Liber

genus eſt. prius charus ꝙͣ proximus eſſe cepiſti.Quis non te feliciſſimū cum tanto ſplendore ſocerorum cum coniugis pudore cum maſculinequoqꝫ prolis opportunitateqꝫ p̄dicabit.¶ Uerūtn̄ ne te exiſtimari miſeꝝ velliſ. Hic ph̓ia enumeratbona fortune Boetio collata rōne quoꝝ non debuit ſe eſtimare miſerum. Et primo enumerat bona p̄terita q̄ ipſumfelicem fecerūt. poſtea enumerat in quarta proſa bona q̄ipſum in pn̄ti felicem on̄dunt. Primo igit̉ ph̓ia deſcribitfelicitateꝫ ſuam preteritaꝫ. Scd̓o excludit quādā obiectionem ibi. Qd̓ ſi iccirco. Primo enumerat quedā bōa cōmunia. ſcd̓o magis ſpecialia. ſcd̓a ibi. Preterea libet. primo dicit. O Boeti ne .i. non velis te exiſtimari miſerum.nunꝗd oblitꝰ es numeꝝ. qꝫ pro ⁊. modū felicitatis tue. taceo .i. pertranſeo. ꝙ te deſolatum .i. priuatū. parente .i. patre ⁊ matre cura ſummoꝝ viroꝝ .i. conſuluꝫ romanorū teſuſcepit. ⁊ tu delectus .i. de alijs electus in affinitatē prīci.pum ciuitatis cepiſti prius eſſe charus qͣꝫ ꝓximus. quodeſt precioſiſſimū genus ꝓpinquitatis. quis non predicabit feliciſſimum cum tanto ſplendore tuoꝝ ſoceroꝝ. cumtanto pudore coniugis .i. vxoris. ⁊ cū opportunitate .i. opportuna felicitate maſculine prolis. q. d. nullus eſt qui nōiudicauerit te felicem in his. ¶ Nota ꝙ triplex eſt genuspropinquitatis. Primum qd̓ ꝯtrahit̉ ex genealogia: ⁊ intali ꝓpinquitate aliꝗs ſimul efficitur proximus ⁊ charus.nam frater fratri eſt charus ⁊ ꝓpinquus. Alia ē ꝓpinquitas que ꝯͣhit̉ ex matrimonio. ⁊ vocat̉ affinitas: ⁊ in taliꝓpinquitate aliquis prius efficit̉ ꝓpinquus qͣꝫ charꝰ. tertia ꝓpinquitas contrahit̉ ex bonis moribus ⁊ virtutibus⁊ hͦ eſt precioſiſſimū genꝰ ꝓpinquitatis: ⁊ in tali alias priꝰefficitur charus qͣꝫ propinquꝰ. ⁊ ſic Boetius p̄us factusfuit romanis principibus charus rōne virtutis qͣꝫ ꝓpinquus matrimoniū ꝯtrahendo cū eis. ¶ Nota ꝙ ph̓ia dicit Boetium fuiſſe felicem ſplendore ſocerorum in plurali. cum tn̄ non habuerit niſi vnum ſoceꝝ. Nam ſocer dicitur cuius filiam aliꝗs ducit ⁊ non legit̉ ꝙ Boetius habuit duas vxores. Ad hoc pōt dici. ꝙ hic accipitur ſocerlarge. non tm̄ pro pr̄e vxoriſ. ſed ēt pro fratre ꝗ large ēt p̄dici ſocer. gͦ dic̄ pluralit̉ ſoceꝝ. ¶ Nota ꝙ ex tribꝰ ph̓iadic̄ Boetiū felicē fuiſſe. ex hōeſtate ſoceroꝝ. ex pudore cōiugis. ex opportunitate maſculine prolis .i. ſuoꝝ filiorum¶ Pretereo: libet eniꝫ preterire cōia. aſſumptaſin adoleſcentia negatas ſenibus dignitates: adſingulareꝫ felicitatis tue cumulū vēire delectat.¶ Pretereo libet enī preterire cōia. Hic ph̓ia enumerat q̄dam bona ſpecialia: ex ꝗbus Boetius non dꝫ ſe eſtimaremiſeꝝ. Et dicit ego pretereo .i. ꝑtranſire volo: qꝛ mihi libet preterire cōia ſuple bona: ⁊ delectat me vēire ad ſingularem .i. ſpecialem cumulum tue felicitatiſ .ſ. ad ſumptasdignitates in adoleſcentia negatas ſenibus. Et ſubdit.¶ Si quis reꝝ mortaliū fructus vllum beatitudinis pōdus habet. poterit ne illius memoria luciſquātalibet ingruentium maloꝝ mole deleri. Cūduoſ pariter conſules liberos tuos domo prouehi ſub frequentia patrum: ſub plebis alacritatevidiſti: cum eiſdem in curia currules inſidentibus tu regie laudis orator ingenii gloriam facūdie meruiſti. cum in circo duorum medius conſulum circunfuſe multitudinis expectationemtriumphali largitione ſatiaſti. dediſti. vt opinorverba fortune dū te illa demulcet: dū te vt ſuasdelitias fouet. Munus qd̓ nulli vnꝙͣ priuato cōmodauerat abſtuliſti Uis ne ergo cum fortuna

calculum ponere: Nunc te primuꝫ liuenti oculo ꝑſtrinxit. Si numerū modūqꝫ letorū triſtiū vecōſideres adhuc te felicem negare non poſſis.¶ Si quis fructus rerum mortalium hꝫ vlluꝫ pondus beatitudinis .i. ſi ꝑꝑ aliquod tꝑale bonuꝫ homo dꝫ dici felixpoterit ne memoria illius lucis .i. tue felicitatis. quaꝫ iādicam deleri quantalibet mole .i. quocūqꝫ pondere ingruentium maloꝝ. q. d. non pōt deleri. ⁊ que eſt illa felicitascum tu vidiſti liberos tuos .i. ſilios tuos. pariter conſules electos. ꝓuehi .i. duci de domo tua. ſub frequentiai. diligentia patruꝫ .ſ. ſenioruꝫ. ⁊ ſub alacritate .i. ſub gaudio ꝑlebis. ⁊ cum tu eiſdem filiis tuis īſidentibus currules.i. ſedes iudiciarias. orator .i. p̄dicator regie laudis meruiſti gloriam ingenii ⁊ facundie cum tu medius in circo.i. in circundatione. duorum conſulum .ſ. filiorum tuoruꝫſatiaſti expectationeꝫ circumfuſe multitudinis. triumphali largitione .i. victoriali triumphatione. vt ego oꝑinor tudediſti verba .i. deceptiones fortune dum te illa demulcetdum te fouet vt ſuas delitias. tu abſtuliſti munus qd̓ niqͣꝫ commodauerat vlli .i. alicui. priuato .i. extraneo. vine ergo cum fortuna ponere calculum .i. computationemnunc ipſa fortuna primū ꝑſtrinxit te oculo liuenti. ideſtuido ſi conſideres numerum ⁊ modum letorum. ve provel triſtiū .i. proſperitatis ⁊ aduerſitatis adhuc non poſſiste negare feliceꝫ. ¶ Nota ph̓ia per hoc ꝙ dicit pretereo ⁊prius dixit taceo. vtitur quodam colore rhetorico qui dicitur occupatio. ⁊ diffinitur ſic a Tullio. Occuꝑatio eſt cuꝫdicimus nos preterire: aut neſcire: aut nolle dicere illudquod tn̄ maxime dicimus. ¶ Nota ꝙ mos erat romano.rum ante. z0. ānos nulli conferre aliquam dignitatem. niſi propter ſingulareꝫ dignitatem vel probitatem. velpublice rei euidentem vtilitateꝫ. Boetius autem in adoſcentia ante. 30. ānos electꝰ fuit in conſulē. ⁊ hoc ph̓ia vocat felicitatem cōem. non ꝙ cōiter oībus hoc concederet̉ſed qꝛ non ſolum Boetio ſꝫ alijs paucis hoc accidit. Rfert .n. Tullius in li. de amicitia. ꝙ Scipio ante. 30. ānosbis factus eſt conſul. Sil̓r germanicus inuenis conſul factus eſt ante. 30. annos. ſed ſingulareꝫ felicitatem Boetiitangit dicens. Cum duos pariter conſules. ¶ Nota ꝙ ẜIſido. in lib. ethymo. currules erant ſedes in ꝗbus magſtratus ſedentes iura reddebant. Et dicuntur currules:currū: qꝛ tali ſede vtebant̉ in curru iudices quo vehebātur vt expeditius ppl̓o iudicia redderent. ¶ Nota ꝙ conſuetudo erat apud romanos in electione conſulum habere ſermonē ad ppl̓um de laudibus regum ⁊ electorum inmagiſtratū: ⁊ ſi bene predicabant: inde gl̓iam conſeq̄bihuiuſmodi ſermonē fecit Boetius in electōe ſuoꝝ filioriin conſules: ⁊ ex inde ſua gl̓ia fuit geminata. Et qꝛ ſimilſermo conſueuit fieri in triumphis in laudem eoꝝ qui obtinuerant victoriam: ideo huiuſmodi ſermonem vocat triumphalem largitioneꝫ. ¶ Nota qui bonum aliquod premittit ⁊ non adimplet: ille dat verba ⁊ non rem. ⁊ ſic decipit. ergo dicit ph̓ia. dediſti fortūe verba .i. deceptiones ꝓmittendo ei aliquid bōi ꝙ ipſa te ita fouet. ¶ Nota ꝙ caculus in vna ſignificatione eſt paruus lapillus qui calcedo non ledit. ⁊ qꝛ talibus lapillis vtebantur antiqui in cōputando. ideo calculare vel calculum ponere ponitur procomputare vel pro rōnem facere. ergo dicit ph̓ia. visᵉ necum fortuna calculum ponere quaſi dicat non debeſſi cōputabis cuꝫ ea. ipſa inueniet te multo feliciorēqͣꝫ miſerū.¶ Quod ſi idcirco te fortunatū eſſe non eſtimasqm̄ que tunc leta videbantur abierunt. Non eſtqd̓ te miſerū putes: qm̄ que nunc meſta creduntur pretereunt. An tu in hanc vite ſcenam nuncprimum ſubitus hoſpeſqꝫ veniſti. vllam ne humaniſ rebus ineſſe conſtantiam reris. cum ſepeip̄m hoīem velox hora diſſoluat: Nā ⁊ ſi rara ēfortuitis