334

P. OVIDII NASONIS

verbaque dicuntur dictis contraria vorbis.

Quo magis illa canit, magis hoc tellure levatierigimur: setaeque cadunt, bifidosque relinquitrimapedes; redeunt humeri, et subiecta lacertis305 brachia sunt. Flentem flentes amplectimur illurn:haeremusque dueis collo: nec verba locutiulla priora sumus, quam no's testantia gratos.Annua nos illio tenuit mora: multaque praesenstempore tarn longo vidi, multa auribus hausi.

310 IIoc quoquecum multis,quod clam mihi retulitunaquatuor e famulis, ad talia sacra paratis.

Cum duce namque meo Circe dum sola moratur,illa mihi niveo factum de marmore signumostendit iuvenile, gerens in vertice picum,

315 aede sacra positum, multisque insigne coronis.Quis foret, et quare sacra coleretur in aede,cur hanc ferret avem, quaerenti, et scire volenti,Accipe, ait, Macareu: dominaeque potentia quae sithinc quoque disce meae: tu dictis adiiee mentem.320 Picus in Ausoniis, proles Saturnia, terrisrex fuit, utilium bello Studiosus equorum.

Forma viro, quam cernis, erat. Licet ipse decoremadspicias, fictaque probes ab imagine veram.

Par animus formae: nec adhuc spectasse per annos325 quinquennem poterat Graia quater Elide pugnam.Ille suos Dryadas, Latiis in montibus ortas,verterat in vultus: illum fontana petebantnumina, Naiades, quas Albula, quasque Numici,quas Anienis aquae, cursuque brevissimus Almo,330 Narve tulitpraeceps, etopacaeFarfarusundae;quaeque coluntScythicae regnum nomoraleDianae,finitimosque lacus. Spretis tarnen omnibus unamille colit Nymphen, quam quondam in colle Palati