Druckschrift 
3 (1498) De consolatione philosophiae.
Entstehung
Seite
23r
Einzelbild herunterladen
 

Secundus

pe nature iſta cōditio ē: vt tm̄ ceteris rebus:ſe cognoſcit: excellat. Eadē tn̄ infra beſtias redigat̉ ſi ſe noſſe deſierit. ceteris animantibusſeſe ignorare natura ē hoībꝰ v̓o vitio venit.Ita ne aūt nullum. Hic ponit ſcd̓am rōnem. ſcd̓o cōcludit manifeſtū errorem hoīuꝫ ibi. qͣꝫ v̓o late. Et talis eſtIlla non ſunt appetenda ꝗbus appetitis putās ſe talibus ornari: facit iniuriā ſuo creatori. ſed bona exteriora ſicut diuitie ſunt hmōi. vt declarat in lr̄a. ergo ⁊c. Et dicitO hoīes nūꝗd nullū bonū eſt ꝓpriū atqꝫ inſitū .i. naturale intrinſecū vobis ita vt queratis bona veſtra ī externisrebꝰ .i. ī extrinſecis rebus. in rebus ſepoſitis .i. a vobisſeorſum poſitis. q. d. īmo in vobis eſt bonum ſi cōſiderare vultis. ſed ſic eſt verſa .i. mutata ꝯditio reꝝ vt aīal diuinum .ſ. qui eſt ſimilis deo: non aliter videatur ſibi ſplēdere niſi in poſſeſſione ſuꝑpellectilis inanimate .i. bono.rum exterioꝝ que ſunt inaīata: alia quidem ab hoīetenta ſunt ſuis bonis: vos āt hoīes deo ꝯſil̓es mēte captatis .i. queritis ornamēta veſtre excellentis nature a rebusinfimis .ſ. inanimatis. qd̓ erroneū eſt nec intelligitis quā iniuriam faciatis veſtro cōditori. ſuple ꝑuertēdo ordi ab eo īſtitutū. Ille .n. ꝯditor voluit humanū genus preare .i. p̄cellere oībꝰ terrenis. ſed vos detruditis vr̄am diitatē infra queqꝫ reꝝ infima. qd̓ ꝓbat̉ ex hoc. Nam ē p̄cioſius eo cuius eſt bonū vos iudicatis viliſſima reꝝ ſicut ſunt dona fortune. eſſe veſtra bona. vos ſubmittitis .i. ſubiicitis voſmetipſos eiſdē veſtra exiſtimatiōei. opinione. hoc īmerito cadit .i. accidit hoī. illa ēꝯditio hūane nature. tum .i. tunc tm̄ excellat ceteris rebus. ſe cognoſcit. eadē tn̄ natura humana redigat̉ īfraheſtias ſi deſierit ſe noſſe. Nam ceteris animantibꝰ natura eſt ignorare ſeſe. ſed hominibus venit .i. ꝓuenit ex vitio. Nota hoī eſt inſitū ꝓpriū bonum qd̓ eſt rectaque ſemꝑ deprecat̉ ad optima. ī cuius actu ſpeculationeconſiſtit felicitas. qꝛ ſapiens maxime eſt felix. io. ethi. homocurans intellectum deo amantiſſimꝰ videtur: ibidemideo non eſt querendū bonum hominibus in rebus externis. Nota homo mente rōne eſt ſil̓is deo. qꝛ ẜm ſenecam. nihil aliud eſt qͣꝫ pars diuini ſpiritus: merſain corpus humanum: Et dicit idem animus rectus eſtquaſi deus in humano corpore hoſꝑitatus. Et idem dicitDiſce potius animū extollere in immēſū. nobilis enī generoſa res eſt. Nota homo ſeipſum ignorans deterior eſt heſtia. vn̄ Boetius in tractatu de ſummo bono allegans cōmentatorem dicit. Ueh. vobis hominibus quide numero beſtiaꝝ cōputati eſtis. diuinum qd̓ in vobis ēnon cognoſcentes ꝓpter qd̓ ad ſuꝑiora aſcenditis: deoſimiles eſtis. Et ſubdit. Diuinū aūt in hoīe vocat intellectum rōnem. Nota nihil ꝓhibet vnum idem eſſenobilius ignobilius quod diuerſificatur ẜm conditionēſeu conſiderationem. Unde qͣꝫuis homo ẜm ſe ſimpliciter ſit nobilior beſtiis. tn̄ inquātum deficit ab aliquo qd̓ ſibi debetur ẜm naturam .ſ. cognoſcere ſe: quod non debe.tur beſtiis ſic eſt ignobilior beſtia. Quā v̓o late patet veſter hic error: qui ornaripoſſe aliꝗd ornamentis exiſtimatis alienis. At idferi neꝗͣt̉. ſi ꝗd ex appoſitis luceat: ipſa ꝗdē ſunt appoſita laudātur: illud v̓o his tectū atqꝫvelatū in ſua nihilominus feditate perdurat.Quā v̓o late pꝫ. Hic ph̓ia concludit manifeſtū erroremhominum dicens. O hoīes qͣꝫ late pꝫ veſter error eriſtimnatis aliꝗd poſſe ornari ornamētis alienis ſed illud fieriſuit. Nam ſi aliꝗd luceat ex appoſitis ſibi ex pulſtudine ꝓpria: tunc appoſita illa laudant̉. ſed illud qd̓ē velalū tectū appoſitis illis: illud nihilominus ꝑduratſdeſt ꝑſeuerat in ſua feditate .i. turpitudine. Nota ſi aliquid eſt fetidum in ſe: eius fetiditas non tollit̉ per ornatū

extrīſecū. vn̄ dicit pocta. Aurea nobilitas luteam ſi veſtiatollam. ideo ſequitur hanc minus eſſe luteam. Et quidam clericus reſpondens mulieri querenti vtruꝫ eſſet pulchra: dixit. O dn̄a pulchra ſunt tibi appenſa. Ego v̓o nego illud eſſe bonū qd̓ noceat habenti. id mentior: minime īquies: Atqui diuitiepoſſidentibus per ſepe nocuerūt. Cum peſſimusꝗſqꝫ eris alieni magis auidus: quicquid vſꝙͣ anri gēmarūqꝫ eſt: ſe ſolū qui hꝫ digniſſimum putat. Tu igitur qui nunc contum gladiūqꝫ ſollicitus pertimeſcis: ſi vite huius callē vacuus viatorintraſſes: coram latrone ſecurus cantares. Oclara opum mortalium beatitudo quā adeptusvbi fueris ſecurus eſſe deſiſti Ego v̓o nego illud eſſe bonum. Hic ponit tertiā rōnētalis eſt. Illud non eſt multū appetēdū qd̓ nocet poſſidenti. ſed diuitie ſepe nocuerūt poſſidentibus. quod declaratex duobus. Prīo qꝛ diuitie faciunt poſſidentes de ſe falſa opinari vel exiſtimare. Scd̓o qꝛ faciūt poſſidētes amiſſa ſecuritate timere. vnde dicit ī lr̄a. Ego ph̓ia nego illudeſſe bonum qd̓ noceat hn̄ti. id mentior īꝗes minime. at pro certe. diuitie perſeꝑe nocuerunt poſſidentibus: qꝛ ꝗſqꝫ homo eo ipſe ē auidus magis alieni eris ipſe putatillū hoīum ſolū digniſſimū. qui hꝫ .i. poſſidet quicꝗd vſqͣꝫeſt auri gēmaꝝ. Tu igitur homo qui in diuitiis conſtitutus nunc ꝑtimeſcis gladiū. qꝫ pro contuꝫ ſi intraſſescallem .i. ſemitā huius vite. tanqꝫ viator vacuus coraꝫ latrone ſecurus cantares. Tunc inuehitur ꝯͣ diuitiaſ. O preclara beatitudo oꝑum mortalium loquitur ironice quaſi dicat minime preclara: quā tu adeptus fueris: ſecurus eſſe deſiſti. Nota diuitie nocent hn̄ti. vn̄ Ariſt. īethi. dicit. Talem ꝗdem errorem hn̄t bona multi cōtingunt detrimēta ex ipſis. multi .n. ꝓpter diuitias perierūt Nota mali tm̄ diuites reputāt eſſe dignos. vnde dicitAmb̓. Ita incubuerunt mores hoīum in admiratione diuitiaꝝ vt nemo niſi diues putet̉ dignus. Nota diuitienon reddūt hoīeꝫ ſecuꝝ. vn̄ Iuuenalis poeta. Paucalꝫ portes argenti vaſcula puri. Nocte iter ingreſſus cōtuꝫgladiumqꝫ timebis. Et mote ad lunam trepidabis arundinis vmbrā. Cantabit vacuus corā latrone viator. Et ſeneca. 14. epl̓a. di. Nudū latro trāſmittit: etiā ī obſeſſa viapauꝑi pax ē.. 74. epl̓a dicit. Quiſꝗs ſe multū fortūe dedit: igentē ſibi naturā ꝑturbatiōis fecit. vna hec via ē adtuta vadēdi externa deſpicere: honeſto contētū eſſe. Metrum quintum libri ſecundi.Elix nimium prior etas.Contenta fidelibus aruis.Nec inerti perdita luxū.Facili que ſera ſolebatꝰIeiunia ſoluere glande.Nec bachica munera noratLiquido confundere melle.Nec lucida vellera ſerumTyrio miſcere veneno.Somnos dabat herba ſalubres.Potum quoqꝫ lubricus amnis.Umbras altiſſima pinus.Nondum maris alta ſecabat.Nec mercibus vndiqꝫ lectisNoua littors viderat hoſpes.Tunc claſſica ſeua tacebant.