P. OVIDII NASONIS

258

expulsumque domo patria Traohinia tellus270 accipit. Hic regnum sine yi, sine caede, tenebatLucifero genitore satus, patriumque nitoremore ferens Ceyx; illo qui tempore moestus,dissimilisque sui, fratrem lugebat ademtum.

Quo postquam Aeacides fessus curaque viaque275 venit; et intravit, paucis comitantibus, urbem;quosque greges pecorum, quae secum armenla tra-

hebat,

haud procul a muris sub opaca valle reliquit:copia quum facta est adeundi prima tyranni,velamenta manu praetendens supplice, quis sit,

280 quoque satus, memorat: tantum sua crimina celat:mentitusque fugae caussam, petit urbe yel agrose iuvet. Hunc contra placido Trachinius oretalibus alloquitur: Mediae quoque commoda plebinostra patent, Peleu; nec inhospita regna tenemus.2S5 Adiicis huic animo momenta potentia, darumnomen, avumque Iovem: nec tempora perde pro-

cando.

Quod petis, omne feres: tuaque haec pro parte

vocato,

qualiacunque vides. Utinam meliora videres!

Et flebat. Moveat tantos quae caussa dolores,

290 et Peleus comitesque rogant. Quibus ille profatur:Forsitan hanc volucrem, rapto quae vivit, et omuesterret aves, semper pennas habuisse putatis.

"Vir fuit: et quanta est animi Constantia, tantumacer erat belloque ferox, ad vimque paratus,

295 nomine Daedalion; illo genitore creatus,

qui vocat Auroram, coeloque novissimus exit.Culta mihi pax est; pacis mihi cura tuendae,coniugiique fuit; fratri fera bella placebant.