Liber

feliciſſimū genus eſt infortunii fuiſe feliceꝫ. P.¶ Proſa quarta libri ſecundi.Um ego vera inquam. Hec eſt quarta proſahuiuſ ſecundi. in qua philoſophia probat boeAI EAtio non eſſe conquerenduꝫ de fortuna propter¶ S hoetius confitetur ſe fuiſſe felicem deplangēspreſentia bona que ſibi dereliquit. Et primopreſentē infelicitateꝫ. ſecundo philoſophia oſtendit ipſumeſſe felicem in preſenti ibi. Sed ꝙ tu. dicit ergo boetius.O philoſophia nutrix omnium virtutuꝫ tu commemorasvera. nec poſſum inficiari. ideſt negare. velociſſimum curſum. ideſt receſſum mee proſperitatis: ſed hoc eſt quod coquit. ideſt anxiat. vehementer me recolentem preteritamproſperitatem. Nam in omni aduerſitate fortune infeliciſſimum genus infortunii eſt fuiſſe felicem ⁊ iam non eſſe.¶ Nota philoſophia dicitur nutrix omnium virtutum. qꝛomnis virtus conſiſtit in medio. medium non attingiturniſi rectaratiōe: que recta ratio eſt ſapiētie ⁊ philoſophie¶ Item cum philoſophia diuidatur in practicam ⁊ ſpeculatiuam: ipſa includit prudentiam que eſt recta ratio agibilium ex. 6. ethi. prudentia auteꝫ colligata eſt omnibus virtutibus ex eodeꝫ. 6. propterea philoſophia dicitur nutrixomnium virtutum: ¶ Nota ꝙ recordatio preterite felicitatis coquit hominem. ideo dicit ſeneca. 65. epiſtola. Illd̓agamus ut iocunda nobis fiat amiſſorū recordatio. hocautem contingit cum animus preparatus eſt ad amiſſionem eorum. ¶ Nota ꝙ duplex eſt infortunium. quoddaꝫcontinuum. aliud interpollatum ſiue diſcontinuum. primum infortunium: eſt infelix. ſecundum eſt infeliciſſimuꝫInfortunium enim continuum ex conſuetudine minuſ nōcet. quia dicit ſeneca. in lib̓. de tranquil. aī. Tollerabiliuſeſt bona non acquirere. quam acquiſita amittere. ideoqꝫletiores videbis quos fortuna nunqͣꝫ reſpexit: quaꝫ quosdeſeruit. Item dicit in lib̓. de conſoli. filii helye. vnuꝫ habet bonum aſſidua infelicitas. ꝙ illos indurat quos vexatInfortunium autem diſcontinuum eſt cum aliquis mutatur de aduerſitate in proſperitatem: et iterum de proſperitate in aduerſitatem. ⁊ tale eſt infeliciſſimum genus: qꝛſepe deiicit hominem in deſperationem. vnde Samarienẜ. alias pau hein. O bona proſperitas vbi nunc es. nūcmea verſa eſt In luctum cythara. ſit lachrymoſa lira. Omala dulcedo ſubitoqꝫ abſumpta veneno. Queque recōpenſas melleo fellegraui.¶ Sed quod tu inquit falſe opinionis ſuppliciuꝫluis: id rebus iure imputare non poſſis. Nam ſite hoc inane nomen fortuite felicitatis mouet;quam plurimis maximiſqꝫ habundes mecumreputes licet: Igitur ſi quod in omni fortune tuecenſu precioſiſſimum poſſidebas: id tibi diuinitus illeſum adhuc inuiolatumqꝫ ſeruatur: poteris ne meliora queqꝫ retinēs de infortunio iurecauſari. At qui viget incolumis illud precioſiſſimum humani generis decus. Symachus ſocer ⁊ quod vite precio non ſegnis emeres. Uirtotus ex ſapientia virtutibuſqꝫ factus ſuarum ſecurus: tuis ingemiſcit iniuriis. Uiuit vxor ingenio modeſta: pudicitie pudore precellenſ⁊ ut omnes dotes eius breuiter includam: patri ſimilis.Uiuit inquam tibi que tantum vite huius exoſaſpiritum ſeruat. Quo vno felicitatem minui tuaꝫvel ipſa conceſſerim. tui deſiderio lachrymis acdolore tabeſcit. Quid dicam liberoſ conſulareſquorum iam ut in id etatis pueris vel paterni vl̓

auiti ſpecimen elucet ingenii.¶ Sed ꝙ tu inquit falſe opinionis. Hic philoſophia oſtendit boetium in preſenti eſſe felicem propter multa bonaque adhuc poſſidet ſecundo probat felicitatem fortuitamnulli poſſe totaliter euenire. tertio probat veram felicitatein bonis fortuitis non conſiſtere. ſecunda ibi. Quis eſtenim. tertia ibi. Atqꝫ ut agnoſcas. Primo ponit philoſophia ꝙ non debet querulari boetius de infortunio. cunhabundet adhuc pluribus bonis. ⁊ illa bona philoſophiaenumerat. Secundo ipſa conſolatur eum ibi. Cum igiturDicit primo. O boeti ꝙ tu luis. ideſt patiaris ſuppliciumfalſe opinionis id .i. illud non poſſis iure imputare rebuenam ſi mouet te inane nomen fortuite felicitatis. licet. ideſt licitum eſt. ut tu reputes. ideſt computes. mecum. q̄plurimis.qꝫ pro et. maximis bonis habundes: ſi igitur illud bonum tibi ſeruatur diuinitus illeſum. qꝫ pro ⁊. inuiolatum quod tu poſſidebas precioſiſſimum in omni cenſuideſt theſauro tue fortune. poteris ne. retinens queqꝫ meliora iure cauſari. ideſt conqueri de infortunio. quaſi di.non. Tunc enumerat bona eius atqꝫ pro certe. illud precioſiſſimum decus humani generis. ſcilicet Symachusſocer tuus. iſte viget. ideſt floret vel viuit. incolumis. ideſtſanus. quod ſupple decus nō ſegnis. ideſt nō tardus. emeres precio vite. quaſi di. tu tantum diligis eum ꝙ vitamtuam pro eo exponeres Symachus vir totus factus ex ſapientia ⁊ virtutibus. ille ſecurus ſuarum ſupple iniuriarum. ingemiſcit de tuis iniuriis. viuit vxor tua modeſta igenio: precellens pudore pudicitie: ⁊ ut includam breuiteomnes dotes. ideſt virtutes eius. ipſa eſt ſimilis patri ſuoſcilicet ſimacho. ⁊ ipſa exiſtens exoſa. ideſt tedioſa huiusvite. tantum tibi ſeruat ſpiritum. ideſt tantum ipſa viuitpropter te. quo .i. in quo vno ego conceſſerī tuam felicittem minui ſuꝑle ꝙ vxor tua tabeſcit ideſt triſtatur lachmis ac dolore deſiderio tui: quid dicam liberos tuos corſulares. quorum ſpecimen .i. ſimilitudo ingenii paterni.ideſt tui vel auiti .i. aui ipſorum. ſcilicet ſimachi. qui fuiauus ipſorum ex parte matris. elucet ut in id etatis puerit.q. d. liberi tui ſunt ſimiles patri ⁊ auo ipſorum in prudētia inqͣꝫtum etas permittit. ¶ Notandum ſicut inferiusprobabitur. ꝙ in rebus fortuitis non poteſt conſiſtere vera felicitas Ideo illi qui adeptione talium rerum felicesſe exiſtimabant. ⁊ ex amiſſione earum infelices falſa opinione decipiebantur. ⁊ licet in opinione eorum ſic eſſet:non tamen erat in re. Ideo dicit philoſophia ad boetiumꝙ tu falſe opinionis ſuꝑlicium luis. id rebus imputare non poſſis. ¶ Nota ſupplicium falſe opinionis eſt inanimo non in re. vnde ſene. 17. epl̓a. Multis paraſſe diuitias non fuit finis miſeriarum: ſed mutatio animoruꝫ. nehoc miror. non enim in rebus eſt vicium ſed in animo. ſepius enim opinione qͣꝫ re laboramus. ergo infortuniumboetii non erat imputandum rebus quia non erat. ſed imputandum fuit ſue falſe opinioni. ¶ Nota ꝙ ph̓ia oſtendit preſentem felicitatem in tribus conſiſtere .ſ. in amicis.in vxorē pudica. ⁊ filiorum ſuorum prudentia. Primo.enim ad felicitatem requiruntur amici. Nam amicus eſtprecioſiſſimum genus diuitiarum ex. 8. proſa huius ſecūdi. Et. ariſto. 9. ethi. Nemo eligit viuere ſine amicis habens reliqua bona. Et ẜm tulliuꝫ in lib̓. de amicitia. Quiamicitiam tollit de mundo ſolem tollere videtur. Et ſeneca in de remediis fortuitorum: nihil eſt peius qͣꝫ amicosnon habere ſi amicum perdidiſti alium quere. ⁊ ibi eumqueras vbi inuenias. quere inter artes liberales. inter recta ⁊ honeſta officia. quere in laboribus. ad menſam iſtares non queritur. Secundo requiritur ad felicitatem politicam vxor pudica que rara eſt. vnde ſene. in de remediisfort. Multe inter probas matrimonialis ordinis ceperūteſſe exempla meretricularum: qͣꝫ multas ex coniugibusoptimis peſſimas videmus. ex diligentiſſimis diſſolutiſſimas: ex liberaliſſimis rapaciſſimas. Etiam ſi bonaꝫ vxo