P. OVIDII NASONIS

270

an mea mutata est facios ncce? Respice; nosces:660 inveniesque tuo pro ooniuge coniugis umbram.

Nil opis, Ilalcyone, nobis tua vota tulerunt.Occidimus: falso tibi me promittere noli.

Nubilus Aegaeo deprendit in aequore navimAuster, et ingenti iactatam flamine solvit:

665 oraque nostra, tuum frustra clamantia nomen,implerunt fluotus. Non liaec tibi nuntiat auctorambiguus: non ista vagis rumoribus audis:ipse ego fata tibi praesens mea naufragus edo.Surge, age, da lacrimas, lugubriaque indue: nec me670 indeploratum sub inania Tartara mitte.

Adiicit bis voeem Morpheus, quam coniugis illacrederet esse sui. Fletus quoque fundere verosvisus erat: gestumque manus Ceycis habebat.Ingemit Ilalcyone lacrimans, motatque lacertos675 per somnum: corpusque petens amplectitur auras;exclamatque, Mane. Quoterapis? Ibimusuna.Voce sui specieque viri turbata soporemexcutit: et primö si sit circumspicit illic,qui modo visus erat: nam moti voce ministri680 intulerant lumen. Postquam non invenit usquam,percutit ora manu: laniatque a pectore vestes :pectoraque ipsa ferit. Nec crines solvere curansscindit: etaltrici, quao luctus caussa, roganti,Nulla est I-Ialcyone, nullaest, ait: occidituna685 cumCeycesuo. Solantia tollite verba.

Naufragus interiit. Vidi, agnovique, manusquead discedentom, cupiens retinere, tetendi.

Umbra fuit: sed et umbra tarnen manifesta, viriqueyeramei. Non ille quidem, si quaeris, habebat690 assuetos vultus: nec, quopriusore, nitebat.Pallentem, nudumque, et adhuc humente capillo