P OVIDII NASONIS

386

despectare procul, trepidosque obitumque timentessic exhortari, seriemque evolvere fati.

0 genus attonitam gelidae formidine mortis!quid Stvga, quid tenebras et nomina vana timetis,155 materiem vatum, falsique perioula mundi?Corpora sive rogus flamma, seu tabe vetustasabstulerit, mala posse pati non ulla putetis.

Morte carent animae: semperque, priore relictasede, novis domibus vivunt habitantque receptae.ico Ipse ego (nam memini) Troiani tempore belli

PanthoidesEuphorbus eram, cui pectore quondamhaesit in adverso gravis hasta minoris Atridae.Cognovi clypeum, laevae gestamina noslrae,nuper Abantei's templo Iunonis in Argis.

165 Omnia mutantur: nihil interit. Errat, etillincliuc venit, hinc illuc, et quoslibet occupat artusspiritus: eque feris humana in Corpora transit,inque feras noster, nec tempore deperit ullo.

Utque novis facilis Signatur cera figuris,

170 necmanet, ut fuerat, necformasservateasdem,sed tarnen ipsa eadem est: animam sic semper

eandem

esse, sed in varias doceo migrare figuras.

Ergo, ne pietas sit victa cupidine ventris,parcite, vaticinor, cognatas caede nefanda175 exturbare animas, nec sanguine sanguis alatur.

Et quoniam magno feror aequore, plenaque ventisvela dedi: nihil est toto quod perstet in orbe.Cuncta fluunt, omnisque vagans formatur imago.Ipsa quoque assiduo labuntur tempora motu,

180 non secusac flumen. Nequeenimconsistere Humen,nec levis hora potest: sed ut unda impellitur unda,urgeturque prior veniente, urgetque priorcm: