Verschon mien Laven, un bestraftWat Sünden ick bcginkSo scharp ji »löget,-- räet 1) nichWat mi tor Sünde twünk 2)!"

So batt se, roünk 3) gen Hemmel UpDe Witte Liljenhand,

Van ehrem Antlat slickerden 4)

De Thranen in den Sand.

Doch stillde nir den olden NiedDer stolten Fiendinn mehr;

De hold 5) er, wiel se kneend batt,

Den Dodeöbeker vor-

Se nom en endlik, soch dat Givt,

Un grnsend risk'de 6) se,

Ten smarten Dod in banger Hand,

Sick up van ehrem Knee.

Se röp, de Ogen hemmelwärts,

Gad üin Erbarmen an,

Un drüiik 7) dat Givt, un drünk et kum,Do was't üm se gedahn.

Un as nu snell dat wilde Fü'rEhr Läven utgetährt 8),

i) rechnen. 2) zwang. 3) rang. 4) tröpfelte». 5) hielt.6) richtete. 7) trank. 87 ausgezährt.