MET AMORPH OSEON LIB. XIII. 323

Ante tarnen mortalis eram: sed scilicet altis 920

deditus aequoribus, tantum exercebar in illis.

Nam modo ducebam duoentia retia pisces:nunc in mole sedens moderabar arundine limun.

Sunt viridi prato confinia littora, quorumaltera pars undis, pars altera cingitur lierbis: 925

quas neque cornigerae morsu laesere iuvencae:nec placidae carpsistis oves, hirtaeve capellae.

Non apis inde tulit collectos sedula flores:non data sunt capiti genialia serta: nec unquamfalciferae secuere manus.. Ego primus in illo 930cespite consedi, dum lina madentia sicco.

Utque recenserem captivos ordine pisces;insuper exposui, quos aut in retia Casus,aut sua credulitas in aduncos egerat hamos.

Res similis fictae: sed quid mihi fingere prodest? 935gramine contacto coepit mea praeda moveri,et motare latus; terraque, utinaequore, niti.Dumque moror, mirorque simul, fugit omnis in

undas

turba suas: dominumque novum, littusque relin-

quunt.

Obstupui; dubitoque diu, caussamque requiro: 940

num deus haec aliquis, num succus fecerit herbae.Quae tarnen has,inquam, vires habet herba?manuquepabula decerpsi, decerptaque dente momordi.

Vix bene combiberant ignotos guttura succos:quum subito trepidare intus praecordia sensi; 945

alteriusque rapi naturae pectus arnore.

Nec potui restare diu: Repetendaque nunquamterra, vale, dixi: corpusque sub aequora mersi.

Di maris exceptum socio dignantur honore:

utque mihi, quaecunque feram, mortalia demant, 950

X2