in bibliam
ꝑtrāſiuit. Caucaſum: albanos: ſcythas: maſſagetas⁊opulentiſſima indie regnapenetrauit: ⁊ ad extremuꝫl latiſſimo Phyſō amne trāſmiſſo ꝑueīt ad bragmanasIvt hiarchā ī throno ſeden-
ꝓ tē aureo ⁊ de tātali fōte potantē inter paucos diſcipulos de natura: de moribꝰ:ac de curſu dierū ⁊ ſyderuꝫq̄ audiret docentē. Inde perrelamitaſ: babylonios chaldeoſ: medoſ: aſſirioſ: ꝑthoſ
f ¶ Caucaſus mons eſt Indie ſic. dictus a cādore: qꝛ niuibus denſiſſimis eſt candidatꝰ: nā caucaſum lingua orientali dr̄ candidū. Iſtud ſumit̉ de yſid̓. ety. xiiij. g ¶ Albani ppl̓i ſunt in ꝑtibus aſiatice ſcythie. Et dicunt̉ ſic ab aſſiduis niuibꝰ: vel qꝛ cū albo crine naſcunt̉. horū glauca eſtoculis .i. picta ineſtpupilla: adeo vt nocte pluſqͣꝫ die cernātIta dicit yſi. ety. ix.h ¶ Scythe ppl̓i ſūtde qͥbus dicit Iſid̓.ety. ix. Limes eſt ꝑſius qͥ ſcythas ab armenijs diuidit ſcytha cognominatusa qͦ limite ſcythe abaliqͥbꝰ ꝑhibent̉ vocati gens antiqͥtiſſimaſꝑ habita. Item in eodem. ¶ Paſſagethe de ſcytharuꝫorigine ſunt: ⁊ dicti Maſſagethe qͣſi gͣues .i. fortes gethe.nam ſic Liuiuꝰ argentū gͣue dicit .i. maſſas. hi ſunt qͥ tnterſcythas ⁊ albanos ſeptentrionalibꝰ iugꝭ inhabitāt. De qͥbus Lucanꝰ in. h. Decurrāt medica ſuſis agmina maſſagethen: ſcythicꝰ nō alliget hiſter. ¶ India ab indo flumine qͦ ex oecidentali claudit̉: hec a meridiano mari porrecta vſqꝫ ad ortū ſolis: ⁊ a ſeptētrionē vſqꝫ ad montē caucaſum ꝑuenit ⁊cͣ. ita dicit yſid. li. xiiij. k¶ Opulētiſſima.i. opibꝰ pleniſſima vel ditiſſima. Nā opes diuitie. Lentosplenꝰ dr̄. Et inde opulentꝰ a. um. qd̓ ꝯꝑat̉ opulentior opulentiſſimꝰ. l¶ Phyſon amne tranſmiſſo .i. ꝑtranſito. Deiſto flumine hr̄ Gen̄. ij. de qͦ dicit yſid̓. in. xiij. ety. Gangeſfluuiꝰ quē phyſon ſacra ſcriptura ꝯmemorat: exiēs de ꝑaſo ꝑgit ad Indie regiones. Dictꝰ aūt phyſon .i. caterua qꝛex decē fluminibꝰ magnis ſibi adiūctꝭ implet̉ ⁊ efficit̉ vnꝰGāges aūt vocatꝰ a Gāgoro rege indie: m ¶ Peruenitad bragmanas. ppl̓i ſunt indie a bragmano rege vt qͥdamdicūt ſic vocati. Nores aūt illoꝝ ſunt hi. Gens bragmanaꝝ pura ⁊ ſimplici vita viuit: nullis rerū capit̉ illecebrꝭ:nihil appetit ampliꝰ qͣꝫ nature rō flagitat. ſola viuit alimonia quā tellus ſiue cultura ꝓducit. Hinc eſt ꝙ nulla morboꝝ genera nullꝰ apud illos vſus medicine. qꝛ parſimoīaē illis medicīa: ſꝫ lōga ſanitas vſqꝫ ad mortē: qͣm meta ſenectutis portauerit: vn̄ nemo parens filij comitat̉ exequiasnullꝰ altero ſuꝑior nullꝰ ditior: nulla iudicia: qꝛ nulla corrigenda. Sꝫ illi genti lex ē ꝯͣ ius non ire nature: nulli intendūt corꝑali operi. qꝛ nō terrā colūt nec venantur: nec aucupant̉: nec piſcant̉: nec lauāt ſua corꝑa: qꝛ īmūdis ꝯtactibꝰnō ſordeſcūt. ſitim riuo ſedāt: edificia nō cōſtruūt: ſꝫ in foſſis telluris: aut ſpelucis: aut ꝯcauis montiū latebris habitāt. Idem locus dum viuūt māſioni ꝓficit dum moriunt̉ſepulture: nō habēt amictū p̄cioſum nec colore fucatum:papyri tegmine membra velant̉: nec in augenda pulcritudine plus affectāt ipſi vel eoꝝ mulieres qͣꝫ nati ſunt intelligentes ꝙ nullꝰ poſſit opus nature corrigere: vn̄ ornamētoꝝ cultū magis deputant oneri qͣꝫ honori. Non ſt̓ apudeos fornicatio: inceſtus: adulteriū: nec aliquis ꝯcubitꝰ: niſi gignende ꝓlis amore. Arma nō ſumūt bella nō geruntſed pacē moribus nō viribus ꝯfirmāt non ſunt apud eosludicra ſpectacula: nec equina certamina: nō ludi circenſes: nec theatrales: ſꝫ ſolū mūdi ornatū habēt delectabilevel deteſtabile ſpectucalū: nec exercēt mercādi vſum: necꝑegrinari cupiūt: vt ſpēs ꝑegrinas cōtemplent̉. Simplexapud eos eloquētia nō falerata rhetoꝝ facundia: ſꝫ cōis ⁊om̄ibus ſolū p̄cipiens nō mentiri. Uaria et diſcordantiaph̓oꝝ dogmata nō ſequunt̉: ſꝫ eoꝝ ph̓ia eſt: q̄ iuuare nonniſi iuſte nouit nec nocere iuſte. Templa non ornant: necaltaria. nec in honorē dn̄i pecudes mactāt: ꝯfidentes ⁊ dicentes ꝙ deꝰ verbo ꝓpiciat̉ orantibus: qd̓ ſoluꝫ ei cum homine eſt: ſuaqꝫ nimis ſimilitudine delectat̉. Nam verbuꝫvt aiūt deus eſt: hic munduꝫ creauit. hic regit atqꝫ alit oīahoc ipſi fatent̉ ſe venerari: hͦ ip̄m diligere ex hͦ ſpm̄ trahe̓.Siquidē aiūt: deꝰ ipſe ſpūs atqꝫ mēs eſt: atqꝫ ido nō diui-
tijs terrenis ⁊ rerū largitate munifica: ſꝫ religionis oꝑibuſ⁊ gr̄arū actōne placat. Hec de moribꝰ bragmanaꝝ ex epl̓adindimi ad alexandrū excepta ſt̓. Sic̄ ait Hiero. in li. illuſtriū viroꝝ. Dindimꝰ alexandrinꝰ captꝭa ꝑua etate oculisob id qͦꝫ elem̄toꝝ ignarꝰ. tm̄ miraculū ſui oībꝰ p̄buit: vt dialeticā qͦꝫ ⁊ geometriā: q̄ maxime viſuindiget vſqꝫ ad ꝑfectū didicerit. Itemplura nobilia cōſcripſit. Iteꝫ inuenit̉ h̓dindimꝰ in ſingulari ꝓ quodā mōte altiſſimo: ⁊ pluraliterdindima dindimoꝝItem greci ſcribūtde eis ꝙ longeui ſūtviuūt enim centumquinqͣginta ānos ꝓpter mūdiciā ⁊ ꝯplexionē bonā aeris:apud qͦs nō eſt aīal. nec qͣdrupes. nō ferrū. nō ignis. nō vinum. hi venerant̉ familiarit̓ deū ⁊ indeficiēter orāt. Nulieres v̓o eoꝝ ſeorſum manēt interfluente gyon greco fluuio vbi decidit in occanū. viri aūt tranſfretāt ad vxores ſuas mēſe Iulio ⁊ Auguſto. Cōmanent aūt cū vxoribꝰ ſuisꝑ. xl. dies: ⁊ iterū remeant. Cum autē vxor genuerit duospueros nō ampliꝰ accedit ad eā vir eius: nec illa alio viroapproximat ꝓpter eoꝝ multā religioſitatē. Si v̓o ꝯtingatſterilē inter ipſas eſſe vſqꝫ ad qͥnqꝫ annos tranſit ad eā vireiꝰ ⁊ cognoſcēs ꝙ vſqꝫ ad quinquenniū nō parit nō amplius accedit ad eam ꝓpter hoc nec multitudinē hoīm habꝫregio eoꝝ. Et nota ẜm quoſdā ꝙ hic bragmanis: dicit̉ rexeoꝝ ⁊ pl̓alit̓ hi bragmanes nū. nibꝰ. Accuſatīo bragmāesvl̓ bragmanaſ. ꝓ ppl̓o. ⁊ ita bragmanaſ ē accuſatiuꝰ grecꝰEt ẜm illos ꝓducit̉ hec ſyllaba ma. ſꝫ ẜm Hiero. declinat̉hic ⁊ hec Bragmana: huiꝰ bragmane: ſicut ſcytha getha.Et ẜm hͦ credo ꝙ corripiat vbiqꝫ hāc ſyllabā ma ſic̄ ſalmana cumana ⁊ amana. Exemplū hiero. inuenies in epl̓a adathletā de inſtitutōe filie ſue vltra mediū: vbi dicit hiero.ꝙ iudaica ſuꝑſtitio ex ꝑte facit in reijtōne qͦrūdaꝫ aīalium⁊ eſcaꝝ ꝙ indoꝝ bragmane ⁊ egyptioꝝ gymnoſophiſte inpolēta ⁊ oriza ⁊ pomoꝝ ſolo obſeruāt cibo cur v̓go xp̄i n̄facit in toto polēta dr̄ genꝰ legurnīs ꝓut ponit̉ h̓ oriza pulmētū de ordeo. n ¶ Ut audiret hiarcha. illum ph̓m.o ¶ Sedentē in thro. au. qꝛ forte hēbat cathedrā deauratāvel qꝛ ſapīa ibi docebat̉ q̄ auro in ſacra ſcriptura ꝯꝑatur.p ¶ Et potantē. diſcipulos. De tātali fonte .i. de ſeculari ſapientia: q̄ dr̄ fons tantali a tantalo ph̓o ẜm qͦſdā. ẜm aliostantalꝰ filiꝰ Iouis: ob culpā ſuā apud inferos ſuſtinet talēpenā ꝙ ſemꝑ ſitit: ⁊ habet aquā vſqꝫ ad labium inferius.⁊ quando vult bibere ſemꝑ aqͣ refugit. Item pulcerrimapoma in arbore pendentia deſcendūt ei vſqꝫ ad labium ſuperius ⁊ quādo ipſe vult ea apprehendere ſimiliter refugiūt. Unde ait Ouidi. in. iiij. Methemor. vltra mediumTibi tantale mille deprehendunt̉ aq̄: queqꝫ imminet effugit arbor. Fons tantali dicit̉ mundana ſapientia: quaꝫ ſꝑſitiūt curioſi: que ſemꝑ refugit: qꝛ nunqͣꝫ eos ad plenumreficit. qꝛ ſicut dicit̉ Eccl̓i. j. Non ſaturat̉ oculus viſu: necauris implet̉ auditu. Item de narciſſo dicit̉ in. iij. methamor. Dum ſitim ſedare cupit: ſitis altera creſcit ⁊cͣ.q ¶ Inde ꝑ elamitas ⁊cͣ. Elamite qui ꝑ ſe dicunt̉ ab elā pͥgenito ſem. Hiere. xlix. dicit glo. Elā eſt regio ꝑſidis velrex perſaꝝ. vnde elamite. r ¶ Babylonij a babylonia¶ ¶ Chaldei populi ſunt. de qͥbꝰ dicit Iſid. ety. ix. Chaſdeiqͥ nūc chaldei vocant̉ a caſeth filio nachor frīs abrahe cōgnominati ſunt. t ¶ Nedus rex fuit athenienſiū qͥ poſtmortē Iaſonis orientis plagā ꝑdomuit ibiqꝫ mediā vrbeꝫꝯdidit. gentēqꝫ medoꝝ ſuo noīe appellauit. Sed inueniemꝰ in geneſi. ꝙ Nadai auctor gentis medoꝝ fuit.v ¶ Aſſyrij ab Aſſur filio ſem vocati: gens potentiſſima q̄ab euphrate vſqꝫ ad indorum fines omnem in medio tetenuit regionem.x ¶ Parthi a ſchytis originē trahūt. fuerūt em̄ eoS
A a v