METAMORPHOSEON LIB. XU. 289

Et te, Caeni, feram? (nam tu mihi femina scmpcr,tu mihi Caenis eris:) nec te natalis origocommonuit? mentemque subit, quo praemia facto,quaque viri falsam speciem mercede pararis?

Quid vel nata vide, vel quid sis passa: columque,i, cape cum calathis, et stamina pollice torque:bella relinque viris. Iactanti talia Caeneusextentum cursu missa latus eruit basta,qua vir equo commissus erat. Furit ille dolore:nudaque Phyllei iuvenis ferit ora sarissa.

Non secus haec resilit, quam tecti a culminegrando,aut si quis parvo feriat cava tympana saxo.

Cominus aggreditur, laterique recondere duroluctatur gladium. Gladio loca pervia non sunt.Haud tarnen eflugies: medio iugulaberis ense,quandoquidem mucro est liebes, inquit; et in la-tus ensem

obliquat, longaque amplectitur ilia dextra.

Plaga facit gemitus, ut corpore marmoris icti:fractaque dissiliit percusso lamina collo.

Ut satis illaesos miranti praebuit artus;

Nuncage, ait Caeneus, nostro tua corpora ferrotentemus; capuloque tenus demisit in armosensem fatiferum, caecamque in viscera movit,versavitque manum, vulnusque in vulnere fecit.Ecce ruunt vasto rapidi clamore bimembres,telaque in buncomnesunum mittuntque ferunlque.Tela retusa cadunt; manet imperfossus ab omni,inque cruentatus Caeneus Elate'ius ictu.

Fecerat attonitos nova res. Heu dedecus ingens!Monychus exclamat: populus superamur ab uno,vixque viro: quamquam ille vir est: nos segnibus

actis,

470

475

480

485

490

495

500

Ovid. T. II.

T