Primus

Paulinum conſulare viruꝫ cuius opes palatinicanes iam ſpe atqꝫ ambitione deuoraſſet. ab ipſiſhyantum faucibus traxi. ne albinum conſulareꝫvirum preiudicate accuſationis pena corriperet.odiis me cypriani delatoris oppoſui. Satis nein me magnas video exacerbaſſe diſcordias: ſedeſſe apud ceteros tutior debui. qui mihi amoreiuſtitie nihil apud aulicos quo magis eſſem tutiorobſeruaui.¶ Paulinum conſularem virum. Hic ponit ſextum beneficium dicens. Ego traxi .i. liberaui paulinum virum conſularem cuius oꝑes iam deuoraſſent ſpe ⁊ ambitione .i. cipiditate canes palatini .i. familiares regis ſimiles canibꝰ:illū traxi a faucibus hyantium .i. apetentium oꝑes paulini. ¶ Nota ꝙ familiares regis qui preſidebant palatiisvocabantur canes palatini. ſicut enim canes habent orahyantia ad cupidas eſcas: ſic iſti hyabant ad diripiendaſfacultates pauperum romanorum. ¶ Tunc ponit ſeꝑtimum beneficium dicens. Ego oppoſui me odijs Cypriani delatoris .i. accuſatoris: ne pena preiudicate accuſationis corriperet .i. puniret. Albinum virum conſularem.¶ Nota ꝙ Cyprianus qui fuit de familia regis iniuſte accuſauit virum Albinum conſularem qui prius iudicatusfuit ad penam qͣꝫ accuſatus: ⁊ ne iſta pena cui adiudicatusfuerat ipſum Albinum corriperet Boetius ſe opponensodijs Cypriani accuſatoris Albinum ſaluauit. ¶ Nota exiſtis beneficijs enumeratis apparet ꝙ Boetius non geſſitmagiſtratum pro vtilitate propria. ſed pro cōi bono: ſi enīpropriam vtilitatem intendiſſet vtiqꝫ odium ⁊ offenſaꝫ potentum euitaſſet quod non fecit. Et prius dixit: nunqͣꝫ mea iure ad iniuriam quiſqͣꝫ detraxit. ex quo ſimiliter apparet ipſum non queſiuiſſe proprium commodum. tales enīfrequentius de iure deflectuntur. Et ſubiuid videor in me. i. contra me. exacerbaſſe .i. irritis magnas diſcordias opponendo me potentibus qua. di. immo. Sꝫ eſſe apd̓ ceteros tutior. Hic tangit fruſtrationemſuorum bn̄ficioꝝ dicens. Sed ego debui eſſe tutior apudceteros. ſcꝫ romanos quibus impendi iſta bn̄ficia: ⁊ tn̄ nōſum tutus vt poſt videbit̉: lꝫ ego non meruerim ſecuritatem apud aulicos ideſt familiares regis aulam inhabitantes: opponēdo me eis amore iuſtitie. ¶ Nota ꝙ vna cā ꝑturbatiōis fuit fruſtratio ſuoꝝ meritoꝝ: qꝛ amicitia ⁊ gratia iſtoꝝ fruſtrabat̉ circa ip̄m: quibus multa beneficia impēdit: ⁊ ꝓpter quos in multa odia ⁊ indignatiōes incidit¶ Quibus autem deferentibus perculſi ſumusquorum vnus Baſilius olim a regis depulſusminiſterio. in delationem noſtri nominis alienieris neceſſitate compulſus eſt. Opilionem v̓o atqꝫ Gaudentium cum ob innumeras atqꝫ multiplices fraudes ire in exilium regia cenſura decreuiſſet: cūqꝫ illi parere nolentes ſacrarum ſeſe edium defenſione tuerentur. compertumqꝫ id regiforet edixit: vt niſi infra preſcriptum diem a Rauenna vrbe decederent per notas inſigniti frontibꝰ pellerētur. Quid huic ſeueritati poſſe aſtruividetur. Atqui eodem die deferentibus eiſdemnominis noſtri delatio ſuſcepta eſt. Quid igiturnoſtre ne artes ita meruerunt: an illos accuſatores iuſtos fecit premiſſa damnatio: Ita ne nihilfortunaꝫ puduit: ſi minus accuſate innocentie: ateſſe accuſantium vilitas pudori debuiſſet.¶ Quibꝰ āt deferētibus ꝑculſi ſumus. Hic Boetius tangit ſuam ꝑturbationē ex iniuſta ſui ꝯdēnatione. ⁊ primorac̄ hͦ. ſcd̓o expurgat ſe d̓ ꝗbuſdā ſibi obiectiſ. ſcd̓a ibi. qūo

vt. Prio. on̄dit iniuſtā ſui ꝯdēnationē ex accuſatiōe ꝑſonarū viliū. ſcd̓o ex falſitate crīs ſibi īpoſiti. Tertio ex ſeueritate iudicū ⁊ ꝑuerſitate. ſcd̓a ibi. At cuiꝰ crīs. tertia ibiEt cuiꝰ vnqͣꝫ. Primo dicit. Nos ſumus ꝑculſi .i. ꝑcuſtaulicis deferentibus .i. accuſantibuſ. qͦꝝ vnꝰ erat Baſiliqui ꝑꝑ maliciā ſuā depulſus fuerat a miniſterio regis: ille cōpulſus pecunia ſuſceꝑtꝰ ē in delationē .i. accuſatiōeꝫnr̄i noīs. Alii duo accuſatores nr̄i fuerūt Opilio. ⁊ Gaudentius. qͦs cum rex Theodoricus ꝑꝑ īnumerabiles frades ipſoruꝫ ordinaſſet ire in exiliū ⁊ ipſi nolētes parere .i.obedire. ſe tuerētur .i. defenderēt ſe ītrādo eccl̓ias. cū illd̓eſſet cōꝑtū .i. reuelatū regi. edixit .i. p̄cepit rex vt niſi īfra īſcriptū .i. ſtatutū terminū decederent ab vrbe rauēna deberent repelli ⁊ prīo ſignari in frontibus cauterio ſic̄ ſolēſignari malefactores. Et dic̄ Boe. ꝗd videt̉ poſſe aſtruideſt ꝯformari huic ſeueritati. ꝙ eodē die eiſdē deferētibꝰ.i. accuſantibꝰ nos ſupple. ſuſcepta fuit delatio .i. accutio. nr̄i. noīſ. ꝗd igit̉ o ph̓ia ē dicēdū: meruerūt ne hͦ artenoſtrę: qua. di. nō. nūꝗd iſti iuſtificati ſunt ꝑꝑ nr̄aꝫ acciſatōnē: qua. di. nō. nūꝗd nihil puduit fortuna d̓ tali aſatione. q. d. īmo debuit pudere fortunā ⁊ ſi nō puduit fotunā īnocētia accuſati. tn̄ vilitas accuſantiū debuit eē ꝑdor ipſi fortūe. ¶ Nota hͦ vocabulū ꝑculſus. dic̄ Hugitio ꝑcello .i. ꝑculi in p̄terito: ⁊ ꝑculſum in ſuꝑino. eſt idqd̓ ꝑcutere vel potiꝰ terrefacere: ſed ꝑcutere ꝑtinet ad copus: ſꝫ ꝑcellere ad aīaꝫ. ¶ Nota circa hͦ vocabulū defertibꝰ ꝙ defero tria ſignificat. Prīo idē ē ꝙ deporto. īddelator .i. deportator. Scd̓o idē ē ꝙ honoro. Inde detor .i. honoris erhibitor. Tertio .i. accuſo. Inde d̓lat.i. accuſator ꝗ d̓tegit qd̓ latebat ⁊ ſic vltīo mō capit̉ h̓.verſuſ. Accuſat. defert dat honorē fertqꝫ deorſū. ¶ Noad teſtes idoneos ſeꝑtē requirūt̉ ꝯditiōes que his verſcōtinētur. Etas ꝯditio ſexus diſcretio fama. Et fortūa fides in teſtibꝰ illa reꝗres. Primo reꝗrit̉ etas: qꝛ pueri fipn̄t eſſe teſtes. Scd̓o reꝗrit̉ ꝯditio libera. iō ſerui n̄ pn̄t ꝑhibere teſtimoniū. Tertio requirit̉ ſexꝰ maſculinꝰ: iō mulieres nō pn̄t eē teſtes. Quarto reꝗrit̉ diſcretio. iō furioſi⁊ ſtulti nō pn̄t teſtari. Quīto reqͥrit̉ fama iō ꝑſone īfamesnō pn̄t teſtificari. Sexto reꝗrit̉ fortuna ꝓpt̓ qd̓ pauꝑesnō pn̄t teſtificari. Septimo reꝗrit̉ fides ꝑꝑ qd̓ infidelesnon pn̄t ꝑhibere teſtimoniū. Inter illas ꝯditiōes due ſūtviliores .ſ. pauꝑtas ⁊ infamia. Boe. gͦ volēs on̄dere ſuāꝯdēnationem iniuſtā ex vilitate teſtiū accuſantiū ꝑꝑ qͣrepellēdi erāt a teſtimonio dic̄ ī vno fuiſſe defectu forſcꝫ in baſilio. Sed in alijs duobꝰ .ſ. in Opilione ⁊ gaudentio dicit fuiſſe vitiū infamie. ¶ Nota ꝙ nihil videtur ſeuerius ⁊ neꝗus qͣꝫ ꝑſonas viles ⁊ dānandas admittere inteſtimoniū ꝯtra īnocētes. Quia dicit Seneca in de remediis fortuitoꝝ. Nō pōt hr̄e vllam auctoritatē ſnīa vbi. ꝙdānandus eſt male de te loquitur.¶ At cuius criminis cauſa arguimur. ſummanqueris. Senatum dicimur ſaluum eſſe voluiſſeModum deſideras: delatorem ne documentadeferret: quibus ſenatum leſe maieſtatis reunfaceret impediſſe criminamur. quid igitur o magiſtra cenſes. Inficiamur crimen ne tibi pudoriſimus. At volui: nec vnꝙͣ velle deſiſtam fatebꝰmur. ſed impediendi delatoris opera ceſfabit.An optaſſe illius ordinis ſalutem nephas vocabo: Ille quidem ſuis de me decretis vti hoc nephas eſſet effecerat: ſed ſibi ſemper mentiens īprudentia rerum merita non poteſt immutare.nec mihi ſocratico decreto phas eē arbitror: velocculuiſſe veritatem: vel conceſſiſſe mendatiumUeruꝫ id quomodo ſit tuo ſapientumqꝫ iudicioeſtimandum relinquo. Cuius rei ſerieꝫ atqꝫ veritatē