206

P. OVID1I NASONIS

150 forte paro facinus; quantumque iniuria possitfemineusque dolor, iugulata pellioe testor?

In cursus animus varios abit; omnibus illispraetulit, imbutam Nesseo sanguine yestemmittere, quae vires defecto reddat amori:

155 ignaroque Lichae, quid tradat nesoia, luctusipsa suos tradit: blandisque miserrima verbis,dona det illa viro, mandat. Capit inscius heros,induiturque bumeris Lernaeae virus Echidnae.Tura dabat primis et verba precantia flammis ;

160 vinaque marmoreas patera fundebat in aras:incaluit vis illa mali; resolutaque flammisHerculeos abiit late diffusa per artus.

Dum potuit, solita gemitum virtute repressit.

Yicta malis postquam est patientia, repulit aras,

165 implevitque suis nemorosum vocibus Oeten.

Nec mora: letiferam conatur scindere vestem:quatrahitur, trahit illa cutem; foedumque relatu,aut liaeret membris frustra tentata revelli;aut lacerös artus et grandia detegit ossa.

170 Ipse cruor, gelido ceu quondam lamina candenstincta lacu, stridet, coquiturque ardente veneno.Nec modus est: sorbent avidae praecordia flammae:caeruleusque fluit toto de corpore sudor:ambustique sonant nervi: caecaque mcdullis175 tabe liquefactis, tollens ad sidera palmas,

Cladibus, exclamat, Saturnia, pascere nostris:pascere: et lianc pestem specta, crudelis, ab alto:corque ferum satia; vel si miserandus et hosti,(hostis enim tibi sum,) diris cruciatibus aegram180 invisamque animam, natamque laboribus, aufer.Mors mihi munus erit; decet haec dare dona no-

vercam.