Liber

hō ſe ſubiecit eis ⁊ addit. Nec ſperes aliꝗd de bonis tꝑalibus: nec timeas eos de aduerſitatibꝰ tūc tu exarmauerisideſt debilitaueris irā īpotētis tyrāni: ſed ꝗcūqꝫ hō trepidus ꝑauet timore malorū tꝑaliū. vel oꝑtat bōa tꝑalia: tal̓non eſt ſtabilis ⁊ ſui iuris .i. ꝓprie lib̓tatis: ip̄e abiec̄ clyꝑeū ſecuritatis: ⁊ motꝰ a loco ſtabilitatis: ip̄e nectit .i. copōit cathenā affectionū: qͦ valeat trahi ad triſtitiā ⁊ dolorē mētiſ. ¶ Nota ꝑtāſ terrēa ad nihil ſe extēdit niſi ad laigiēdū bōa tꝑalia: vel ad auferendū ea ⁊ iō nullꝰ ſubiacetterrene ptāti niſi qui ſꝑat talia bōa: vel timet eoꝝ ablationē. qui aūt nec timet nec ſꝑat ip̄e ē oīo ſupra vel ex terrenāptātem: ⁊ ꝑ ꝯn̄s terrēa ptās ſibi nec ꝓficere nec obeſſe p̄tꝑꝑ qd̓ ph̓ia exclamat ꝯͣ illos tāqͣꝫ miſeros qui ſpe bonoꝝtꝑalium vel timore ablatōis eoꝝ ſubiiciūt ſe terrenis poteſtatibꝰ. dicēs. Quid tantū miſeri. ¶ Nota circa illd̓ ꝗſꝗstrepidus ⁊c̄. Seneca dicit in libro de virtutibus cardinalibus. Magnanimitas ſi inſit aīo tuo cum magna fiduciaviues intrepidus ⁊ alacer. magni animi ē nō vacillare: ſꝫconſtare ⁊ finē vite intrepide expectare: ſi magnanimꝰ esnūqͣꝫ iudicabis tibi ꝯtumeliā inferri ab inimico: ſꝫ dicesnihil mihi nocuit ſed aīuꝫ nocendi habuit. ¶ Nota tyranus quondā dicebat̉ ꝗdam rex fortis: ⁊ dicebat̉ a tiro .i.forritudine ſeu: illud nomē eſt cā appropriata prīcipātibꝰpeſſimis: ⁊ dicunt̉ a tyro .i. ab anguſtia quā inferunt ſuisſubditis. ¶ Nota clypeus ſumit̉ hic pro rōne hoīs: qꝛ ſic̄clypeus defendit nos ne ledamur a telis ⁊ a ſil̓ibus: ita rōhoīs tuetur eum: ⁊ prouidet ſibi ne offendatur.¶ Proſa quarta primi libri.Entis ne inquit hec atqꝫ aīo illabunt̉.Altuo: expers es lire: alias. Es ne aſinusad liram: Quid fles: ꝗd lachrymis mala tua. Si operam medicantis expectas: opꝫ vtvulnus detegas tuum. B.¶ Proſa quarta primi libri.Entis ne inquit hec. Hic incipit proſa quarta in qͣph̓ia prīo inꝗrit Boetiū ſuꝑ attentiōe predictoꝝ ⁊hortat̉ ip̄ꝫ ad ſui morbi reuelationē. ſcd̓o Boetiusreuelat morbū ſuū ibi Tū ego. Prīo dicit. O Boeti nuad ſentis .i. intelligis: ea que ocā ſūt atqꝫ illabunt̉ .i. īprimunt̉: aīo tuo: ⁊ ſubiungit grecū qd̓ in latino valet. Esne aſinus ad lyrā: ꝗd fles ꝗd manas .i. fluis lachrymis: ⁊ſubiūgit grecū qd̓ tātū valet. Cōfiteare mihi ne abſcōdasſi expectas oꝑam .i. diligentiam medicātiſ: oꝫ vt detegasi. manifeſtes vulnꝰ tuū. ¶ Nota ꝙ ꝓuerbiū erat apudgrecoſ cū aliꝗs audiuit v̓ba alicuiꝰ ⁊ nō aduertit nec curatintellectū v̓boꝝ: illi dicebat̉. Es ne aſinus ad liraꝫ. facisenim ſicut aſinus poſitus circa lirā. audit ſonū lire: ſꝫ nōꝑcipit melodiā: nec ꝓportionē ſonoꝝ ītelligit nec d̓lectat̉in ea. Sic aliꝗs audiens v̓ba ⁊ non curans intellectū eorūdr̄ eſſe aſinus ad liram. ¶ Nota ſi ꝗs voluerit ſanari ormorbū vel vulnus ſuū detegere ⁊ manifeſtare Un̄ Seneca. 3. dicit epl̓a. Nemo ꝑ ſe ſatiſ vꝫ vt emergat ſꝫ oꝫ vt manū porrigat: ⁊ alius ip̄m extrahat. tūc enī morbi ad ſanitatē inclinant cū ex abdito erūpunt ⁊ vim ſuā ꝓferūt.¶ Tum ego collecto in vires aīo. An ne adhuceges admonitione: nec ꝑ ſe ſatis eminet fortunein nos ſeuientis aſꝑitas. Nihil ne te ipſa faciesloci mouet¶ Tū ego collecto in vires animo. Hic Goetius reuelatmorbū ⁊ dolorē ſuū ⁊ primo on̄dit ſe eē ꝑturbatū ex his q̄iniurioſe agebant̉ circa ip̄m: ſcd̓o ex his que gn̄al̓r vidit īalijs ibi. Uidere aūt videor. Primo on̄dit ſe ꝑturbatū exſui exilii relegatione. Scd̓o ex meritoꝝ ſuoꝝ fruſtratōne.Tertio ex iniuſta ſui ꝯdēnatiōe. qͣrto ex fame ſue leſione.ſcd̓a ibi. Quotiens. ego. tertia. ibi. Quibus aūt. qͣrta ibi

At v̓o hic. Adhuc. diuidit̉. prīo facit qd̓ ocm̄ eſt. ſcd̓o rn̄det obiectioni ibi. Atqui tu. dicit primo ſic. Tum .i. tuncego. Boetius collecto aīo in vires .i. reſumptis viribꝰanimi ſupple dixi. an ne ſatis eminet .i. apparet. aſperitaſfortune ſeuientis in nos .i. ꝯͣ nos. nunquid adhuc egesadmonitione .i. declaratione. nunquid facieſ .i. diſpoſitiohuius loci .ſ. carceriſ mouet te.¶ Heccine eſt bibliotheca quā certiſſimā tibi ſedem in noſtris laribus ipſa delegeras: in qͣ mecū ſepe reſidens de humanarū diuinarūqꝫ reꝝſcīa diſſerebas. Tal̓ hītꝰ taliſqꝫ vultus erat cūtecū naͣe ſecreta rimarer: cū mihi ſyderū viaſradio deſcriberes: cū mores nr̄os totiuſqꝫ viterōneꝫ ad celeſtis ordīs exēplar formares Heccine p̄mia referimus tibi obſequentes.¶ Heccine .i. nūꝗd hec eſt bibliotheca .i. locuſ ſtudii quemhabui in patria: quā tu ph̓ia delegeras. elegiſti tibi certiſſimā ſedē in nr̄is laribuſ in qua bibliotheca: tūc mecū reſidens .i. morās vel ſedēs. diſſerebas .i. diſputabas. de ſcīareꝝ diuinaꝝ ⁊ humanaꝝ: nunꝗd erat mihi tunc talis habitus. ſupple vilis. ⁊ talis vultus triſtiſ: cū ego rimarer .i.inueſtigareꝫ. tecū ſecreta nature. cū deſcriberes mihi viaſſydeꝝ .i. curſus ſtellaruꝫ radio .i. virga geometrali. cuꝫformares .i. formare docuiſti. mores nr̄os .i. mores hoc⁊ rōnem .i. diſpōneꝫ. totius vite ad exemplar .i. ſil̓itudinēceleſtis ordinis: ſunt ne iſta premia que referimꝰ .i. reportamus. tibi obſequētes .i. ſeruientes. ¶ Nota ꝙ bibliotheca eſt locus vbi reponunt̉ libri. ⁊ dicit̉ a biblo .i. iūcoin quo antiꝗ ſcribebāt libros. talē bibliothecā hūit Boetius rome. marmoreis lapidibus politam: in qͣ ſtuduit derebus diuinis ⁊ humanis. ¶ Nota Boetius dicit ph̓iſibi elegiſſe certiſſimā ſedē in bibliotheca: hoc dicit ꝓ tātqꝛ lꝫ Boetius eſſet diuerſis officiis ⁊ negociis occupatustn̄ nulli eoꝝ tam certis tꝑibus. tā certa intentiōe vacabatſic̄ ſtudio in libris ph̓icis quos in certo loco repoſitos habuit. ¶ Nota ph̓ia tractat de rebus diuinis ⁊ humanisUnde Seneca. 31. Non pōt virtuſ ꝑfecta eē neqꝫ equalistenor vite ſine ph̓ia ꝑ quā diuina ⁊ humana cognoſcūtuqua ſi te occupas incipis eſſe deoꝝ ſocius. ⁊ alibi dicit̉. qlucille ſcio neminē bn̄ viuer̄ poſſe. ⁊ tollerabil̓r ſine ſtudioph̓ie: qꝛ ſine ſtudio ph̓ie animꝰ eger eſt. ¶ Nota Boetiꝰſtuduit ī naturali ph̓ia ꝓpter hͦ dicit. Cū tecū nature ſecreta rimarer. Studuit etiam in ph̓ia morali ergo dicit. Cuꝫmores noſtros. Studuit etiā in aſtrologia ꝓpter hͦ diciCum mihi ſydeꝝ vias radio deſcriberes. ¶ Ubi nota radius ē virga geometralis qua geometri deſcribūt figuraī puluere ſuppoſito. ¶ Nota ꝙ vita humana ⁊ mores hominū debent formari ad ſil̓itudinem celeſtis ordinis:enim ſpere inferiores planetaꝝ obediūt ſpere ſuꝑiori: ⁊guntur motu firmamenti. ſic virtus nr̄a ſenſibilis dꝫ obdire virtuti rōnali ⁊ regi ab ipſa. turꝑe eniꝫ eſt abiicere requo Boetius rōne ſue ſapīe in miſeriā fuit poſitus. ideodicit ad ph̓iam: ſunt ne hec premia que noſ referimus obſequentes tibi.¶ Atqui tu hanc ſententiam Platonis ore ſanxiſti: beatas fore reſpublicas ſi eas vel ſtudioſi ſapientie regerent: vel earum rectores ſtudere ſapiētie contigiſſet. Tu eiuſdē viri ore: hāc ſapiētibus capeſſunde reipublice neceſſariā cām eē monuiſti: ne īprobis flagitioſiſqꝫ ciuibꝰ vrbiū relictagubernacula: peſtē bōis ac ꝑniciē inferrēt. Hacigitur auctoritatem ſecutus: quod a te inter ſecreta ocia didiceram: tranſferre in actū publice adminiſtrationis