Secundus

fortuitis manendi fides. vltimus tamē vite dieſmors quedam fortune eſt etiam manētis. Quidergo referre putas. Tu ne illam moriendo deſeras: ante illa fugiendo deſerat.5 Quod ſi idciro te fortunatū eſſe. Hic ph̓ia excludit quādam obiectiōem. poſſet aliquis dicere. hec predicta bonanon faciunt me felicem qꝛ ſunt ꝑtranſita. hāc obiectioneꝫexcludit ph̓ia dicēs. Qd̓ ꝓ ſed. ſi nō eſtimas te fortunatū.i. felicem: qm̄ illa abierunt que tunc videbant̉ leta. etiamnon eſt qd̓ .i. ꝑꝑ qd̓. tu putes .i. eſtimes te miſeꝝ qm̄ q̄ nūccredunt̉ .i. vident̉ meſta pretereunt. An nūc pro nunquidtu. veniſti primum in hanc ſcenam .i. vmbram vite. ſubitus .j. improuiſus. qꝫ pro ⁊. hoſpes .i. aduena. vt ignoresque gerantur in hac vita. ne pro nunꝗd reris .i. opinarisvllam conſtantiā ineſſe humanis rebus. cum ipſum hominem ſepe diſſoluat velox hora mortis. nam ſi fortuitiſrebus eſt fides ꝑmanendi. licet rara. tn̄ vltimus dieſ viteeſt quedam mors fortune. etiam manentis fortune. quidigitur putas referre .i. diſtare. ne. i. an tu deſeras illaꝫ fortunam moriendo. an pro vel illa te deſerat fugiendo. q. dnihil refert quantum ad inconſtantiam fortune: ſiue fortuna hominē deſerat ſiue deſeratur. manifeſtum eſt ꝙ ꝑmanere non p̄t. ¶ Nota ꝙ in rebus humanis non ſit conſtantia. Cuius rō eſt. In iſto quod eſt genituꝫ nulla eſt cōſtantia: qꝛ nihil eſt genitum quod non eſt corruptibile ⁊non permanēs: ſed res humane ſunt genite ⁊ ꝓducte ergo⁊cͣ. ¶ Notandum ꝙ non eſt durabilis fortūe proſperitasqꝛ ipſā cito fugat aduerſitas. vn̄ Gāfre. in poetria. Omnibus ne crede tuis. ⁊ tꝑe paruo. Illuxere tibi. mox ſuntclauſura ſerenum. Nubila fata diem: inducentqꝫ crepuſcula noctem. ꝑꝑ quod non eſt adhibenda fides rebus fortuitis. ¶ Nota ꝙ ph̓ia tangit vnam rōnem ꝙ fortuna nōſit conſtans que talis eſt. Homo non eſt conſtaus. ergonec fortuna: antecedens pꝫ: qꝛ hoīem ſepe diſſoluit velorhora mortis. conſequentia probatur ex hoc qꝛ fortuna nōhabet eſſe niſi circa hominem: cum ſit in agentibus a propoſito. 2. ph̓ico. gͦ dicit ph̓ia nihil differt quo ad inconſtātiam fortune. ſiue fortuna derelinquat hominem fugiendo: ſiue homo derelinquat ipſam moriēdo quocunqꝫ modo fiat ſemper ipſa eſt inconſtans ⁊ non permanens.Metrum tertium ſecundi libri.Um polo phebus roſeis quadrigisLucem ſpargere ceperit.Pallet albentes hebetata vultusFlammis ſtella prementibus.Cum nemus flatu zephiri tepentisUernis irrubuit roſiſ.Spiret inſanum nebuloſus auſterIam ſpinis abeat decus.Sepe tranquillo radiat ſe renoImmotis mare fluctibus.Sepe feruentes aquilo procellasUerſo concitat equore.Rara ſi conſtat ſua forma mundoSi tantas variat vices.Crede fortunis hominum caducis:Bonis crede fugacibus.Conſtat eterna poſitumqꝫ lege eſt.Ut conſtet gentium nihil.A¶ Metrum tertium libri ſecundi.Um polo phebus roſeis quadrigis. Iſtud eſt¶☞ metrum tertium huius ſecundi. cuius. primu

verſus dr̄ ſaphicuſ ab luētore. trochaicꝰ a pede predn̄ante.Metrū āt ſecundi verſus dicitur gliconicum ab inuentorecoriambicum a pede predominante. In hoc ergo metrophia declarat tribus exemplis mutabilitatem mundanorum. Primum exemplum eſt de corporibus celeſtibustale. Sole lucente in cclo tunc obſcuratur lumen aliarumſtellarum. Ecce mutatio ſtellarum quo ad lumen quod tamen plus apparebat tempore noctis: ſed ſole nobis lucente non apparet. vnde dicit in littera. Cum phebus .i. ſol ceperit .i. inceperit. ſꝑargere .i. emittere lucem. roſeis quadrigis ideſt roſeo curru. ſtella hebetata ideſt obſcurata. flammis ideſt luminibus ſolis prementibus. ipſa pallet ideſtpallida fit ẜm albentes vultus. Secundum exemplum eſtin terre naſcentibus tale. zephiro flante terra ornatur floribus: ſed auſtro flante flores deficiunt. Ecce mutatio in terre naſcentibus. vnde dicit in littera. Cum ideſt quandonemus irrubuit vernis ideſt vernalibus roſis. flatu zephiri tepentis ideſt calentis. ſi auſter nebuloſus ſpiret ideſt flare inceperit. inſanum ideſt inſane. iaꝫ decus roſarū. abeatſpinis ideſt recedat de ſpinis. Tertium exemplum eſt demare tale. Quando mare nō agitatur ventis apparet trāquillum. ſed ventis agitatum efficitur tempeſtuoſuꝫ. Eccemutabilitas. mariſ. vnde dicit ī littera. Sepe mare radiatideſt ſplendet. tranquillo ſereno ideſt ſerena tranquillitateimmotis ideſt non motis fluctibus Sepe aquilo concitatideſt prouocat. feruentes procellas ideſt tempeſtates. verſo equore ideſt moto mari. Tūc hortatur philoſophia necredamus bonis fortune: dicens. Si mundo conſtat ideſtpermanet ſua forma raraut ex dictis patet ⁊ ſi mundusvariat tantas vices. ideſt alternationes. tunc crede caducis. ideſt tranſitoriiſ fortunis hominum ideſt noli credere⁊ loquitur ironice. debet enim intelligi per contrariū. crede ideſt noli. credere bonis fugacibus: qualia ſunt bōa fortune. quod patet ex hoc: quia conſtat ideſt manifeſtum eſt⁊ eſt poſitum ideſt ſtabilituꝫ. eterna lege. ideſt diuina legeut nihil genitum conſtet. ideſt immutabiliter permaneat.¶ Nota ꝙ poete attribuunt ſoli quadrigam. que dicitura numero quattuor equorum. Poete enim fingūt curruꝫſolis trahi quattuor equis. propter quattuor diuerſitatesſolis. Nam ſol cum oritur eſt rubeus. hora tertia ſplendens hora meridiei eſt feruens: ſed hora veſpertina eſt tepens. Lune vero attribuunt bigam propter duas proprietates lune Nam luna virtualiter eſt frigida ⁊ humida.¶ Nota circa hoc ꝙ dicit crede fortuitis bonis: ſeneca dicit in li. de conſolatione filii helye. Nunqͣꝫ ego fortunecredidi: que cum mecum videretur pacem agere. omniaquecunqꝫ in me indulgentiſſime conferebat pecuniaꝫ. honores. gratiam. eo loco poſui. vnde poſſet ſine motu meorepetere. Interuallum magnum inter me ⁊ ipſam habui.itaqꝫ nec illa abſtulit nec euulſit. neminem aduerſa fortuna comminuit. niſi quem ſecunda decepit. fortuna fortesmetuit. gnauos expauit. opes auferre poteſt: animū aūtſurripere non poteſt. ¶ Nota ꝙ philoſophia bona fortune appellat caduca. quia dicit Senecͣ. 78. epiſtola. Omnia iſta in que fortuna dominiuꝫ exercet ſua ſunt ſicut pecunie honores imbecilla ſunt fluida mortalia ſunt ⁊ paſſiones incerte. ¶ Nota dicit nulluꝫ genitum eſſe conſtāsdicit ſeneca epiſtola preallegata. Omnia mortalia minuūtur. cadunt. deſeruntur decreſcunt. exhauriuntur. itaqꝫ inillis in ſorte cauſa incerta inequalitas eſt. diuinorum autem vna natura eſt.¶ Proſa quarta libri ſecundi.Um ego vera inquā cōmemoras. OAlꝫvirtutum omnium nutrix: nec inficiaripoſſum proſperitatis mee velociſſimuꝫcurſum. ſed hoc eſt quod recolentem vehementius coquit. Nam in omni aduerſitate fortune ī