P. OVIDII NASONIS

284

eifrigere necem: quos omnes dextra Dryantisperculit adversos. Adversum tu quoque, quamvisterga fugae dederas, yulnus, Crenaee, tulisti.

Nam grave, respiciens, inter duo lumina ferrum,315 qua naris fronti committitur, accipis, imae.

In tanto fremilu ductis sine fine iacebatsopitus vinis, et inexperreclus Aphidas :languentique manu caroliesia mista tenebat,fusus in Ossaeae villosis pellibus ursae.

320 Quem procul ut vidit frustra nullaarma moventem,inserit amento digitos, Miscendaque, dixit,cum Styge vina bibes, Phorbas. Nec plura locutusin iuvenem torsit iaculum: ferrataque collofraxinus, ut casu iacuit resupinus, adactaest.

325 Mors caruit sensu: plenoque e gutture fluxitinque toros, inque ipsa niger carchesia sanguis.Vidi ego Petraeum, conantem evellere terraglandiferam quercum: quam dum complexibus

ambit,

et quatit huc illuc, labefactaque robora pulsat,

330 lancea Pirithoi, costis immissa Petraei,pectora cum duro luctantia robore fixit.

Pirithoi virtute Lycum cecidisse ferebant:

Pirithoi virtute Chromin. Sed uterque minoremvictori titulum, quam Dictys Ilelopsque, dederunt.335 Fixus Ilelops iaculo est, quod pervia tempora fecit,et missum a dextra laevam penetravit in aurem.Dictys, ab ancipiti delapsus acumine montis,dum fugit instantem trepidans Ixione natum,decidit in praeceps, et pondere corporis ornum340 ingentem fregit; suaque induit ilia fractae.

Ultor adest Aphareus, saxumque e monte revulsummittere conatur. Conantem stipite querno