Liber

Ita cum peſſimos plerūqꝫ dignitatibus fungidubiū non ſit: illud etiam liquet: natura ſui bonanon eſſe que ſe peſſimis herere patiātur. Qd̓ quidem de cunctis fortune muneribus dignius exiſtimari poteſt que ad improbiſſimum quēꝙͣ vberiora perueniunt.¶ Ad hec ſi ipſis dignitatibus. Hic probat ph̓ia ſimul dedignitatibus ⁊ ptātibus: ꝙ non hn̄t in ſe aliquod naturale bonū ꝑꝑ qd̓ ſint appetende. ſcd̓o on̄dit ꝙ idem pōt concludi de oībꝰ bonis fortuitis ibi. Poſtremo. primo. facit qd̓ dcm̄ eſt. ſcd̓o on̄dit falſam nominationem exteriobonoꝝ ibi. De ꝗbus etiam illud. Rō quā ītēdit eſt illa. illud qd̓ in ſe naturaliter eſt bonū non pōt adiūgi peſſimis.ſed dignitates ⁊ ptātes peſſimis adueniūt. ergo ⁊cͣ. maiodeclarat̉ ī lr̄a. Un̄ dicit. Si ipſis dignitatibꝰ ⁊ ꝑtātibusineſſet aliꝗd naturalis ⁊ ꝓprii boni: nunqͣꝫ ꝑuenirent peſſimis. neqꝫ .n. aduerſa .i. oppoſita ſolent ſibi ſociari. qꝛ natura reſpuit. vt queqꝫ contraria iungant̉ .i. ſtent ſimul. cūergo non ſit dubium peſſimos plerūqꝫ fungi .i. vti dignitatibus illud ēt liquet .i. manifeſtū ē. ipſa nō eſſe bona ſuinatura que ſe peſſimis patiant̉ herere .i. cōmanere. qd̓ ꝗdem dc̄m de dignitatibus ⁊ ptātibꝰ dignius pōt exiſtimari de cūctis mūeribꝰ fortūe. q .ſ. mūera vberiora .i. copioſiora ꝑueniūt ad quēqꝫ īprobiſſimū. ¶ Nota ꝙ duplex ēbonum. vnū qd̓ ꝯuertitur cū ente. ⁊ ſic dignitates ⁊ ptāteslicet malis adueniant tn̄ ſunt bone. Aliud eſt bonum qd̓ ēquedam qualitas derelicta ex bonis operationibus ⁊ vocatur bonum moris ⁊ ſic dignitates ⁊ poteſtates bone nonſunt. quia vt plurimum peſſimis ſociantur.¶ De quibus etiam conſiderandū puto. ꝙ nemo dubitat eſſe fortem cui fortitudineꝫ ineſſe cōſpexerit. Et cuicunqꝫ velocitas adeſt manifeſtuꝫeſt eſſe volocem. Sic muſica quidem muſicos:medicina medicos: rhetorica rhetores facit.Agit enī cuiuſcūqꝫ rei natura quod propriū eſt:nec cōtrariarū rerū miſcetur effectibꝰ: ⁊ vltro q̄ſunt aduerſa depellit. Atꝗ nec opes inexpletamreſtringere auaritiam queunt. Nec poteſtas ſuicōpotem facit que vitioſe libidines īſolubilibusaſtrictum retinent cathenis. Et collata īprobisdignitas non modo non efficit dignos: ſed prodit potius ⁊ oſtentat indignos. Cur ita prouenitGaudetis enim ſeſe res aliter habētes falſis cōpellare nominibus: que facile rerum ipſaruꝫ redarguuntur effectu. Itaqꝫ nec ille diuitie: nec illa potētia: nec hec dignitas iure appellari poteſt¶ De ꝗbus etiam. Hic ph̓ia ꝓbat ꝙ bona fortuita nō poſſunt in ſuū effecrū. ⁊ ſic ꝑ ꝯn̄s hn̄t falſam denomīatiōemarguēdo ſic. Omne quod eſt natural̓r bonū efficit qd̓ ē eiꝓpriū ⁊ expellit ꝯtrariū. ſicut fortitudo facit fortem. velocitas velocē: ſed bona fortūe non efficiunt qd̓ videtur eſſeꝓpriū quia diuitie non faciunt diuitē. cū non reſtringantauaritiā: nec potentia facit potētē: nec dignitas dignū:ꝓpter qd̓ diuitie falſe noīant̉. Un̄ dicit in lr̄a. De ꝗbꝰ bonis fortuitis illud etiā puto ꝯſiderandū ꝙ nemo dubitatillū eſſe forteꝫ cui ꝯſpexerit ineſſe fortitudinē: ⁊ illū eſſe velocem cuſcūqꝫ adeſt velocitas. ⁊ ſic muſica facit muſicosmedicina facit medicos: rhetorica rhetores. Natura enīcuiuſcūqꝫ rei agit qd̓ ſibi eſt proprium: ⁊ non miſcetur effectibus cōtrariaꝝ reꝝ. ⁊ vltro ideſt ſponte repellit que ſūtaduerſa .i. ꝯtraria. atqui pro certe nec opes .i. diuitie queunt .i. pn̄t reſtringere. inexpletam auaritiā hoīum .i. inſatiabilem. nec ptās facit illum compotē ſui .i. potenteꝫ. quē

vitioſe libidines retinent aſtrictum inſolubilibus cathenu.i. ꝑaſſionibus. ⁊ dignitas collata improbis non mō. i. nōtm̄. non efficit dignos. ſed prodit ⁊ oſtentat indignos. cuiita prouenit: ꝙ bona fortune non efficiunt quod videt̉ eisꝓpriū. hoc eſt ideo. qꝛ vos hoīes gaudetis res ſeſe aliterhn̄tes qͣꝫ videantur compellare .i. denominare falſis no.minibus que nominationes facile redarguuntur effectiipſaruꝫ reꝝ. Itaqꝫ nec ille diuitie iure pn̄t appellari tū nōfaciunt diuitem: nec illa potentia: nec hec dignitaſ iure appellari poteſt. ¶ Nota ꝙ diuitie non faciunt diuitem ꝙnon reſtringunt auaritiam. nam diuitie ẜm Senecā. 27.epl̓a. ſūt compoſita paupertas in lege nature. talis auteꝫpaupertas ẜm legem nature excludit auaritiam que inſatiabilis eſt. Natura enim paucis contenta eſt. ¶ Notadignitas improborum oſtentat improbos: quia improtanto a pluribus cognoſcitur quanto magis īnoteſcit eiꝰvitium: ⁊ quanto aliquis in maiori dignitate conſtituiturtanto plus cognoſcitur: propter quod dixit. Sen̄. in prouerbiis loco ignominie apud īdignū ē dignitas.¶ Poſtremo idem de tota fortuna concluderelicet: in qua nihil expetendum. nihil nature bonitatis ineſſe manifeſtum eſt. que nec ſe bonis ſemꝑ adiūgit: ⁊ bonos ꝗbꝰ fuerit adiūcta non efficit¶ Poſtremo idem de tota fortuna. Hic ph̓ia on̄dit idempoſſe concludi de oībꝰ bonis fortuitis dicēs. Poſtremoideſt finaliter. licet hoc idem concludere de tota fortuna.qua nihil eſt expetenduꝫ .i. deſiderādū: nihil ineſſe ſibi nature bōitatis .i. naturalis. manifeſtum ē: que fortuna nonadiungit ſe ſemꝑ bonis: ⁊ quibus fuerit adiuncta bonosnon efficit. ¶ Nota ꝙ bonum fortune facit illud bonuncui additur. ſicut muſica facit muſicum: ⁊ virtus facit virtuoſum. ſed quia fortuna malos quibus aduenit non facit bonos. pꝫ quia nihil nature bonitatis ſibi ineſt: qualiter autem mali malos faciunt bonos patebit in quartohuius proſa ſexta.Metrum ſextum ſecundi libri.Quimus quantas dederit ruinas.Urbe flammata: patribuſqꝫ ceſſis.Fratre qui quondam ferus īterēpto.H. Matris effuſo maduit cruore.Corpus ⁊ viſu gelidum pererrans:Ora non tinxit lachrymis: ſed eſſeCenſor extincti potuit decoris.Hic tamen ſceptro populos regebat.Quos videt condens radios ſub vndas.Phebus extremo veniens ab ortu.Quos premunt ſeptem gelidi triones:Quos nothus ſicco violentus eſtuTorret: ardentes recoquens arenas.Celſa non tandem valuit poteſtasUertere praui rabiem Neronis.Heu grauem ſortem quotiens iniquus.Additur ſeuo gladius veneno.¶ Metrum ſextum libri ſecundi.Ouimus quantas dederit ruinas. Iſtud ē ſetum metrum huius ſecundi: quod dicitur ſiphicum ab inuentore: trochaicum a pede pridominante: ⁊ eſt vndecaſyllabum: quia quitbet verſus continet .ii. ſyllabas ⁊ eſt acathalcticum: quia nulla ſyllaba deficit ad perfectionem metri.In quo metro philoſophia declarat per exēplū ꝙ ditates ⁊ ptātes malis aduenientes non faciūt eos boſ⁊ hoc declarat per Neronem qui quāto fuit potētior tatofuit ꝑeior