitādū p̄dicat. psͣ. Egodormiui ⁊ loporatꝰſuꝫ ⁊ exſurrexi. Itē A libi. Nō derelinqͣs aīaꝫ meam in inferno ⁊cͣ. Itē alibi. Eruiſti animā meā ex inferno inferiori: ⁊ in multis alijs locis. Decachordū pſalterium inſtrumentū eſt muſicū cū decē chordis: qͦ hebrei vſi ſunt ꝓpternūeꝝ decalogi. psͣ. In pſalterio decachordo pſallā tibi. etdr̄ a decā qd̓ eſt decē ⁊ chorda. ⁊ dr̄ nablū hebraice pſalteriū grece. organū latine. Dicit̉ aūt pſalteriū a pſaltin grece qd̓ eſt tangere latine. qꝛ dū tangit̉ a ſuꝑiori reddit ſonū⁊ ab illo inſtrurēto dr̄ liber pfalteriū. qꝛ ad vocē illiꝰ pſalterij dauid decātabat pſalmos. ⁊ hoc ē qd̓ dicit̉ h̓. ꝙ cantādo in dcecachordo pſalterio excitat ⁊cͣ. vel dicit̉ excitat. qꝛdicitur in pſalmo. Exurge gl̓ia mea. Et tn̄det filius: exurgaꝫ diluculo Quidā putāt ꝙ qꝛ hiero. multū adheret antiquis hyſtorijs: loquit̉ hic de dauid ꝑ ſil̓itudinē orphei qͥvxorē ſuā in talo a ſerpente vulnerata ⁊ mortuā: ⁊ ad inferos iā deductā cū cythara ē ſecutꝰ: vt eā ab inferꝭ extraheret. qͥ illic veniēs tādulciter cytharizauit: ꝙ omēs dij infernales dulcedīe cythare ꝯuicti ei Euridicen reddiderunt.vn̄ Theodolus Eurſdicen monitꝭ qͥ regna tenent̉ acherōtis: ꝯditiōe graui iuſſit ꝓſerpina reddi. ⁊ ẜm hoc exponitm ¶ In decachordo pſalterio. cātando excitat .i. excitādop̄figurat xp̄m. a ¶ Ab inferꝭ .i. a morte. vel ab inferꝭ poſtſpoliatiōꝫ inferni: vbi vectes ferreos cōfregit. vl̓ excitat .i.excitādi deſideriū demōſtrat. in qͦ inuebat quantū redemptioneꝫ hūani generis affectabat. Iſid̓. in. vj. etym̄. ſic ait.Om̄s pſalmi apud hebreos metrico carmīe ſunt cōpoſiti. Nā more romani flacci. ⁊ greci pindari nūc alij. iambocurrūt: nūc althaico ꝑſonā: nūc ſaphico nitent trimetrovel tetrametro pede incedētes: forte ꝓpt̓ hoc hieronympoſuit hic flaccū pindaꝝ. ⁊ alcheū. b ¶ Salomō pacificus ⁊cͣ. Sicut dicit Iſid. in glo. in pͥnciplo eccleſiaſtes tribus noībus vocatꝰ eſt ſalomō Primo pacificus. qꝛ ſicutdicit̉. iij. Reg. iiij. pace̓ habuit in regno ſuo ex omī partein circuitū. Idida .i. dilectus dn̄i. quia ſicut. ij. Regū. xij.Nathā vocauit nomē eius amabilis dn̄s eo ꝙ dn̄s diligeret eū. Itē coeleth hebraice. eccleſiaſtes grece. cōcionatorlatine. qꝛ eiꝰ ẜmo nō ē ad vnū ſꝫ ad vniuerſos: iuxͣ illa trianoīa tria cōpoſuit volumīa. Prouerbia in qͥbus docꝫ incipiētes vel ꝑuulos. eccleſiaſten. in qͦ docet ꝓficiētes ⁊ maturos cātica cāticoꝝ q̄ ꝑtinēt ad ꝑfectos. de his pleniꝰ di-
cet̉. cū eoꝝ ſpēales ꝓlogi ꝑſtrīgent̉. In ꝓuerbijs morescorrigit paruuloꝝ. vn̄ crebro loquit̉ ibi quaſi ad filiū. Ineccleſiaſte naturā docet. id eſt natiuitatē q̄ ē terminꝰ creatoꝝ: omīa docēs breuia ⁊ caduca. vnde dicit Banitas vanitatū ⁊cͣ. In canticis canticoꝝ: eccl̓iam iungit ⁊ xp̄m. qꝛibi docꝫ eccl̓iam virtutibus cōſummatā. ⁊ veri ſponſi amplexibus copulataꝫdiligere ſolū deum.c ¶ Epithalamiū d̓rcanticū qd̓ cantaturſuꝑ thalamuꝫ .i. ſuꝑſponſe ⁊ ſpōſi cubiculū. Et dicit̉ ab epiqd̓ eſt ſupra ⁊ thalamus. vn̄ Iſi. ethy. j.Epithalamia ſt̓ carmina nubentiū quedecantant̉ a ſcholaſticis in honore ſpōſi ⁊ ſponſe. hoc prīoSalomon edidit inlaudeꝫ xp̄i ⁊ eccleſiedicit itaqꝫ Dulce canit epithalamiū nuptiaꝝ ſanctaꝝ .i. coniūctionis xp̄i ⁊ eccleſie. d ¶ Heſter ineccl̓ie Typo ⁊cͣ. Demorte amā legitur.Heſter. vij. Cetera q̄ ſequunt̉ recitant̉ in ix.e ¶ Paralipomenō liber ⁊cͣ. Sicut dicit Iſid̓. in. vj. ethy.Paralipomonō grece dr̄ qd̓ nos p̄termiſſoꝝ vel relictoꝝdicere poſſumꝰ. qꝛ ea q̄ ī lege vel ī Regū libris vel omiſſavel nō plene relata ſunt: in iſta ſummatim ac breuiter explicant̉. Et nota ꝙ paralipomenō v̓bū grecū. eſt idē ꝙ p̄termitto vel relinqͥ. ⁊ cōponit̉ a para qd̓ eſt ſeorſum. ⁊ lipo qd̓ eſt relinq̄re. Et inde paralipomenos ꝑticipiū paſſiuū p̄teriti tꝑis. cuiꝰ gtūs pluralis ē paralipomenō .i. p̄termiſſoꝝ vel relictoꝝ: ſicut exponit mgr̄ Matheꝰ vindocinēſis ī iractatu de p̄poſitiōibus grecis. Scd̓m Hugꝭ. d̓ra para qd̓ eſt p̄ter ⁊ etypos ſub ⁊ mene qd̓ ē defectꝰ. quaſitermiſſoꝝ ſupplens defectū. qꝛ breuiter ⁊ ſummatī p̄termiſſa cōprehendit. vn̄ ētiam dicit̉. f ¶ Epitomē .i. abbreuiatio veteris inſtrumēti .i. veteris teſtamenti qd̓ dicit̉ inſtrumētum. qꝛ inſtruit in doctrina fidei ⁊ morū. Nota ꝙhec epitome epitomes. vel hͦ epitoma atis .i. abbreuiatioſermoīs. ab ep̄i qd̓ eſt ſupra. ⁊ tomes qd̓ eſt ſectio vel inciſio qͣſi p̄ſectio vel p̄ciſio ſermonis. hic aūt ponit̉ abſoluteꝓ abbreuiatione. qꝛ breuiter colligit p̄termiſſa. g ¶ Tātus in ſententiaꝝ capacitate. Ac talis eſt in ſcpͥturaꝝ dilucidatione. h ¶ Ut abſqꝫ illo ⁊cͣ .i. arrogāte: ſibi attribuere. ¶ Seip̄m irrideat .i. deludat ⁊ decipiat Hic nota cōpoſitiōes huiꝰ v̓bi rogo ꝑ hos v̓ſus. Si rogat addideriscon ꝯgregat: edat ī infert: de minuit: ſub ſubſtituit ꝓ protrahit: int̓ querit: p̄ ſuꝑat: ab deſtruit atqꝫ ſuꝑbit. k ¶ Explicant̉ .i. aꝑiunt̉. q. extra plicā ponūt̉. ¶ Innūerabilesq̄ſtiones ſcꝫ d̓ diuerſitate genealogie: vt ī pͥncipio Pat.Cetēa plana ſūt. m ¶ Eſdras ⁊ neemias ⁊cͣ. qꝛ pͥmꝰ liberEſdre cū v̓bis neemie vnicus liber appellatur.Inſtaurant templū ⁊cͣ. Nota ꝙ dicit yſid̓. in. vij. ethy.Eſdras adiutor neemias ꝯſolator a dn̄o Quodam em̄ pͥſagio futuri nomīa iſti ſortiti ſunt. fuerunt enim in adiutoriū ⁊ conſolationē omni populo redeunti ad patriam.Nam ⁊ templū domini reedificauerunt: ⁊ muroꝝ ac turrium opus reſtaurauerūt.n ¶ Inſtaurant .i. reparāt templū. j. Eſdre. iiij. ⁊. .v. qꝛ intermiſſuꝫ fuit opꝰ. Aīſqꝫ illa turba ⁊cͣ. j. Eſdre. j. Nuros extruūt. iij. ca. v̓boꝝ. Neemie vſqꝫ ad. vij. ⁊ ibi ſil̓r ponit̉ deturribꝰ. In cortice. litere. In medulla. ſpūalis ītelligētie.