Druckschrift 
2 (1826) Metamorphoseon libri XV
Entstehung
Seite
238
Einzelbild herunterladen
 

P. OVIDII NASONIS

238

saucia trabs ingens, ubi plaga novissima restat,quo cadat, in dubio est, omnique a parte timetur;875 sic animus vario labefactus vulnere nutat

huc lovis, atque illuc; momentaque sumit utroquc:nec modus et requies, nisi mors, reperitur amoris.Mors placet. Erigitur: laquooque innectere faucesdestinat: et, zona summo de poste revincta,

SSO Care vale Cinyra, caussamque intellige mortis,dixit, et aptabat pallenti vincula collo.

Murmura verborum fidas nutricis ad aurespervenisse ferunt, lirnen servantis alumnae.

Surgit anus, reseratque fores: mortisque paratae385 instrumenta videns, spatio conclamat eodem,seque ferit, scindilque sinus, ereptaque collovincula dilaniat. Tum denique flere vacavit;tum dare complexus, laqueique rcquirere caussam.Muta silet virgo, terramque immota tuetur:

390 et deprensa dolet tardae conamina mortis.

Instat anus; canosque suos et inania nudansubera, per cunas alimentaque prima precatur,ut sibi committat, quidquid dolet. lila rogantemaversata gemit. Certa est exquirere nutrix:

395 necsolam sponderefidem. Die, inquit, opemquemo sine ferre tibi; non est mea pigra senectus.

Seu furor est; habeo quae carmine sanet, et herbis:sive aliquis noeuit; magico lustrabere ritu:ira deüm sive est; sacris placabimus iram.

400 Quid rear ulterius? Certe fortuna domusque

sospes ab incursu est; vivuntgenetrixquepaterque.Myrrha, patreaudito, suspiria duxit ab imopectore. Nec nutrix etiamnum concipit ullummente nefas: aliquemquetarnen praesentitamorem:405 propositique tenax, quodeunque sit, orat, ut ipsi