Tertius

explicabas nullis rationibus ſumptis extrinſecus .i. nonaccipiendo prīcipia extrinſeca. ſed inſitis .i. intrinſeciſ ⁊ demeſticis ideſt propriis ⁊ conuenientibus probationibꝰ rede qua agebat̉ altero aſſumpto trahente fidē .i. certitudine ex altero. ¶ Nota laborintus dicebatur domus dedali quā cum aliquis intendebat intrare exiuit. ⁊ exeundo intrauit. ⁊ cōſueuit deꝑingi circularibus protractionibus. ⁊tranſumit̉ hic ad deſignandū circulationes ⁊ reuolutiōesrōnū. ¶ Nota ꝙ circuuolutio. ⁊ cōnexio rōnū ꝗbus ph̓isyſa eſt nō eſt ſic circularis ꝙ vna ⁊ eadē ꝓpoſitio ſit principium ⁊ ꝯcluſio reſpectu eiuſdem. qꝛ ſic nō ꝯtingit demōſtrare circulo: ut pꝫ prīa poſteriorum. ſed dicitur cōnexiocircularis. qꝛ rōes ex inuicē dependent. ita ꝙ propoſitioncluſa. in vna ſit principiū alterius cōcluſionis in alia.propter iſtas diuerſas cōcluſiones eſt aliqua diuerſiias in deo. ſed omnia ſunt idem ſimpliciter.¶ Tum illa minime inꝗt ludimus rēqꝫ oīm maximā dei mūere: quē dudū dep̄cabamur exegimꝰ.ea ē .n. diuine forma ſubſtātie: ut neqꝫ in externadilabat̉. nec ī ſe externum aliqd̓ ip̄a ſuſcipiat. Sꝫſicut de ea ꝑmenides ait. oēm tu circulo adduciſſpōte multitudinē .i. reꝝ orbem mobilē rotat ſe īmobilem ip̄a cōſeruat. Qd̓ ſi rōnes quoqꝫ nō extra petitas: ſed intra rei quam tractabamus ambitum collocatas agitauimus: nihil eſt qd̓ admirere: cū platōne ſanciente didiceris: cognatosde quibꝰ loquūtur rebus oportere eſſe ſermones¶ Tum illa minime inꝗt. Hic ph̓ia rn̄det boetio ad q̄ſtionem. ⁊ dicit. Minime ludimus. ſed nos exegimus .i. perfecimus munere dei quē dudum dep̄cabamur reꝫ maximāoīm reꝝ. ea .n. i. talis eſt forma .i. diſpoſitio diuine ſubſtātie. ut neqꝫ ī externa .i. in exteriora: dilabat̉ .i. cadat nec ſupiat aliquid externū .i. extrinſecū in ſe. quod probat auritate ꝑmenidis. quā prīo ponit in greco deinde ſenſumeius ſubiugit in latino. d. Sed ſicut ꝑmenides de ea ait .ſ.ſubſtantia diuina. ꝙ diuina ſubſtantia reꝝ orbē mobilērotat ideſt mutat res circulatione generationis ⁊ corruptōnis. ⁊ mutando res ipſa non mutat̉ ſed ſe immobilē cōſeruat. O boeti ſi nos agitauimus .i. cōmouimus ratiōes. nōextra .i. non ab extrīſeco petitas .i. ſumptas: ſed collatas ītra rei ambitū. quā rem tractabamꝰ: Nihil. eſt ꝙ de hocadmirere. id eſt admireris. cum .i. exquotu didiceris. Platone: ſanciente .i. confirmāte: ſermones oportere eē cogna.i. proprios. cōuenientes rebus. de quibus ſuꝑ. rebusautur. ¶ Nota ꝙ ſermones accipiendi ſunt ẜm maten̄ ſubiectam qꝛ certitudo nō eſt ſimpliciter querēda raionibus ex primo ethi. vbi dicit̉ ꝙ diſciplinati eſt tantuminꝗrere certitudinē ẜm vnūquodqꝫ genus qͣꝫtum naturapatit̉. Cum igitur deus ſic regat omnia preter hoc ꝙniſceat̉ cum eis ex li. de cau. ſermones de diuina ſubntīa accipiendi ſunt ẜm intranea diuine ſubſtantie ⁊ nōiin extranea cum nō commiſceatur cum eis.¶ Metrum duodecimū huius tertii libri.Elix qui potuit boniFontem viſere lucidum.Felix qui potuit grauis¶ Terre ſoluere vincula.¶ Metrum. 12. terti libri.Elix ꝗ potuit. ⁊cͣ. Iſtud eſt duodecimū metrū ⁊vltimū huiꝰ tertii. qd̓ dicit̉ gliconicū. ab īuētore. coriambicū a pede predn̄ante. Prīo. n. pōit̉I ſpōdeus. dicēdo felix. ſcd̓o coriambꝰ dicēdo ꝗpotuit. tertio pirricheꝰ vel trocheus. ī quo metro ph̓ia ꝑꝰqꝫ oſtendit que ſit vera beatitudo ⁊ vbi ſit ſita. hortat̉ nūcia ꝑſeuerandū in contēꝑlatione illius beatitudinis. ⁊ pri-

contēplationi. ſcd̓o on̄dit ꝗd hmōi cōtemplationē īpediattertio. illud impedimētū vitare docet. ſcd̓a ibi. Quōdā.tertia ibi. Uos hec fabula. primo dicit. felix ſupple ē ꝗ potuit. viſere .i. deſiderabil̓r videre. lucidū fontē boni. i. deūqui eſt fons oīs boni. ⁊ felix eſt qui potuit ſoluere vincula .i. affectiones. grauis terre .i. terrenoꝝ q̄ ſua grauitatetrahunt hoīem deorſum. ¶ Notandū ꝙ felix ē ꝗ ſpeculat̉fontē boni ⁊ ꝗ contēnit delectationes terrenas. vn̄ ī librode pomo ⁊ morte ariſt. ſcribit̉. Beata eſt aīa q̄ nō ē īfectaprauis oꝑbꝰ huiꝰ mūdi. ⁊ intellexit ſuū creatorē. ipſa eſt.que reuertet̉ in locū ſuū in deliciiſ magnis. ve aūt aīe quenō hꝫ poſſe redeūdi ad patriā ſuā. turpia .n. oꝑa ⁊ delectationes corꝑorales impediūt aſcenſum eius ſurſum.¶ Quondam funera coniugisUates thraicius gemens.Poſtꝙͣ flebilibus modisSiluas currere mobilesAmnes ſtare coegerat:Iunxitqꝫ intrepidum latusSeuis cerua leonibus:Nec viſum timuit lepusIam cantu placidum canem.Cum flagrantior intimaFeruor pectoris vreret:Nec qui cuncta ſubegerant:Mulcerent dominum modi.Immites ſuperos querens.Infernas adiit domosIllic blanda ſonantibus.Cordis carmina temperansQuicquid precipuis deeMatris fontibus hauſerat.Quod luctus dabat impotens.Quod luctum geminans amorDeflet: trenera commouens.Et dulci veniam preceUmbrarum dominos rogat.¶ Quondā funera cō. Hic on̄dit ꝗd īpediat cōtēplationeꝫdiuinorū ꝗ ē affectꝰ terrenoꝝ: qd̓ declarat ꝑ qͣndā fabulam. q̄ talis ē. Orpheus filius caliope fuit cytariſta/ ꝗ tātadulcedine cythare reſonabat ꝙ nō tantū hoīes. ſed etiaꝫbruta allexit: ⁊ intātū ea demulſit ꝙ īpetꝰ ſuos naturalesdimittebāt. ſiluaſ currere. fluīa ſtar fecit. hic habuit vxorēdictā euridicē quā cū paſtor ariſteꝰ adamare vellet ip̄a fugiēs. ꝑ prata calcato q̇dā ẜꝑēte interiit ⁊ ad īferoſ deſcēditquā orpheꝰ volens ab īferis reducere. d̓os ſuꝑnos ſua cithara placare cepit. ſꝫ cū n̄ ꝓficeret ad īfernū heſcēdit. ⁊ ītātū d̓os īfernales deliniuit. ꝙ ꝯceſſa ē ei vxor tali ꝯditōean̄qͣꝫ exiret īfernū nō flecteret retro aſpectū vxorē reſpiciedo. cū aūt iā ꝓpe exiuiſſet orpheꝰ amore allectꝰ retroſpexit ⁊ ſic vxorē ꝑdidit. Circa iſtā fabulā ſic ꝓcedit. prīo on̄dit quō orpheꝰ ad īferos deſcendēs ꝓ vxore rogauit. ſcd̓oquō mōſtra īferni placauit. tertio on̄dit quō vxor. ei ꝯceſſa fuit ⁊ eā ꝑdidit. ſcd̓a ibi. Stuꝑet. tertia ibi tādē. dic̄ prīoUates thraitius .i. orpheꝰ de thraitia ꝓuincia oriūdꝰ. dictus vates .i. ſapiēs a multis. ille quōdā gemēs .i. deplorans funera .i. mortē ꝯiugis poſtqͣꝫ coegerat amnes .i. fluuios ſtare. ſiluas currere mobiles poſtip̄m flebilibus mo