370

P. OVIDII NASONIS

595 rex erit. Is qui sit, signo, non nomine, dicam.Cornua fronte gerit, quem vobis indicat augur,si Romain intrarit, famularia iura daturum.

Ille quidem potuit porlas irrumpere apertas:sed nos obstitimus: quamvis coniunctior illo600 nemo mihi est. Vos urbe virum prohibete, Quirilcs;vel, si dignus erit, gravibus vincite catenis,aut finite xnetum fatalis morte tyranni.

Qualia succinctis, ubi trux insibilat Eurus,murmura pinetis fiunt; aut qualia fluctus605 aequorei faeiunt, si quis procul audiat illos;tale sonat populus. Sed per confusa frementisverba tarnen vulgi vox eminet una, Quis ille est?et speetant frontes, praedictaque cornua quaerunt.Rursus ad hos Cipus, Quemposcitis, inquit, habetis:010 et demta capiti, populo prohibente, coronaexhibuit gemino praesignia tempora cornu.Demisere oculos omnes, gemitumque dedere:atque illud meritis darum (quis credere possit?)inviti videre caput: nec honore carere615 ulterius passi, festam imposuere coronam.

At proceres, quoniam muros intrare vetaris,ruris honorati tantum tibi, Cipe, dedere,quantum depresso subiectis bubus aratrocompleoti posses ad finem lucis ab orlu :

020 cornuaque aeratis, miram referentia formam,postibus inseulpunt, longum mansura per aevum.

Pandite nunc, Musae, praesenlia numina vatum,(scitis enim, nee vos fallit spatiosa vetustas,)unde Coroniden circumflua Thybridis alveo625 Insula Romuleae sacris adiecerit urbis.

Dira lues quondam Latias yitiaverat auras,pallidaque exsangui squalebant corpora tabo.