110
K. Jo, wärst, 's ist a so. I bin de größte G'fohre
So ebc usg'sczt g'stnn. 's ist mir sit suszel,Jol,re
So ebbs nit arrivirt. I Hab am Jndetkvr
Ufm Wal ä Tnr gemacht. Jetz stell Sic sich nurvor,
So kummt a Wälschcr her, und macht mit Kum-blementc,
Und redt mich gradzu an. — Mach Er keinSpargementc 1),
Hab i glich zu ihm g'sait. Loß Er, was ich 'nebitt.
Mich mine Wart) sortgcbn; sch kenn de Herrenit.
,,8iML avoir, front er mich, l'lronnenr clevonL connoltis,
„Vons eteÄ senle ici, vcnüeL-vons ine permetiie
,,I1e vous ollnlr inon brns porrr vous riccom-pnAuer ?
LlleL, IVlousie, sa ich, ailer-voirs piomcner,
Und spar Er sich die Muh; Er muß sich nittrumpirc,
Ich bin von dene nit die mer am Arm kannführe.
„Vons etes dien cruelle, runerer nn inoinenc,
1) Umstände.
Der Leser beliebe das Französische nach der gewöhnli-chen Etraßburgcr-Mundart auszusprechen: x wie b»b wie j,, «i wie r und r wie ü; vns statt vvn», j wieeli, ein wie j»»A «re-