Secundus

pertra trahit. Sic ergo primatū venerandaqꝫ ſceptra tenebo. Et pro velle meo. mel tibi felqꝫ dabo.¶ Proſa ſecunda ſecundi libri.¶¶ ¶ Ellem aūt pauca tecum fortune ipſiusVverbis agitare. Tu igitur an ius poſtuA et animaduerte.¶ Proſa ſecunda ſecundi libri.Ellem autem pauca. Hic incipit proſa ſecūdahuius ſecūdi in qua ph̓ia probat Boetio noneſſe cōquerendū de fortuna: qꝛ nihil ſibi abſtulit ⁊ introducit fortunā alloquētē Boetium. ⁊Adiuiditur quia primo perſuadet Boetio introductionē fortune. ſcd̓o introducit eaꝫ ibi. ꝗd tu homo. primo ph̓ia dicit o bocti ego ph̓ia vellem tecū pauca agitare.j. diſcutere verbis ipſius fortune. tu v̓o aniaduerte an ius.i. iuſticia poſtulet hoc. ¶ Nota ꝙ ſimilitudo oratiōis qn̄qꝫ generat faſtidiū iō qn̄qꝫ ipſam oꝫ mutari. Un̄ Tullius. lib. rheto. dicit. Sermonem in dicendo cōmutari oꝫ vtſacile ſacietas varietate vitetur. ideo ph̓ia hͦ variat orationem per introductionem noue perſone vtendo proſopopeya. que figura a Tullio vocatur conformatio. periuadetigit̉ ph̓ia boetio introductionē fortū. dicens. Uelle āt ⁊cͣ¶ Quid tu o homo ream me quotidianis agis q̄relis. Quā tibi fecimus iniuriam. Que tibi detraximus bona. Quouis iudice de opum dignitatumqꝫ mecum poſſeſſione contende. Et ſi cuiuſꝙͣ mortalium proprium quid horum eſſe monſtraueris: ego ea tua fuiſſe que repetis ſponte concedaꝫ. Cum te matris vtero natura produxit nudum rebus omnibus inopemqꝫ ſuſcepi: te meisoperibus foui. ⁊ quid te nunc impatientem noſtrifacit. fauore prona īdulgentius educaui. Et oīuꝫque mei ſunt iuris affluentia ⁊ ſplendore circundedi. nunc mihi retrahere manum libet. habesgratias velut vſus alienis: non habes ius querele. tanꝙͣ prorſus tua perdideris.CQuid tu o homo. Hic ph̓ia introducit fortunam alloq̄rlem Boetium que oſtendit querimoniam ipſius eſſe iniu.ſtam quia nihil ſibi abſtulit. primo ergo fortuna oſtenditꝙ nihil boctio iniuſte abſtulit. ſecundo quandam reſponſionem boetii excludit ibi. An tu mores. primo facit quodictum eſt. ſecundo reſpondet tacite queſtioni ibi. an ego.rimo dicit fortuna ad boetiuꝫ. O tu homo quid agis .i.veras vel facis me ream quotidianis .i. aſſiduis querelis.f. d. facere non deberes. quā tibi fecimꝰ iniuriā. q. d. nullam. que tua bona tibi detraximus. q. d. nulla cōtende metu in iudicio de poſſeſſione opū ⁊ dignitatum coram quoſꝫ iudice. ⁊ ſi monſtraueris aliquid eſſe proprium hoꝝnoꝝ cuiuſqͣꝫ mortalium. ego ſponte concedam tibi eaque repetis fuiſſe tua: ꝙ autem non ſint tua nec alicuiꝰ hominis propria probo tibi. qꝛ cū natura ꝓduxit te de vteromatris ego ſuſcepi te nudum ⁊ inopem .i. carentem omnibus rebus ⁊ foui te meis operibus ⁊ ego prona .i. prōptaeducaui .i. nutriui. te indulgentius .i. clemētius. fauore .i.dr̄a mea. quid te nunc facit impatientem nr̄i .i. contra nosqꝛ ſi boctius a principio non fuiſſet nutritꝰ ꝓſperitate fortune nō fuiſſet īpatiens de amiſſione eius. Et ſubdit. Egocircūdēdi te affluentia ⁊ ſplendore oīum bonorum que ſūtmei iuris .i. ptātiſ. nunc autem libet .i. placet mihi retrah.re manu. tu habes gratiam .i. mihi referre grates tanqͣꝫvſus alienis. non habes ius querele tanqͣꝫ tua perdideris¶ Quid ergo ingemiſcis nulla tibi a nobis illata eſt violentia. Opes: honores. ceteraqꝫ taliuꝫ

mei ſunt iuris. Dominam famule cognoſcunt:mecum veniunt. me abeunte diſcedunt. Audacter affirmem ſi tua forent que amiſſa cōquererisnullo modo perdidiſſes.¶ Quid igitur ingemiſcis querulando. nulla tibi a nobisillata eſt violentia opes honores ⁊c. talia ſunt mei iuris .i.ptātis ⁊ famule mee .ſ. honores ⁊ ptātes cognoſcūt me dominam. mecum veniunt me abeūte deſcedunt .i. recedūt.audacter affirmē ſi tua forent que conquereris amiſſa nullo modo ea ꝑdidiſſes. ¶ Nota ꝙ tota rō fortune in hͦ conſiſtit. nulli manet rōnabilis querimonia de eo ꝗ nihil aliorū aufert. ſed ꝓpria pro ſuo libito diſpoſuit. ſed fortuna nihil abſtulit qd̓ erat boetii ſed ꝓpria diſpoſuit pro ſuo libito ergo ⁊cͣ. ¶ Nota de hoc ꝙ dicit que tibi tua. Senecadicit in de remediis. Non eſt tuū qd̓ fortuna fecit eſſe tuūAlienum eſt oē quicꝗd optando euenit. ⁊ nihil ipſiꝰ ꝓpriūputari lꝫ qd̓ eriꝑi pōt. ¶ Nota qꝛ homo ꝓducit̉ nudus exvtero matris. per hoc innuit̉ magna eius miſeria. Si enīhomo nudus naſcit̉ ⁊ nullo īdigeret minus eſſet miſer. ſꝫqꝛ nudus naſcit̉ nihil poſſidens ⁊ pluribus indigens. iōmagis miſer eſt. Un̄ pauper henricꝰ. Primitus ī mundotecum tua quanta tuliſti. Nudus eras primo ⁊ poſtea nudus eris. ¶ Nota ꝙ bona exteriora non ſunt propria hominis qꝛ dicit. Sen̄. Nihil propriū ducas quod mutarepoſſit fortuna repoſcit quod dedit donum quod dare potuit auferre potuit ⁊ quod fortuna non dedit non eripit.¶ An ego ſola meū ius exercere ꝓhibeor. Licetcelo proferre lucidos dies. eoſdemqꝫ tenebroſisnoctibꝰ condere. licet anno terre vultum nūc floribus redimere: nunc nimbis frigoribuſqꝫ cōfūdere. Iuſ eſt mari nūc ſtrato equore blādiri. nūcprocellis ac fluctibus inhorreſcere. Nos ad cōſtātiam noſtris moribus alienam inexpleta hominum cupiditas alligabit. Hec noſtra vis eſt.hunc continuum ludum ludimus. Rotam volubili orbe verſamus. inſima ſummis: ſumma infi.mis mutare gaudemus. Aſcende ſi placet. ſed ealege ne vti cum ludicri mei ratio poſcet deſcendere iniuriam putes.¶ An ego ſola meū ius exercere. Hic rn̄det tacite qōni. Diceret aliꝗs fortune. lꝫ bona exteriora ſint tua. tn̄ poſtqͣꝫ eahomini contuliſti non deberes amplius auferre. Huic q̄ſtioni reſpondet fortuna dicens ꝙ hoc eſſet ꝯtra ius ⁊ cōtra naturam ſuā. quā nullus dꝫ ſibi auferre īmo dꝫ vti ſicut ⁊ cetere res vtunt̉ ſua natura. Un̄ dicit. Nūꝗd ego ſola prohibeor exercere ius meum: cū oīa atia exerceant naturam ſuam qd̓ declarat: qd̓ lꝫ .i. licitū ē. celo proferre lucidos dies eoſdēqꝫ condere .i. abſcondere tenebroſis noctibus. ⁊ lꝫ āno redimere .i. ornare. vultum .i. ſuperficiē terrenunc .i. aliqn̄ floribus ſicut in vere. nunc frugibus ſicut ineſtate. nunc confundere eā nimbis .i. pluuiis. ⁊ frigoribusſicut in autūno ⁊ hyeme. Ius. .i. natura eſt mari. nūc .i. aliqn̄ .ſ. tēpore ſereno blandiri .i. blandum eſſe. equore ſtrato.i. pacificato. ſed tꝑe tempeſtatis inhorreſcere .i. horridūapparere ꝓcellis ac fluctibus .i. inundationibus. nūquidinexpleta .i. inſatiabilis. cupiditas holum. alligabit nosad ꝯſtantiā alienam noſtris moribus. q. d. non. eniꝫ heceſt noſtra vis .i. naturalis ptās. hunc ludū ꝯtinuū .i. oī tēpore vel cōtinue ludimus. rotam verſamus volubili orbe.i. veloci circulatiōe. ⁊ nos gaudemus mutare inſima. i.aduerſa ſummis .i. ꝓſperis. ⁊ ſumma infimis .i. proſperaaduerſis. Tu bocti aſcende rotam noſtram ſi placet: ſꝫ ealege .i. ꝯditiōe. vti ne putes tibi fieri iniuriam ſi ꝯtingit tedeſcendere cum rō mei ludicri ideſt ludi iocoſi b̓ poſcet.