204

P. OVIDII NASONIS

Naides lioc, pomis et odoro flore repletum,sacrarunt, divesque meo bona Copia cornu est.Dixerat: et Nymphe, rilu sucoincla Dianae,

90 una ministrarum, fusis utrimque capillis,incessit, totumque tulit praedivite cornuautumnum, etmensas, feliciapoma, secundas.Lux subit: et, primo feriente cacumina Sole,discedunt iuvenes: neque enimdumfluminapacem,95 et placidos habeant lapsus, totaeque residant,opperiuntur, aquae. Vultus Achelous agrestes,et lacerum cornu mediis caput abdidit undis.

Hunc tarnen ablati domuit iactura decoris;caeterasospes habet. Capitis quoque,frondesaligna,100 aut super imposita celatur arundine damnum.

At te, Nesse ferox, eiusdem virginis ardorperdiderat, volucri traiectum terga sagitta.Namque, novarepetens patrios cumconiuge muros,venerat Eueni rapidas Iove natus ad undas.

105 Uberior solito, nimbis hiemalibus auctus,

vorticibusquefrequens erat, atqueimpervius amnis.Intrepidum pro se, curam de coniuge agentemNessusadit, membrisque valens, scitusque vado-

rum,

Officioque meo ripa sistetur in illa110 haec, ait, Alcide: tu viribus utere nando.Tradidit Aonius pavidam Calydonida Nesso,pallentemque metu fluviumque ipsumque timentem.Mox, ut erat, pharetraque gravis, spolioque leonis,(nam clavam et curvos trans ripam miserat arcus,)115 Quandoquidem coepi, superentur flumina, dixit.Nec dubitat; nec qua sit clementissimus amnisquaerit: et obsequio deferri spernit aquarum.Iamque tenens ripam, missos quum tolleret arcus,