Liber

poſſidere ſuis theſauris. id eſt potētiis que ſunt memorias intellectꝰ. ⁊ tūc illd̓ qd̓ atra nubes. ideſt obſcuritas ignorantie. dudū texit .i. occultauit. illud lucebit .i. apparebitꝑſpicatius. id eſt euidētius ipſo phebo. q. d. quod longotempore fuit obſcurū lucidū apparebit intellectui. ¶ Notandū ꝙ qui vult cognoſcere verū dirigat rationē ⁊ ītellectū ad ipſam reꝫ extra ⁊ ad rerū proprietates. ⁊ ſi aliꝗd cognoſcit ex his nō ſtatim iudicet. ſed in ſe reuertatur deliberando an ita ſit vel nō ſit. qꝛ ſepe videt̉ hoī eſſe quod ſieſt. ⁊ non eſſe quod eſt. ſine enim deliberatione non eſt iudicandū. quod non eſt longa deliberatione ꝑrobatū. ideodicit ph̓ia. reuoluat in ſe lucē intimi viſus. Notandū ꝙorbis eſt linea circūducta rediens ad idem. inflectere ergolongos motus in orbem eſt cum virtus anime ab animavſqꝫ ad ipſam rem diuertitur. ⁊ ad animam reuertitur deliberando an ita ſit vel non ſit ẜm ꝙ cognouit.¶ Nō omne namqꝫ mente depulit lumenObliuioſam corpus inuehens molem.Heret profecto ſemen introrſum veri.Quod excitatur ventilante doctrina.Nam cur rogati ſponte recta cenſetis:Ni merſus alto viueret fomes corde.Qd̓ ſi platonis muſa perſonat verum.Quod quiſqꝫ diſcit immemor recordatur.¶ Non omne namqꝫ mente depulit lumen. Hic philoſophia aſſignat cauſam eius. qd̓ dictū eſt. ſcꝫ quare poſſumꝰ cognoſcere verū dicēs. Nā corpus inuehens .i. inducens obliuioſam molē. ideſt grauitatē qua homo ſit obliuioſus nō depullit omne lumē. ideſt cognitionem veritatis mēte. id eſt de mente. qꝛ habitꝰ prīcipioꝝ manet in mēte. ⁊ ſubdit ꝓfecto. ideſt pro certo. ſemē .i. prīcipiū veri .i.veritatis. heret .i. manet introrſum .i. intrinſecꝰ in anīa. qd̓excitat̉ ventilante .i. exercente doctrina. ꝙ autē ſemen veri ſit in aīa ꝓbat̉ ꝑ hoc ꝙ puer ignarus. quādo recte rn̄dit ad interrogata vtrū dualitas ſit numerus par vel impar. vnde dicit. Nā cur rogati .i. interrogati cenſetis .i. iudicatis. vel reſpōactis recta ſpōte .i. volūtarie. niſi fomesi. radix veritatis merſus .i. latens viueret alto corde .i. ꝓfunda mēte. ⁊ ſubdit ꝙ ſi muſa .i. ſapientia ꝑlatōnis ꝑſonat verū illud qd̓ ꝗſqꝫ diſcit .i. recordatur īmemor .i. oblitus. ¶ Notandū ꝙ platōni imponit̉ ꝙ voluerit animasoīa ſciuiſſe anteqͣꝫ cōiungerent̉ corꝑibꝰ: ſed adiuncte corporibus oīa tradidiſſe obliuioni. ſed per ſtudiū ⁊ exercitiūſapientiā recuꝑaſſe. ergo voluit ꝙ ſcire non eſt aliud niſiquoddā antiquoꝝ reminiſci ad quā intentionē videt̉ hicloqui ph̓ia ſed nō eſt dicendū ꝙ ſcire fiat per reminiſcētiāſed ſcientia de nouo acꝗrit̉ ꝑ inuentionē vel doctrinā. verum eſt ꝙ intellectus noſter natural̓r habet ſe in cognitionē principioꝝ: per que virtute intellectꝰ agētis ⁊ ꝑ doctrinā deuenit in cognitionem principiatoꝝ. Un̄ linconiēſis.primo poſterioꝝ dicit. Non ſolū vox doctoris exterius ſenans nec littera viſa docet. ſed hec duo mouent ⁊ excitantUerus autē doctor eſt qui mentē vlterius illuminat ⁊ veritatē oſtendit. ¶ Notandū ꝙ ſicut ſanitas quādoqꝫ cauſat̉ a principio intrinſeco .ſ. a corde quandoqꝫ a prīcipio īteriori ⁊ exteriori puta a medico ⁊ corde. ſed nunqͣꝫ cauſatur a principio exteriori ſine interiori ſic et ſcientia quandoqꝫ acꝗrit̉ a principio interiori puta ab intellectu agente: ſicut patet in habētibus ſcientiā per inuentionē. qn̄qꝫacꝗritur a principio interiori ⁊ exteriori ſimul. ſicut a doctore: ⁊ intellectu agente. nunqͣꝫ autem acquiritur a principio exteriori ſiue interiori.¶ Duodecima proſa tertii libri:M EUm ego platōni inqͣꝫ vehementer aſſētior: nam me horū iam ſecundo cōmemoras: primum ꝙ memoriaꝫ corporea

contagiōe: de hinc cum meroris mole preſſus amiſi. p. Tum illa ſi priora inquit conceſſa reſpicias: ne illud quidē longius aberit quin recorderis quod te dudum neſcire cōfeſſus es. b. Quidinqͣꝫ. p. Quibus ait illa gubernaculis mūdus regatur. b. Memini inqͣꝫ me inſcitiā meam fuiſſeconfeſſum: ſed quid afferas licet iam proſpitiā:planius tn̄ ex te audire deſidero. p.¶ Proſa. 12. tertii. libri.Um ego platōni inqͣꝫ. Iſta eſt. 12. proſa ⁊ vltīhuius tertii in qua ph̓ia reducit in cognitioneꝫ¶M¶ Boetiū alterius cuius ignorantiā prius cōſſus eſt .ſ. quibus gubernaculis mūdus regat̉Prīo facit hoc. ſecūdo boetiꝰ mouet quādā qōnē ph̓ie.ſcd̓a ibi. Ludis ne me. prīo on̄dit ph̓ia ꝙ deus oīa gubenat ſua bonitate. Secūdo oſtendit modū quo oīa gubertōnis in metro. ⁊ on̄dit ph̓ia ipſum poſſe deduci in cognitionē cuiuſdā. cuius ignorātiā confeſſus eſt. Secūdo phloſophia reducit ip̄m in cognitionē illius. ſecūda. ibi. mūdū hunc. primo dicit. Tum ꝓ tūc. ego boetius inqͣꝫ vehementer aſſentior .i. conſentio ꝑlatōni. Nā me o ph̓ia horum ſuꝑ. ꝙ deus ſit finis oīum rerū ⁊ ſūmū bonū. ſecūdocōmemoras. id eſt recordari facis. primum ꝙ amiſi mēoriā .i. quod erat in memoria corporea contagione .i. corporis grauedine. ⁊ me dehinc .i. ſecundo cōmemoror boncū amiſi memoriā. preſſus mole .i. pōdere meroris. Tiph̓ia oſtendit ꝙ non tantū horū recordabitur ꝓpter dicteſed cuiuſdā alterius qd̓ ignorare ſe dicebat dicens. ſi illapriora cōceſſa reſpicias nō aberit longius .ſ. a memori.tua quin facile recorderis quod dudū cōfeſſus es te neſore .i. ignorare in primo libro. Et querit Boe. Quid inqͣꝫdicit ph̓ia quibꝰ gubernaculis mūdus regat̉. ⁊ dicit boe.Memini inquā me fuiſſe cōfeſſum inſcitiā .i. ignorantiaꝫmeā. ⁊ licet iā ꝓſpiciā .i. agnoſcaꝫ. tamē deſidero planiaudire ex te quid afferas .i. quid de hoc dicas. ¶ Notandū ꝙ boetius dicit ſe ſecūdo cōmemoratū p̄dictoꝝ. ꝙ deſit finis reꝝ: ⁊ quid ſit ſummū bonū. Primo poſtqͣꝫ mole corporis oppreſſus eſt amiſit memoriā eoꝝ. ⁊ poſtea ꝑſtudiū recordatus eſt. ſecundo quia merore ⁊ triſtitia affectus in ignorantiam eorum lapſus eſt. ſed poſtea per inſtructionē philoſophie ad memoriam reduxit.¶ Mundū hunc inꝗt deo regi paulo an̄minimedubitandū putabas. b. Ne nunc quidem arbtror inqͣꝫ: nec vnꝙͣ dubitandū putabo. ꝗbuſqꝫ inhoc rationibus accedā. breuiter exponā. Mundus hic ex taꝫ diuerſis cōtrariiſqꝫ ꝑtibus in vnāformam minime cōueniſſet. niſi vnus eſſet quitam diuerſa cōiungeret coniuncta vero naturaꝝipſa diuerſitas inuicē diſcors diſſociaret atqꝫ diuelleret: niſi eēt vnus qui quod nexuit cōtineret.Non tā vero certo nature ordo procederet: nectam diſpoſitos motus: locis: tēporibus: efficientia ſpaciis qualitatibus explicaret niſi vnus eſſetꝗ has mutationum varietates manens ipſe diſponeret. hoc ꝗcꝗd eſt quo cōdita manēt atqꝫ agtant̉ vſitato cunctis vocabulo deum nomino. p.¶ Mundū hunc inꝗt deo regi. Hic ph̓ia vult oſtendere intentū. ⁊ primo admonet boetiū de quodā prius conceſſo.⁊ boetius illud fatetur ⁊ ratione cōfirmat. ſecūdo philoſophia oſtendit ꝗbus. gubernaculis regat̉ mūdus. ibi. Tūc