METAMORPHOSEON LIB. XL 251

Naides et Dryades, passosque liabuere capillos.

JMembra iacent diversa loois. Caput, Hehre, ly-

ramque 50

excipis; et, mirum, medio dum labitur amne,flebiie nescio quid queritur lyra, flebile linguamurmurat exanimis: respondent flebile ripae.

Iamque mare invectae flumen populäre relinquunt,et Methymnaeae potiuntur littore Lesbi. 55

Hic ferus expositum peregrinis anguis arenisos petit, et sparsos stillanti rore capilloslambit; et hymniferos inhiat divellere vultus.

Tandem Pboebus adest, morsusque inferreparantemarcet, et in lapidem rictus serpentis aperloscongelat; etpatulos, ut erant, indurat hiatus. 60

Umbra subit terras: et, quae loca viderat ante,cuncta recognoscit: quaerensque per arva pioruminvenit Eurydicen, cupidisque amplectitur ulnis.

Hic modo coniunclis spatiantur passibus ambo:nunc praecedentem sequitur, nunc praevius anteit: 65Eurydicenque suam iam tuto respicit Orpheus.

Non impune tarnen scelus hoc sinit esse Lyaeus:amissoque dolens sacrorum vate suorum,protinus in silvis matres Edonidas omnes,quae fecere nefas, torta radice ligavit. 70

Quippe pedum digitos, in quantum est quaeque se-cuta,

traxit, et in solidam detrusit acumine terram.

Utque, suum laqueis, quos callidus abdidit auceps,crus ubi commisit volucris, sensitque teneri,plangitur, ac trepidans adstringit xincula motu: 75

sic, ut quaeque solo defixa cohaeserat harum,externata fugam frustra tentabat. At illamlenta tenet radix, exsultantemque coercet.