327

METAMORPHOSEON LIB. XIV.

Ausonium, Libycas vento referuntur ad oras.Exoipit Aenean illio animoque domoque,non bene discidium Phrygii latura mariti,

Sidonis: inque pyra sacri sub imagine factaincubuit ferro, deceptaque decipit omnes.

Rursus arenosae fugiens nova moenia terrae,ad sedes Erycis fidumque relatus Acesten,sacrificat, tumulumque sui genitoris honorat.Quasque rates Iris Iunonia paene cremarat,solvit: etllippotadaeregnum, terrasque calentisulfure fumanles, Acheloi'adumque relinquitSirenum scopulos: orbataque praeside pinusInarimen Prochytenque legit, sterilique locatascolle Pitbecusas, liabitantum nomine dictas.Quippe deüm genitor fraudem et periuria quondamCercopum exosus gentisque admissa dolosae,in deforme viros animal mulavit: ut idemdissimiles homini possent similesque videri:membraque contraxit: naresque a fronte resimascontudit, et rugis peraravit anilibus ora.

Totaque velatos flaventi Corpora yillo

misit in has sedes. Nec non prius abstulit usum

verborum, et natae dira in periuria linguae.

Posse queri tan tum rauco Stridore reliquit.

Has ubi praeteriit, et Parthenopei’a dextramoenia deseruit, laeva de parte canoriAeolidae tumulum, et loca feta palustribus ulvis,littora Cumarum, yivacisque antra Sibyllaeintrat: et, ut manes adeat per Averna paternos,orat. At illa diu yultum tellure moratumerexit: tandemque deo furibunda recepto,

Magna petis, dixit, vir fac'tis maxime, cuiusdextera per ferrum est, pietas spectata per ignes.