P. OVIDII NASONIS

210

Argolis Alcmene, qucstus ubi ponat aniles, 1

cui referat nati testatos orbe labores,cuive sups Casus, Iolen habet. Ilerculis illamirapcriis tbalamoque animoque rcccperat Ilyllus,

280 impleratque utorum generoso germine. Cui sic jincipit Alcmene: Faveant tibi uuniina sallem; |

corripiantque moras, tum quum matura vocabis 1praepositam timidis parientibus Ilitbyiam; ■

quam mihi diflicilem Iunonis gratia iecit.

285 Namque laboriferi quum iam natalis adesset

Herculis, et decimum premeretur sidere signum :tendebat gravitas uterum mihi: quodque ferebam, Itantum erat, ut posses auctorem dicere tectiponderis esse Iovem. Nec iam tolerare labores290 ulterius poteram: quin nunc quoque frigidus artus,dum loquor, borror habet; parsque est meminisse

doloris.

Septem ego per noctes, totidem cruciata diebus, ifessa rnalis, tendensque ad coelum brachia, magno |Lucinam ad nexos partus clamoro vocabam.

295 lila quidem venit, sed praecnrrnpta, meumque ,quae donare caput Iunoni vellet iniquae.

Utque meos audit geinitus; subsedit in illaante fores ara: dextroque a poplite laevumpressa gcnu, digitisque inter se pectine iunctis,

300 sustinuit partus. Tacita quoque carmina vocedixit: et inceptos tenuerunt carmina partus.

Nitor, et innrato facio convicia demens i

vana Iovi: cupioque mori; moturaqne durasverba queror silices. Maires Cadmei'des adsunt;

305 votaque suscipiunt; exhortanturque dolentem.

Una ministrarum, mcdia de plebe, Galantbis,flava comas, aderat, faciendis strenua iussis;