Druckschrift 
2 (1822)
Entstehung
Seite
296
Einzelbild herunterladen
 

2S6

Un wilt cnanner sülfst taur Sckullighait ermähnen.

Wat wie, Herr Köche, Jeck könt an den Ogcnscihn,

Dat schall tan Inen Dienst van Stunncn angcscheilm.

Gott lat' öseh NU mit Jeck dat Niejahr erlesen!

Wie danket Ochm, dar hei dci Guave Jeck gcgcfen,

Dat Jie dat ohle Jahr vcrgncngct vnllenbrocht,

Un dat drin Ine Ficnd nist gegen J'ck vermögt.

Gort lat' öt Jöck fortan in allen Inen Dingen,

Dei Jie und Ine Volk Jöck vornöhmr, wol ge-lingen !

Wenn't nöhdig daiht, will wie vor Jeck tauFelle gähn,

Un, öt scck gebohrt, vor uscn Fiende stahn.

Gott gef' im Nicnjahx Jeck nie Lcfcnökrafte,

Dat Jie nick, brukcn dörft vcel öippctcikersäfte,

Un dat Jöck smccken mag aliied ein gaul GlaßWien.

Sau Wille wie neck,'st Gott un Jöck vnll Fraidesien.

Wie wilt nu düsse Nacht dat Juchai! Juchai!singen,

Dat öt schall ovcrall in usen Dörpe klingen.

Wann wie vam Singen denn un Springen end-lik satt;

Schützt noch im Bedde wol up Ine Sundhaitwat.