Liber

comedam. vſi dicit Ariſt. ibidem. Alimentū propter durabilitatē eſt querēdū: non durabilitasª ꝓpter alimentum.Subdit. Multos noui qui diminuerūt de alimēto ⁊ commeſtione abſtinentes a ſuis appetitibus ⁊ ꝑcentes guleviuentes temperateⁱ per dietas qui fuerunt ſaniſſimi corporis longioris vite ⁊ boni appetitus.¶ Iam v̓o pulchrum variis fulgere veſtibus putas. Quarum ſi grata intuitu ſpēs eſt: aut materie naturam: aut ingenium mirabor artificis.¶ Iam v̓o hic ph̓ia on̄dit ꝙ non ſit gaudenduꝫ de pulchritudine veſtiū tanqͣꝫ de ꝓprio bono. ⁊ arguit ſic. De illiuspulchritudine non eſt gaudendū que non eſt hominis pulchritudo. ſed pulchritudo veſtium nō eſt hoīs pulchritudo. ſed eſt ip̄aꝝ veſtium igit̉ ⁊c. vn̄ dicit in lr̄a. Iam putas pulchrū eſſe .i. tue pulchritudini aſcribendum. fulgerevariis veſtibus. q. d. non debes hoc putare. quaꝝ .ſ. veſtium ſi ſpēs .i. pulchritudo. ā grata .i. delectabilis intuitu.ego mirabor naturā materie veſtium. aut mirabor īgeniūideſt ſubtilitatē artificis veſtē formantis: nihil aſcribēdotibi. ¶ Nota ꝙ ſplendor habitus exterioris non facit hominē meliorē: niſi fulgeat habitus mentiſ interior ī eo. vn̄Sen̄. Nullus dicit gladium eſſe bonum ſi baltheꝰ eius d̓auratus eſt: ⁊ vagina gēmis diſtincta. ſed gladiꝰ bonꝰ eſtqui bn̄ incidit ⁊ bonū acumē hꝫ ⁊ mucro bonus eſt qui oēmunimē rupturus eſt. vn̄ ſunt verſus. Aurea nobilitas liteam ſi veſtiat ollam. Nō ideo ſequit̉ hāc minus eſſe luteam. Item poeta inquit. Cinge caput lauro: tege corpusgemis ⁊ auro. Si fueris pridem remanebis ruſticus idē.¶ An v̓o te longus ordo famuloꝝ facit eſſe felicē.qui ſi vitioſi moribus ſint pernicioſa domus ſarcina. ⁊ ipſi dn̄o vehemēter inimica. Si v̓o probiſint: quonāmodo in tuis opibus aliena probitasnumerabitur. Ex quibus omnibus nihil horumque tu in tuis computas bonis: tuum eſſe bonumliquido monſtratur. Quibus ſi nihil ineſt appetende pulchritudinis: quid eſt ꝙ amiſſis doleasvel leteris retentis: Qd̓ ſi natura pulchra ſunt:quid id tua refert. Nam hec per ſe a tuis quoqꝫopibꝰ ſequeſtrata placuiſſent. Neqꝫ enim iccirco ſūt p̄cioſa ꝙ in tuas venere diuitias. ſed qm̄p̄cioſa videbāt̉: tuis ea diuitiis ānūerar̄ maluiſti¶ An v̓o te longus ordo famuloꝝ. Hic ph̓ia on̄dit nō eſſegloriandū de multitudine famuloꝝ tanqͣꝫ de ꝓprio bono⁊ arguit ſic. Famuli aut ſunt peruerſi in moribꝰ: ⁊ ſic ſuntnociui: aut ſunt bene morigerati: tunc nihil ad te: qꝛ hecprobitas eſt famuloꝝ ⁊ non tua. vn̄ dicitur ī lr̄a. An v̓o lōꝰ ordo famuloꝝ facit te eſſe felicē. qui .ſ. famuli. ſi ſint vitioſi moribus: tunc ſunt ꝑnicioſa ſarcina .i. periculoſū pōdus ipſius domꝰ: ⁊ ſunt vehementer inimica ſarcina ipſidomino. ſi v̓o ſint probi: quonā modo .i. per quē modū.aliena probitas numerabit̉ .i. cōputabit̉ in tuis oꝑibꝰ. q.d. nullo modo. ⁊ tunc concludit de oībꝰ p̄dictis dicens. exꝗbus oībus predictis monſtrat̉ liꝗdo .i. aperte. nihil horum eſſe bonum tuū que tu cōputas ī tuis bōis: ꝗbus ſinihil ineſt appetēde pulchritudinis ſupple que tibi aſcribipoterit ꝗd ē .i. quare eſt. ꝙ tm̄ doleas de amiſſis. vel leteris retentis. ꝙ pro ſed ſi predicta ſunt pulchra natura .i. ꝓpter naturā ꝓpriā. qͥd refert id tua. i. ꝗd ꝑtinet hoc ad te.q. d̓ nihil nam hec ſequeſtrata .i. diuiſa a tuis oꝑibꝰ. ꝑ ſeplacuiſſent. nō .n. iccirco ſūt precioſa ꝙ in tuas venere diuitias. ſed qm̄ tibi videbant̉ precioſa ideo maluiſti ea ānumerare tuis diuitijs. ¶ Nota ꝙ ſerui ꝑuerſi in moribusſunt familiares inimici dn̄i ⁊ totius domus: de ꝗbus poſtea dicet̉ tertio huius. quia ꝓſa. Nō eſt peſtis efficatiorad nocendū qͣꝫ familiaris inimicus. ⁊ ſi vident̉ aliqn̄ ami

ci: hͦ eſt rōne vtilitatis non rōne virtutis. de ꝗbꝰ loꝗt̉ Seneca in de remediis dicēs. Mel muſce ſequūt̉: cadaueralupi: frumenta formice. predam ſequit̉ iſta turba non hominē. Itē Seneca dicit. 41. epl̓a. In hoīe illud laudandūē qd̓ ipſiꝰ ē. ſi familiam formoſam hꝫ ⁊ domū pulchramſi multum ſerit. ſi multū fenerat̉ nihil hoꝝ ī ip̄o ē: ſed circa ip̄ꝫ lauda ī illo qd̓ ꝓpriū ē: qd̓ nec auferri nec eripi pōi¶ Quid aūt tanto fortune ſtrepitu deſideratis. fugare credo indigētiā queritis copiam. Atqꝫ hocvobis in contrarium cedit. Pluribus ꝗppe adminiculis opus eſt ad tuendam precioſe ſuppellectilis varietatē. Uerūqꝫ illud eſt permultis indigere eos: ꝗ permulta poſſident. Cōtraqꝫ minimo indigere qui habundantiā ſuaꝫ nature neceſſitate: non ambitus ſui ſuperfluitate metiantur.¶ Quid aūt tanto fortune ſtrepitu. Hic ph̓ia on̄dit generaliter diuitias non eſſe appetendas magnoꝑe. Et facit ltribꝰ rōnibus. Scd̓am ponit ibi. Ita ne tertiā ibi. Ego v̓onego. Prima rō ē iſta. Illa nō ſunt multū appetēda ꝑhō noͣ cōſeꝗt̉ ea ꝓpter que appetūt̉. ſꝫ ꝑ diuitias hō nocōieꝗt̉ ea ꝓpter que diuitie appetūt̉. appetūt̉ enī diuitieꝓpter fugam indigentie quā fugam indigentie hō nō conſeꝗt̉ ꝑ diuitias. ſicut declarat in lr̄a dicens. Quid aūt tanto ſtrepitu .i. labore deſideratis .i. cū deſiderio īſiſtitis fortune credo vos queritis fugare īdigentiā copia .i. diuitiisq. d. ideo deſideratis diuitias vt ſuppleatis veſtram indigentiā. ſed hoc cedit vobis in contrarium. qꝛ pluribus adminiculis .i. adiutoriis. eſt opus ad tuendam varietatemprecioſe ſuꝑpellectilis .i. poſſeſſionis. verūqꝫ illud eſt. permultis eos indigere qui ꝑmulta poſſident. ⁊ etiam ꝯͣ. i. ꝑꝯtrariū. illi minimo indigent ꝗ mētiantur .i. menſurāt ſuāhabundantiā. nō ſuꝑfluitate ambitus .i. cupiditatis. ſedneceſſitate nature. ¶ Nota ẜm Senecam. ꝑmultis īdigētqui permulta poſſident. ꝓpter ꝙ multe diuitie nō fugātindigentiam. ſed magis excitant. vnde poeta. Nulla ditari ratione poteſtis auari. Uos faciunt inopes quas cumulatis opes. ¶ Nota circa hoc ꝙ dicit nimium indigentdicit Seneca. 62. epl̓a. Thaurus pauciſſimorum ingeꝫaſcuis implet̉. ⁊ vna ſilua pluribus elephātibus ſufficithomo terre paſcit̉ ⁊ mari. ꝗd igit̉ tam inſatiabileꝫ ventrēnatura dedit nobis: cū tam modica corpora nobis dederit vt faſtiſſimoꝝ edaciſſimorūqꝫ aīaliū auiditatem vinceremus. quātulum eniꝫ eſt qd̓ nature datur: paruo illa edicat̉. nō fames noſtri ventris nobis magno conſtat: ſꝫ ambitio. ventri aūt obedientes loco animalium numeremurnon hominum.¶ Ita ne aūt nullum eſt propriū vobis atqꝫ inſitūbonum vt in externis ac ſepoſitis rebus bona veſtra queratis. Sic rerum verſa cōditio eſt: vt diuinum merito rationis animal: nō aliter ſibi ſplēdere niſi inanimate ſuppellectilis poſſeſſione videatur. Et alia quidem ſuis rebus cōtenta ſuntvos autem deo mente conſimiles: ab rebus infimis excellentis nature ornamenta captatis. necintelligitis quantam conditori veſtro faciatis iniuriam. Ille genus humanum terrenis omnibꝰpreſtare voluit. vos dignitatem veſtram infraqueqꝫ inſima detruditis. Nam ſi omne cuiuſqꝫbonum: eo cuius eſt conſtat eſſe precioſius. cumviliſſima rerum veſtra bona eſſe iudicatis: eiſdem voſmetipſos veſtra exiſtimatione ſubmittitis. quod ꝗdē haud īmerito cadit. Humane appe nature