Druckschrift 
2 (1822)
Entstehung
Seite
231
Einzelbild herunterladen
 

Ji avcr, Thomas! ju vcrtruw'

Ick nu mien Röskcn an;

Wahrt miene wacker Rose wohl,

Wann ick et nich mehr kann!

Un dovert süvdet' he so swar L),

As wenn dat Härt cm brak,

Noch swarer sc, de stumm vor AngstKeen Srarvensword mehr sprak.

Wohl blödd' 2) ehr Harte nich ümsüß,Un sienet nich, so sehr;

5?e sack na dessen: OgenblikSchön Rosamond nich mehr.

Kum dat hc man sicn KriegcsscheppDen Wienden avergccv,

As ok de Nied Fru EttinorSoglick na Wodstock drecv.

Se knmmt, se röpt, un Thomas ihlt^As he sick ropen hört,

Hervor met sinem Kluen, ihlt —

In sicner Mörner 3) Swcrt.

Dann reit st) sc wild den TwärendfahmCm ut de Hand, nn trat

i) schwer. 2) blutete. 3) Mörder, st) riss.