P. OVIDXI NASON1S

264

humentes oculos; stantemque in puppe recurva,4G5 concussaque manu dantem sibi signa maritumprima videt, redditque notas. Ubi terra recessitlongius, atque oculi nequeunt cognoscere vultus;dum licet, insequitur fugientem lumine pinum.Haecquoque uthaudpoterat, spatiosubmota, videri;470 vela tarnen spectat summo fluitantia malo.

Ut nec vela videt; vacuum petit anxia lectum:seque toro ponit. Renovat leetusque locusqueHalcyones lacrimas, et quae pars, admonet, absit.Portubus exierant; et moverat aura rudentes;

475 obvertit lateri pendentes navita remos:

cornuaque in summa locat arbore, totaque malocarbasa deducit, venientesque accipit auras.

Aut minus, aut certe medium non amplius aequorpuppe secabatur; longeque erat utraque tellus;

4S0 quum mare sub noctem tumidis albescere coepitfluctibus, et praeceps spirare valentius Eurus.•Ardua iamdudum demittite cornua, rectorclamat, et antennis totum subnectite velum.

Ilic iubet: impediunt adversae iussa procellae;

435 nec sinit audiri vocem fragor aequoris ullam.Sponte tarnen properant alii subducere remos;pars munire latus; pars ventis vela negare.

Egerit hic fluctus, aequorque refundit in aequor:hie rapit antennas. Quae dum sine lege geruntur,490 aspera crescit hiems, omnique a parte ferocesbella gerunt venti, fretaque indignantia miscent.Ipsepavet, necse, quis sit Status, ipse fateturscire ratis rector, nec quid iubeatve vetetve:tanta mali moles, totaque potentior arte est.

495 Quippe sonant clamore viri, stridore rudentes,undarum incursu gravis unda, tonitribus aether.