Liber

dū .i. placatū cātu .i. ſono cithare. qꝛ lepꝰ ⁊ cāis ſil̓r ſeq̄bātur ip̄m. Cū āt feruor .i. amor flagrantior .i. ardētior vreret. ītima .i. interiora pectoris orphei ⁊ cū mōi .i. modulationes: ꝗ cūcta ſubegerāt .i. ſubiecerāt n̄ mulcerēt .i. n̄ placarēt. dn̄ꝫ .ſ. orpheū. ip̄e querēs ſuꝑos .i. deos īmites. ꝗaplacari nō poterāt. adiit domos infernas .i. infernales. illic tēperās blanda carmīa ſonantibꝰ cordis. ip̄e deflet .i.flebiliter oecātat in cythara. ꝗcꝗd hauſerat ex precipuisfontibꝰ matris .ſ. dee caliope. ⁊ ip̄e deflet qd̓ luctus īpotēſꝗ facit hominē īpotentē. ſibi dabat .i. conceſſit. ⁊ defſet illud qd̓ dabat ſibi amor geminans luctū quomō cōmouētrenera .i. inferna. ⁊ rogat dominos vmbrarum .i. infernales. dulci. prece veniaꝫ .i. relaxationē ſue vxoris. ¶ Nota ẜm Ariſto. 2. meth̓. ⁊ cōmētatorem .3. celi ⁊ mundi nōoēs accipiunt veritatē ꝑ eundē modū. tū ꝑꝑ diuerſaꝫ conſuetudinē. tū ꝑꝑ diuerſā naͣꝫ. tū ꝑꝑ paucitatē inſtructiōisin logica. Un̄ ꝗdā recipiunt veritatē per modū demōſtrationis. quidā per modū auctoritatū. quidā ꝑ modū fabularum. vt ergo ph̓ia talibus ſatiſfaciat aliquando demonſtrationibus aliquando auctoritatibꝰ vtitur aliquādo fabulas īterſerit ſicut in ꝓpoſito. ¶ Notandū ꝙ orpheusdicitur vates qꝛ cariam compoſuit. dicitur autem vatesa vi mentis vel a video. ¶ Notandū ꝙ trenera dicūtur qͣſi lamentabilia. a trenus ni. qd̓ eſt lamentatio. Et trenarus in ſingulari ē nomē cuiuſdam montis in quo dicit̉ eēvia ad infernum. in plurali trenera ſignificat loca infernalia. ſicut dicit Hug. Cōmuniter autem inuenitur hoc nomen ſcriptū ſine. r. in prīa ſyllaba. dr̄ tenera vel tenerꝰ ſic̄ī doctrinali. Trenerꝰ īfernꝰ. tn̄ Hug. ſcribit tm̄ ꝑ. r. vt trenerꝰ ⁊ trenera. vn̄ forſā ex vitio ſcriptoꝝ qn̄qꝫ ſubtrahit̉. r.¶ Stupet tergeminus nouoCaptus carmine ianitor.Que ſontes agitant metuUltrices ſcelerum dee.Iam meſte lachrymis madent.Non ixionium caputUelox precipitat rota.Et longa ſiti perditusSpernit flumina tantalus:Uultur dum ſatur eſt modisNon traxit Ticii iecur.¶ Stuꝑet tergeminꝰ nouo. Hic on̄dit qūo orpheꝰ mōſtra īferni placauit dicens. Ianitor īferni qui dicit̉ cerberus qͣſi vorator carnium: ille tergeminus .i. habens tria capitacanina. captus fuit nouo carmine .i. melodia prius inaudita. ⁊ ſtuꝑet .i. admirat̉. tunc on̄dit qūo alia monſtra iꝑplacauerit dice̓s ꝙ treſ furie infernales Theſiphone AlectoMegera q̄ ſunt vltrices ſcelerum inferentes metuꝫ peccatoribus iſte lachrimabant̉. ꝑꝑ dulcedinem cythare. Un̄dicit dee .i. furie tres vltrices ſcelerum .i. peccatorū. q̄ deeagitant .i. verant. ſontes .i. peccatores. metu .i. timore iammeſte madent .i. fluunt lachrymis. Tunc tangit remiſſionem pene quorundā in inferno ⁊ prīo Ixionis. Ubi ſcienduꝫ ꝙ Ixion voluit concubere cū Iunone Cuꝫ aūt Iunointerponeret nubem. Ixion proiecit ſemen in nube̓ ex quonati ſunt centauri. ipſe aūt adiudicatus inferno continuevoluitur in rota. que rota ſtetit orpheo modulante. vn̄ dicit. Uelox rota non precipitat .i. nō deicit: caput irioniū.i. ixionis. ſuꝑ. orpheo canente. Tunc tangit remiſſionempene tantali. ¶ Ubi ſciendū ꝙ tantalus dicit̉ laceraſſe ꝓprium filiuꝫ: dans euꝫ diis ad comedendū pro quo dānatus fuit. Dicit̉ autem in inferno habere aquā vſqꝫ ad mētum. ⁊ poma pendentia ante os ⁊ tn̄ deficere ſiti ⁊ famecum enim vult ſumere aquā vel pomū fugiunt ab eo. iſtetantalus ſpreuit flumina. orpheo canente. vnde dicit tātalus ꝑditus .i. cōſumptus longa .i. magna ſiti. ſpreuit flu

mina. Tunc oſtendit remiſſionem pene. Ticii. Unde ſciēdum ꝙ Ticius voluit concubere cum latōna matre apolinis. quē apollo interfecit ⁊ in īfernuꝫ relegauit iecur vutur deuorat. Orpheo autē canente vultur ceſſauit laniare iecur eius. vn̄ dicit. dum vultur eſt ſatur: modis .i. modulationibus orphel non traxit .i. non laniauit iecur ticii.¶ Tandem vincimur: arbiterUmbrarum miſerans ait.Donemus comitem viroEmptam carmine coniugem.Sed lex dona coerceatNe dum tartara liquerit.Phas ſit lumina flectere.Quis legem det amantibusMaior lex amor eſt ſibi.Heu noctis prope terminosOrpheus euridicem ſuamUidit: perdidit: occidit.¶ Tandem vincimur arbiter. Hic on̄dit. qūo orpheo vxoſua conceſſa fuit. ⁊ qūo cā ꝑdidit dicens. Tandeꝫ arbiter.i. iudex vmbrarum iſte miſerans .i. miſericordiā habensait. nos vincimur. donemꝰ i. reſtituamꝰ. viro ſcꝫ orphcomitem coniugeꝫ. emptam. ideſt comparatā carmīe ſuſed lex .i. cōditio. coerceat iſta dona. ne phaſſit ſibi dedicenti vxorem flectere lumina .i. oculos reſpiciēdo vxorē.duꝫ liquerit .i. relinquerit. tartara. ⁊ tunc exclamat dicensQuis det .i. īponit legē amātibꝰ. q. d. amor nō dꝫ coerceri lege. qꝛ amor maior lex eſt ſibi .i. maior amor ē lege. Eſubdit: Heu ꝓpe terminos noctis .i. īferni. Orpheuſ eurdicē vxorē ſua vidit reſpiciendo a tergo eā ꝑdidit ab īferisnō deducendo. occidit inferno eam relinquendo. ¶ Nacuiqꝫ ẜm merita ſua penam diſtribuit Iſte adamātusxit donemus viro coniuge. ¶ Notandū ꝙ amor non ꝑlege coerceri. nam ex incenſo amore hō ſepius trāſgreclegem ⁊ amor fortior eſt ad aliꝗd īplendum: qͣꝫ lex ad cōercendū. iō dicit ꝗs legē det amātibus: maior lex eſt ſibiqͦ. d. ꝑꝑ ꝗd lex dat̉ amantibꝰ cū ꝑ ſe dura lex ſit amari¶ Uos hec fabula reſpicit.Quicunqꝫ in ſuperum diemMentem ducere queritis.Nam qui tartareum in ſpecusUictus lumina flexerit.Quicquid precipuum trahitPerdit: dum videt inferos.¶ Uos hec fabula reſpicit. Hic ph̓ia applicādo fabulaad ꝓpoſitū ortat̉ nos vitare īpedimētū ꝯtēplatiōis ſūmboni ⁊ dic̄. O hoīes ꝗcūqꝫ q̄ritis .i. vultis. ducere mētē .i.mentis ꝯtēplatiōeꝫ. in ſupeꝝ diē .i. ī ſuꝑnā claritatem hecfabula iā dicta reſpicit vos. qꝛ ad veſtrā īformatiōeꝫ inducta. Nā ꝗ victus affectu terrenoꝝ: flexerit lumina .i. oculos rōnis ⁊ ītellectꝰ in tartareū ſpecus .i. ī terrena que ducūt ad tartareā ꝓfunditatē. Quicꝗd precipuum ideſt bonū. trahit .ſ. laborādo. illud ꝑdit. dū vidit inferos .ſ. dutendit terrēis .i. tꝑalibus q̄ ſūt infima. ¶ Nota ꝙ ꝯcuple⁊ affectus terrenoꝝ īpedit ꝯtēplatiōem ſūmi boni. UndiBoctius ī tractatu de ſūmo bono dic̄. Inordīata ꝯcupismultos īpedit a ſūmo bono. q̄ſdā .n. pigritiā ſeꝗ videmusQuoſdā .n. d̓lectatiōes ſē ſuales. Quoſdā .n. deſideria alri ⁊ argēti exceptis paucis viris honorādis ph̓is ꝗ ꝯtenūſēſus deſideria ⁊ ſequūt̉ d̓ſideria ītellectꝰ. ⁊ ꝓpe finē eiuſdem tractatus dicit. Ph̓us maxime delectat̉ ī prio principio in ꝯtēplatiōe ſue bonitatis ⁊ hec ſola ē recta delectatio: hec