348

P. OVIDII NASONIS

pompa, fuit: duraeque sonus plangoris ad aures750 venit Anaxaretes, quam iam deus ultor agebat.Motatarnen, Vidcamus, ait, miserabilefunus,et patulis iuiit lectum sublime fenestris:vixque bene impositum lecto prospexerat Ipliin,diriguere oculi, ealidusque e corpore sanguis,

755 inducto pallore, fugit: conataque retroferre pedes, baesit: conata avertere vultus,hocquoque non potuit: paulatimque occupat artus,quod fuit in dura iam pridem pectore, saxum.Neve ea ficta putcs, dominae sub imagine signum760 servat adhuc Salamis: Veneris quoque'nomine

templum

Prospicientis habet. Quorum memor, omea, lentospone, precor, fastus, et amanti iungere, Nymphe.Sie tibi nec vernum nascentia frigus aduratpoma, nec excutiant rapidi llorentia venti.

765 Haec ubi nequidquam formas deus aptus in omnesedidit, in iuvenem rediit, et anilia demitinstrumenta sibi: talisque apparuit illi,qualis ubi oppositas nitidissima Solis imagoevicit nubes, nullaque obstante reluxit:

770 vimque parat: sed vi non est opus; inque figuracapta dei Nymphe est: et mutua vulnera sensit.

Proximus Ausonias iniusti miles Amullrexit opes: Numitorque senex amissa nepotummunere regna capit: festisque Palilibus urbis775 moenia conduntur. Tatiusque patresque Sabinibella gerunt: arcisque via Tarpeia reclusadigna animam poena congestis exuit armis.

Inde sati Curibus, tacitorum morc luporum,ore premunt voces : et Corpora victa sopore780 invadunt, portasquepetunt, quas obiice firmo