P. OVIDII NASONIS

336

quo solet ct niveae vultum confundere Lunae,et patrio capiti bibulas subtexere nubes.

Tum quoque oantato dcnsatur carmine coelum,

870 et nebulas exhalat humus; caecisque vaganturlimitibus comites; et abest custodia regi.

Nacla locum tcmpusque, Per o tua lumina, dixit,quae mea ceperunt, perque banc, pulclierrime,

formam,

quae facit ut supplex tibi sim dea, consule nostris875 ignibus, et socerum, qui pervidet omnia, Solemaccipe, nec durus Titanida despice Circen.

Dixerat. Ille ferox ipsamque precesque repellit:et, Quaecunque es, ait, non sum tuus: alteracaptummetenet, etteneatperlougum, comprecor, aevum:880 nec Venere externa socialia foedera laedam;dum mihi lanigenam servabunt fata Canentem.Saepe retentatis precibus Titania frustra,

Non impuno feres, neque, ait, reddere Canenti:laesaque quid faciat, quid amans, quid lemina,

disces

885 rebus, ait: sed amans, et laesa, et femina Circe est.Tum bis ad occasum, bis se convertit ad ortum:ter iuvenem baculo tetigit: tria carmina dixit.

Ille fugit; sed se solito velocius ipsecurrere miralus, pennas in'corpore vidit:

890 seque novam subito Latiis acccdere silvisindignatus avem, duro fera robora rostroligit, et iratus longis dat vulnera ramis.Purpereum chlamydis pennae traxere colorem.Fibula quod fuerat, yestemque momorderataurum,895 pluma fit: et fulvo cervix praecingitur auro:

nec quidquam antiquum Pico, nisinomina, restat.Interea comites, clamato saepe per agros