Odiis neqꝫ fuſus acerbis.Cruor horrida tinxerat ar ma.Quid enim furor hoſticus vllaUellet prior arma mouere.Cum vulnera ſeua videret.Nec premia ſanguinis vlla.¶ Metrum quintum ſecundi libri.Elix nimiū prior etas. Hinc incipit ꝗntū metꝝhuius ſecūdi: qd̓ dicitur penticatū ab īuentoreanapeſticū a pede predominante. ⁊ eſt dimetrū¶Vqꝛ quattuor pedū. nam duo pedes vnum metꝝcōſtituūt ⁊ eſt catalecticū. qꝛ ī quarto pede vnaſyllaba deficit ad cōplemētū metri. In quo metro ph̓iacōmēdat primā etatē que erat ſine cupiditate diuitiaꝝ: deplangēdo pn̄tem etatē ī qua dn̄at̉: ⁊ regnat auaritia. Primo ergo comēdat etatē ātiquoꝝ. Scd̓o nr̄aꝫ etatē deplarigit: ibi. Utinā modo. Primo dicit. prior etas nimiū felixfuit contenta fidelibꝰ aruis .i. fideli agricultura: nec fuitꝑdita .i. deprauata. īerti luxū .i. graui ſuꝑfluitate que etasſolebat ſoluere .i. remouere. ſera .i. tarda ieiunia facili glāde .i. vili fructu. nec illa etas norat .i. nouerat. confundere.i. miſcere bachica munera .i. vina. liquido melle ad faciēdū mellicratū ſicut modo ſit: nec etiam nouerat miſcere .i.intingere. lucida vellera .i. albam lanam. ſerum .i. illoruꝫpopuloꝝ: tyrio veneno. ideſt ſanguine conchilioꝝ: quoꝝcopia apud tyrum inuenitur ad faciendū purpureū colorēHerba dabat eis ſalubres ſomnos: non enim dormiebātin lectis eburneis: ſed in herbis ⁊ lubricus amnis .i. labil̓aqua: dabat eis potum. ⁊ pinꝰ illa arbor altiſſima dabateis vmbras. id eſt vmbroſas habitationes. non enim ī domibꝰ ⁊ in curioſis edificiis habitabant. Nondum hoſpesaliquis exiſtens ſecabat .i. diuidebat nauigando alta .i. ꝓfunda maris. qꝛ adhuc non erat vſus nauiū: nec mercibꝰvndiqꝫ lectis .i. collectis. viderat noua littora .i. alienasterras: qꝛ manebant in patria: tunc in illa etate tacebantſeua claſſica .i. tube vel cornua vocantia homines ad bellum. dicta claſſica a calo quod eſt voco: neqꝫ cruor fuſusacerbis odiis tinxerat .i. madidauerat horrida arma: quiatunc non erat vſus armorum: quid eniꝫ .i. ꝓpter quid. hoſticus furor vellet prior arma mouere cū videret ſeua vulnera: nec videret vlla premia ſanguinis: qꝛ nihil erat proquo pugnarēt. ¶ Nota circa hoc ꝙ dicit prior etas quattuor etates diſtinguūtur ẜm poetas. In prima fuerūt homines boni ⁊ ſimplices paucis ꝯtēti: qui comedebāt glandes bibebant aquā. non colebant vineas. hanc etateꝫ vocabant poete auream. ⁊ erat ſub ſaturno. de qua Boctiuſloꝗt̉ in lr̄a. Scd̓a etas dicebat̉ argentea que erat ſub Ioue cum hoīes magis aſtuti inuenerūt agriculturam. ⁊ ce.perunt inhabitare domos ⁊ plantare vineas. Tertiaꝫ etatē vocabant eneam. in qua homines ꝓpter propriā curāreꝝ ceperūt alios ocpellere: ⁊ ſic aliqualiter malitie dareQuartā etatē vocabant ferreā: qn̄ in tātū habūdabat malicia ⁊ auaricia hoīuꝫ: ꝙ nec fides nec iuſtitia maner̄t ī terra: in qͦ etate nos ſumus: quā in fine Boetius deplangit¶ Nota circa hoc ꝙ dicit inerti luxū. ꝙ inertia ⁊ ociuꝫ ſūtcā luxurie vnde poeta. Ocia ſi tollas periere cupidinis artes. Itē oratiꝰ. Querit̉ egiſtus quare ſit factus adulter.In ꝓmptu cā eſt deſidioſus erat. Eſt āt triplex luxuriaex de ſcholarium diſciplina. quedam conſiſtit in coitu: q̄dā in crapula: ⁊ quedam in veſtitu: ⁊ quelibet eſt fugienda¶ Nota circa hͦ ꝙ dicit: lucida vellera ſeꝝ. ſeres ſunt ꝗdaꝫhoīes apud quos contexit̉ lana de arboribus. fila ergo q̄a vermibus qui dn̄r bonbices oꝑant̉: illa vocat hͨ lucidavellera. ¶ Nota ꝙ thyrus eſt vermis venenoſus in cuiusſanguine in tingitur purpura. Alii dicunt ꝙ ſit genus conchiliorum. in quoꝝ ſanguine intingitur purpura: quoruꝫconchiliorum copia inuenitur apud thirum in inſula.Utinam modo noſtra redirent

LiberIn mores tempora priſcos:Sed ſeuior ignibus ethneFeruens amor ardet habendi.Heu quis primus fuit ille.Auri qui pondera tectiGemmaſqꝫ latere volentesPrecioſa pericula fodit.¶ Utiuam modo noſtra redirent. Hic ph̓ia deplangit preſentem etatē dicens. Utinā noſtra tꝑa .i. ꝯditiōes. noſtritꝑis redirent mō i. redigerent̉. ī priſcos mores .i. ī moresantiquos. ſed heu non eſt ita: ſed amor .i. deſideriū hn̄di.feruēs ſcuior .i. ꝑiculoſior. ignibus ethne. illius montisardet. Heu ꝗs fuit ille ꝗ primꝰ fodit .i. effodit. pondera tecti auri .i. abſconditi: ⁊ effodit gēmas volentes latere ꝙſūt precioſa ꝑicula: qꝛ multi ꝓpter eoꝝ precioſitatē ꝑicuincidunt. ¶ Nota Sen̄. in lib. de diuiſione ſcientiaꝝ commendans priorē etatē dicit. O felix prior etas que tot ꝑtilit ſapientes ꝗbꝰ velut ſtellis fulgentibꝰ mūdi tenebras irradiaret. ſed heu nunc alij terrenis curis īſeruiūt: alij tꝑlis dignitatis ambitiōe inardeſcūt oēs vere circa ſtudiūſapīe elangueſcūt. ¶ Nota ꝙ ethna eſt mons ſicilie ꝗ frquēter ignibus inardeſcit: ad cuius ſil̓itudinē hꝫ ſe auaritia ⁊ cupiditas hoīuꝫ que inſatiabilis nūqͣꝫ penitus extinguitur vn̄ Tullius in lib. de finibꝰ bonoꝝ ⁊ maloꝝ dicit.Cupiditates hoīuꝫ ſunt īſatiabiles que nō mō ſingularesſꝫ vniuerſas familias euertūt. Ex cupiditatibꝰ .n. odia ſeditiones diſcordie bella naſcuntur. ex quibus vitam amariſſimam neceſſe eſt effici.¶ Proſa ſexta ſecundi libri.Uid aūt de dignitatibꝰ potentiaqꝫ diſiram: quas vos vere dignitatis ac ptātiinſcii celo exequatiſ. Que ſi ī improbiſſmū quēqꝫ ceciderit: que īcēdia flāmis ethne erictuantibꝰ: qd̓ diluuiū tātas ſtrages dederit. certe: vti meminiſſe te arbitror: cōſulare īperiū: qd̓libertatis prīcipiū fuerat: ob ſuperbiam cōſuluꝫveſtri veteres obolere cupierūt. Oui ob eandeꝫſuperbiam prius regiū de ciuitate nomē abſtulrāt. At ſi qn̄. quod perrarum eſt probis honoreſdeferāt̉. ꝗd ī eis aliud ꝙͣ probitas vtentiū placetIta ſit vt non virtutibus ex dignitate ſed ex virtutibus dignitatibus honor accedat.¶ Proſa ſexta libri ſecundi.Uid aut de dignitatibꝰ. Hec ē ſexta proſa fſcd̓i. in qua ph̓ia on̄dit ꝙ dignitates ⁊ p̄tatn̄ ſunt magnoꝑe appetende. Et prīo ꝓbat intū de dignitate ⁊ ptāte ſil̓. Scd̓o de ptate difim ibi. Que v̓o. Tertio iterato ſil̓ de dignitate ⁊ p̄tate ibAd hec. Prīo intendit rōnem talem. Illa non ſunt mutū appetenda que cū adueniūt malis faciūt deteriores:bonos nō efficiunt meliores. ſed dignitates ⁊ p̄tātes huiuſmōi ſūt: ſicut declarat ī lr̄a. igit̉ ⁊c. vn̄ dicit ſic. Quiddiſſerā .i. dicā. de dignitatibꝰ. qͣꝫ ꝓ ⁊. potētia qͣs vos ſſcii .i. ignari. vere dignitatis ⁊ prātis exequatis .i. aſſimlatis. celo. i. ſūmo bono q̄ ſi ceciderit ī quēqꝫ īprobiſſimi.i. vicioſiſſimū q̄ īcēdia ethne illiꝰ mōtis dederit tātas ſfireges .i. ꝑicula flāmis cruciuātibꝰ .i. excūtibꝰ. ⁊ ꝙ diluuiuꝫdederit tātas ſtrages ſicut illi mali ꝗbꝰ adueniūt dignitates. q. d. plura mala ꝓueniūt ex dignitatibꝰ ⁊ ptātibꝰ maloꝝ qͣꝫ ex īcendio ignis vel diluuio fluuij. ⁊ ſubdit phia.vti pro ſicut arbitror te meminiſſe veſtri veteres .i. antiqores romani. cupierūt abolere .i. delere. īperiū ꝯſulare. l. dignitatē ꝯſularē ꝑꝑ ſuꝑbiā ꝯſuluꝫ: qd̓ īꝑiū ꝯſulare fueratprincipiū libertatis: qꝛ romani liberius viuebant ſub ꝯſū